akosiliet.blogspot.com

"Torture video" ng AFP, pinaiimbestigahan

2011-03-18T23:56:00.000-07:00

Pinaiimbestigahan ng grupong Bagong Alyansang Makabayan ang kumakalat na bidyo sa mga social networking sites na nagpapakita ng umano'y mga miyembro ng Armed Forces of the Philippines training recruits habang pinahihirapan.

Ang mga bidyo ay inilabas ng isang underground video group na Isnayp sa kanilang opisyal na website noong Ika-labing pito ng Marso. Ayon sa Isnayp, ang bidyo ay ibinigay sa National Democratic Front- Bicol ng mga sundalo ng 9th Infantry Division Philippine Army na nakabase sa Kuta Elias Angeles, Pili, Camarines Sur bilang protesta sa umano’y pang-aabuso at pagmamaltrato sa kanila ng training unit ng 9th IDPA.

Video grab mula sa Isnayp

"The following video exposes various types of torture inflicted by the 9th IDPA Training Unit on the trainees. According to the upset soldiers who submitted the video, the extremely cruel exercises supposedly prepares the trainees in the eventualities that they will be captured by red fighters of the New People's Army. However, the 9th IDPA Training Unit's indoctrination is the exact opposite of the NPA's policies. Moreso, former prisoners of war of the NPA attest to the NPA's humane treatment of captives and adherence to international humanitarian law," pahayag ng Isnayp sa kanilang website.

Ayon naman kay Renato Reyes, Jr., tagapagsalita ng Bayan, nararapat na kilalanin at pagpaliwanagin ang mga taong sangkot sa video. Aniya, ang commanding general ng 9th IDPA maging ang pinuno ng 9th ID training unit ay nararapat na maimbestigahan hinggil sa 'di makataong pagtrato samga training recruit ng Philippine Army.

Kodao Productions. Jaime Sanone de Guzman

Ang mga bidyo na inyong mapapanood ay lubhang sensitibo.

Exclusive talk with Noynoy

2011-02-04T00:38:00.000-08:00

Direct to the point. Hindi ako nasisiyahan sa trabaho ng empleyado kong ito. Nasa 6-month probation pa lamang siya ay puro palpak na ang kanyang performance. Tapos nabalitaan ko pang bumili siya ng kotse. Niloloko niya ba ako? Nakakainsulto din kasi na ako ang boss niya pero ako ang walang kotse. Hayup! E noong panahong nag-aaplay siya sa akin, sabi niya, hindi raw siya tulad ng iba. Yun pa naman ang pinakaayaw ko-- manloloko. Kaya kahapon habang nakikinig ako sa iba pa niyang boss, nabalitaan ko na naman ang mga hinaing ng boss niya. Mukhang nagagalit na rin talaga. Kaya hindi na ako nakatiis at tinawagan ko siya.

Sabi ko, may lilinawin ako sa kanya. Inuna ko na ang isyu hinggil sa MRT/LRT fare hike. At ito ang naging pag-uusap namin.

Noynoy: Hello po, boss. Kamusta po?

Ako: Ito, stress. Ikaw? Stress din ba?

Noynoy: Opo e. Kaya nga ho ako bumili ng kotse para medyo mabawasan ang stress ko sa mga pinapagawa ninyo.

Ako: Talaga? Stress ka na? Aba, wala ka pang nagagawa, Noy. Gusto mo tanggalin na kita? Nagtiwala pa naman ako sa iyo.

Noynoy: Ay, wag naman po, ginagawa ko naman po ang lahat. Maghintay lang po kayo. Maayos ko din po ang trabaho ko. Nahihirapan po kasi ako.

Ako: O siya, siya. May tatanungin kasi ako sa iyo. Yung tungkol dun sa nakaambang MRT/LRT fare hike. Ano'ng pinaglalaban mo? Bakit mo ito ginagawa? Alam mong ayaw ito ng mga boss mo diba?

Nonoy: Naku, ayaw ba nila nito? Akala ko gusto nila.

Ako: Naku, bingi ka ba? Hindi mo ba naririnig? Noong una sinulatan ka nila tapos wala kang pakialam, ngayon sumisigaw na sila ay hindi mo pa rin sila naririnig. Binge ka ba? (Mataas na ang boses ko, bobo e)

Noynoy: Pasensya na po pero kasi sa tingin ko po ay ito talaga ang nararapat na gawin. Nalulugi na ho tayo dahil sa pagbibigay natin ng subsidyo para sa MRT/LRT. 9 milyon ang nalulugi sa atin dahil sa pondong inilalaan natin sa LRT 1 at 2 habang 7 milyon na po ang nalulugi dahil sa MRT. Saka malaki na rin po ang utang natin sa mga dayuhang nag-ooperate dito. Kaya kailangan na ho talagang taasan natin ang napakababang singil natin sa MRT at LRT.

Ako: Bakit magkano ba kasi ang sinisingil natin sa MRT/LRT?

Noynoy: Naku boss, magugulat kayo. P15 lang ho ang maximum na singil natin para sa MRT kahit P60 naman talaga ang dapat nating singil. At P15 din po ang maximum nating singil sa LRT 1 at 2 na dapat ay nasa P35.77 at P60.75. Ibig sabihin po ay tintugunan natin ang mga kakulangang ito.

Ako: Yan ba ang kompyutasyon ng DOTC at LRTA? San mo nakuha iyang kompyutasyon na iyan? (Parang naniniwala na ako a)

Noynoy: Sa totoo lang po boss, wala pa pong inilalalabas na actual computation sa loss ng MRT/LRT. Well, tantsya lang po ito.

Ako: Pero sabi ng DOTC at LRT ay kalakhan raw ng pinagkakagastusan ng pondong ibinibigay natin sa LRT/MRT ay napupunta sa pambayad sa mga dayuhang bangko ng MRT at LRT. Sabi pa nga nito kung serbisyo lang raw at maintenance ay kayang-kaya pa natin itong tugunan. Bakit ba kasi iniintindi natin yang mga hinayupak na mga dayuhang bangkong iyan? Sino ba kasi nagsabing manghimasok sila?

Noynoy: Kami po, pati yung iba pa bago ako.

Ako: Yan tayo. Punk, yan kasi ang problema sa iyo. Inuuna mo ang iba! Kita mo, binigyan mo pa sila ng kasiguraduhang may kikitain sila kahit malugi tayo. Dapat unahin natin ang mga boss natin bago sila. Ano ka ba? Leche!

Noynoy: Well, ganon pa rin naman po e. Lugi nga talaga tayo.

Ako: Alam mo punk, wala man tayong kitain, wala akong proble,a. Kasi para sa pagsisilbi sa mga boss natin ang ginagawa natin. Dahil public-service ang transportation. Sa totoo lang dapat pa nating ituring na public-investment ang pagkaluging sinasabi mo. Saka nasan na ang buwis na binabayad ng mga boss mo? Bakit hindi ito ang gamitin natin? Para saan pa na nagbayad sila e kung ang ganitong serbisyo pa lang ay hindi natin maibigay sa kanila.

Noynoy: Bawal pong gamitin ang buwis na bigay ng mga boss natin dahil hindi naman po lahat ng boss natin ay gumagamit ng MRT/LRT. Ibig sabihin ko po ay kung sino lang po ang sumasakay ay siya ring dapat ang nagbabayad. Yan po ang tinatawag na "users pay".

Ako: Yun o. Dami mong alam. May topak ka talaga noh? Ano bang sinasabi mo? Public service nga ito. Ang ibig sabihin mo ba ay hindi rin dapat tayo magbigay ng pondo sa University of the Philippines dahil hindi naman lahat nag-aaral dito? Ibig sabihin mo ba ay hindi na rin tayo dapat maglaan ng pondo para sa Phlippine General Hospital dahil hindi naman lahat nagpapagamot dito? E kung iuntog kita dyan sa pader? Kung ganyan ang gusto mo, e di wag na lang din tayo magpagawa ng mga kalsada sa Visayas at Mindanao dahil hindi naman lahat ng taxpayer ay dumadaan dun.

Noynoy: E ano bang gusto ninyo? Lahat na lang ng ginawa ko ay mali.

Ako: At sumasagot ka pa! Ponyeta ka! Papaalala ko lang sa iyo, ang LRTA ay itinayo hindi para magnegosyo bagkus ay upang matiyak ang paglalatag ng kinakailangang impratraktura sa transportasyon para sa mga bossing mo at sa ekonomiya.

Nonoy: E paano ho tayo kikita? San ho tayo kukuha ng pera? Paano ho tayo kikita sa pamamagitan ng MRT/LRT.

Ako: Mukha kang kita noh? Ano ba? Hindi kita nilagay sa posisyong iyan para pagkakitaan ang lahat ng serbisyong para sa mga bossing natin. Tulad ng ibang GOCC, matutumbasan ang pakinabang ng MRT/LRT (LRTA) hindi sa tubo bagkus ay sa benipisyong ibinibigay nito sa publiko. Ang kawalan ng kita ng isang proyektong pinapatakbo ng gobyerno ay hindi masama dahil nagbibigay ito ng bagong kapasidad para sa ekonomiya at sa buong lipunan--in short para sa mga boss mo!

Ako: Hello? Hello? Hoy! Nasan ka na?

Biglang naputol ang ang linya. Ewan ko kung bakit. Hinayupak iyon a. Binaba yung Telepono. Konti pa ay may nagtext. Si Noynoy. Sabi sa text:

"I'm sorry, pero kasi I can't break my promise with some dayuhang kompanya. That's why I am really working with Public-Private Partnership. Cool kasi. Parang astig. Plano ko talagang ibenta o ipaubaya na ang mga industriya sa mga pribado o dayuhang kompanya para waley na tayong sakit sa ulo. Nawawalan na kasi ako ng time para sa mga chicks, car and guns. Sorry. I hope someday you'll understand. But I am not resigning.

Siyempre mabilis akong nagreply. Sabi ko: Ulul!

Hay naku, grabe talaga. Nakaka-stress talaga ang mga ganitong pangyayari. Duskomiyo! Marami pa akong dapat na sabihin. Well, tawagan ko uli siya sa susunod at iwa-wire tap ko na ito para i-upload ko na lang ang conversation namin at hindi ko na kailangan pang i-recall para maisulat. Bwisit!

Porsche: New video of Juana Change

2011-02-03T01:37:00.000-08:00

"Nakaka-stress nga naman yung wala ka pang nagagawa sa dami ng kailangang gawin."

Magaling. Ang galing ng presentasyon ng grupo nina Juana Change sa kanilang kritisismo sa pamumuno ni Pangulong Aquino. Akala ko noong una ay babanatan lang nila ang pagbili ni Pnoy ng mamahaling kotse pero hindi, tingin ko mahusay nilang naipresenta ang pagkadismaya ng mamamayan sa administrasyong Aquino.

Nakakabilib ang mga ginamit ng linya. Sakto at sapul ang ilusyong pagbabago ni Pnoy. Ang tanong lang, ano na nga ba sa kasalukuyan ang tindig ni Juana Change (Mae Paner) sa administrasyong kanyang tinulungang manalo. Isa ba siya sa tinutukoy niyang umaasang pasasakayin ni Pnoy sa kaginhawaan?

Pero rakenrol talaga ang video na ito. Ayos.

Mensahe ng isang ama sa kanyang 'tibak' na anak

2011-01-31T02:42:00.000-08:00

"Wala akong problema sa ginagawa mo, yan ang prinsipyo mo at nirerespeto ko yan. Nais ko lang sabihin na nag-aalala kami na mga magulang mo. Pero yan ang gusto mo, yan ang pinili mong buhay at maniwala ka man o hindi, nirerespeto namin yan ng mama mo. Sa ilang taong pinanindigan mong aktibista ka, marami ka namang napatunayan sa amin. Tatandaan mo, saludo kami sa iyo anak. Hindi ko nais pang pigilan ka kasi nakikita kong dyan ka masaya. Hinihiling ko lang na isipin mo din ang sarili mo. Basta anak, saludo ako sa iyo, saludo kami sa iyo."

Maaring hindi naiitindihan ng iba kung ano ang kahalagahan ng mensaheng ito para sa akin. At minarapat ko itong ilathatla para sa mga dati kong kasama na alam kong malaki ang hinaharap na tunggalian sa pamilya. Sana ay makakuha kayo ng aral sa mga ito. Muli, ito ay para kay Don Don, Ret Ret, Jesi, Mimet, Momoy, Rix, Dick, Clyejon, Sara, Liezl, Ben, Trixie, Harold, JM, Roman, Mark, Arvin, Mary Grace, Jujo, Venus, Tala, Dianne, Ron at sa iba pa.

Ito ang huling mensahe sa akin ni Papa kagabi bago siya umalis pabalik ng ibang bansa para magtrabaho. Bilang anak at aktbista, ito na yata ang pinakamagandang masabi sa iyo ng magulang mo--ang sabihin nilang saludo sila sa ginagawa mo at nirerespeto nila kung ano ang pinaninidigan mo. Bagamat alam kong hindi pa rin nila ganon katanggap ang mga ginagawa ko dahil base na rin sa sinabi ni papa ay nag-aalala sila para sa kinabukasan ko at para sa kaligtasan ko, masaya na akong marinig ko sa kanila ang mga ganon.

Itinext ko agad ang linyang ito sa ilang tao, sabi ni Don Don, sana raw ay ganito rin ang mga magulang niya sa kanya. Hindi ko masisi si Don Don pagkat alam ko kung paano siya itrato ng magulang niya lalo na't tungkol sa pagkilos niya. At hindi ko rin masisi si Don Don dahil alam ko kung paano niya ginustong maintindihan ng mga magulang niya kung ano siya. Mabilis ang aking naging tugon, sabi ko, nasa kung paano ka nagpopropaganda o kung paano mo pinapaintindi sa mga magulang mo ang mga ginagawa mo-- dun ka nila maiintindihan balang araw, basta maiintindihan ka nila. Sa totoo lang, hindi ko inaasahang ganito ang magiging huling mensahe sa akin ni Papa. Marami siyang sinabi. Marami siyang binanggit na mga bagay na hinahangaan niya sa akin. Naisip ko marahil nga at bunga ito ng walang katapusan kong pakikipagtunggali sa kanila.

Saludo ako sa kapayakan ng buhay na gusto mong tahakin...

Natatandaan pa raw ni Papa kung paano ko sinabi sa kanila noong panahong tinatanong nila ako kung paano ang kinabukasan ko dahil sa ginagawa ko. Hinahangaan raw ni Papa kung paano ko sinabing, totoong hinangad ko noon ang yumaman pero naintindihan ko na ngayong hindi yun ang pinakamaganda mong gawin sa iyong buhay. Natatandaan pa raw ni Papa kung paano ko sinabing, hindi na ako magiging masaya kung sakaling yumaman ako habang napakarami ang naghihirap. Nagugulat raw siya dahil hindi yun ang pagkakakilala niya sa akin. Malaki na raw ang pinagbago at binago na nga raw ako ng prinsipyo ko. Ibang-iba. Ngunit dahil daw sa mga sinabi kong yun ay lalo nilang napatunayang maayos nga nila akong napalaki. Mas lalo daw silang nagkaroon ng dahilang lumakad ng taas noo saan man magpunta dahil alam nilang mabubuti at walang kasing buti ang anak nila.

Bilib ako sa iyo anak. Nakita kong dyan ka masaya. Mag-iingat ka lang palagi. At kung dyan ka masaya, susuportahan kita.

Hindi ako umiyak sa harapan ni Papa habang sinasabi niya sa akin ito. Ayokong pabaunan pa siya ng sama ng loob. Sapat na sa aking tiisin ang sakit na nararamdaman ko dahil sa pagpipigil kong tumulo nang tuluyan ang aking luha.

Para sa aking ama na isinakripisyo ang buhay na kasama kami para piliting bigyan kami ng magandang buhay, nagpapasalamat ako ng sobra dahil kahit alam kong sobra-sobra na ang sama ng loob na ibinigay ko sa inyo ay pag-intindi pa rin ang isinusukli ninyo sa akin. Para sa aking ama na talagang iginapang ang aming pamumuhay para lamang maiparanas sa amin kung paano ang mabuhay ng may sariling bahay, nagpapasalamat ako dahil sa kabila ng lahat ng sama ng loob na idinulot ng aking piniling buhay, wala ka pa ring ibang itunugon kundi ang pagsuporta. Sa huli, aasahan ko ang mga sinabi mo, Papa.

Alam kong darating ang panahong maiintindihan nyo na rin ako ng lubos. Maniwala kayo, para sa akin, sa inyo ang ginagawa ko dahil parte kayo ng pinaglilingkuran ko. Bagamat nakita ninyo kung paano dumilim ang kulay ko dahil sa kabibilad sa araw; bagamat nakikita ninyo kung paano nanghihina ang aking katawan sa sobrang pagod sa araw-araw na gawin; at bagamat nakikita ninyo kung paano ko isinasakripisyo ang komportableng buhay kasama kayo, nais ko lang sabihing, masaya ako. At sapat na sana ang rason na yun para maging masaya na rin kayo para sa akin.

Salamat sa pagmamahal at pag-unawa. Kung paano ninyo ako itinuturing na pinakamabuting anak, ganon ko din kayo itinuturing na pinakamabuting mga magulang. Mahal ko kayo. Kaya ito ang pinili kong buhay. Kung bakit ako nagpapakahusay, dahil mahal na mahal ko kayo.

Ingat, pa! Hanggang sa muling pagkikita.

Ito ang sulat ng bunso kong kapatid para kay Papa na inabot niya bago ito umalis.

Para sa mga kasamang nangahas sa unang pagkakataon

2011-01-21T21:58:00.000-08:00

Kuha ni Anto Balleta

Hindiito pangkaraniwan. Wala ako sa inyong mga practice. Hindi ko rin napanood anginyong unang pagtatanghal. At wala rin akong mga larawan ninyo.

Walaakong ibang nagawa kundi makibalita sa pamamagitan ng facebook, text opagtatanong sa ibang mga kasamang nakapanood sa inyong pagtatanghal. Sabi nila,ayos naman daw, maganda. Kwento rin sa akin ng kasama ninyo sa pagtatanghal, ayonsa feedback ng mga nakapanood ay maganda at maayos naman daw kaya nga lang ay mayilang flaws.

Natutuwa ako. Natutuwa ako dahil natupad na anginyong pangarap sa unang pagkakataon na makapagtanghal bilang mga artista ngbayan. Natutuwa ako dahil ano pa man ang kinalabasan ng inyong pagtatanghal aynakita ko ang inyong pagkagalak dahil alam ninyo kung kanino ninyo ito inaalay.

Naisipko tuloy, ang simple lang pala ng mga pangarap natin. Halimbawa kayo, pangarapninyong makapagtanghal sa mga kilos-protesta. Pangarap ninyong mapanood kayo ng mga tao habang itinatanghal angkanilang kalagayan. Hindi ito tulad ng mga pangarap ng ilang kabataan namakapagtanghal sa pinakasikat na TV Program sa loob at labas ng bansa. Hindiito tulad ng mga pangarap ng pangkaraniwang kabataan na makapagtanghal hindipara ilahad ang kalagayan ng mga inaapi ngunit sa ngalan ng pera. Hindi itotulad ng pangarap ng mga bata sa “Goin’ Bulilit’ na sa maagang panahon ay nagtatrabahona para sa kasikatan at kayaman. Kayo, simple lang ngunit makatwiran ang inyongpangarap. Makapagtanghal sa mga kilos-protesta, magustuhan ng mga manonood anginyong gawa, mailahad at maipaintindi pa sa nakakarami ang kalagayan ng mgainaapi. Simple lang.

Natutuwaako. Natutuwa ako dahil alam kong nagtanghal kayo na alam kung para kanino ito—na alam ninyong ito aypara sa masa. Sabi nga ng isa sa mga kasama ninyong nagtanghal, iba talaga ang pakiramdam, iba ang saya,iba ang galit kapag ang ginagawa mo ay para sa masa.

Sanaay marami pang pagtatanghal ang sumunod. At kagaya ng inyong mga simpleng pangarap, sana sa mga susunod napanahon ay hindi na ang aping kalagayan ng masa ang inyong tinatanghal ngunit, sabawat paggalaw ng inyong mga kamay, sa bawat awit at musikang inyong sinasambitay tagumpay na ng sambayanan ang inyongisinasalarawan.

Lagi ninyong tatandaan,walang ibang pinakamagandang direksyon kundi ang pasulong. At kayo bilang mga kabataangorganisador, pinakamataas na pagpupugay para sa mapangahas na unangpagkakataon. Saludo ako sa inyong pagsulong. Saludo ako na habang umuunlad kayobilang mga kabataang aktibista, pinapauunlad din ninyo ang inyong mga talentopara sa bayan. Saludo ako sa galing ninyo. Dahil ang kagalingan ng bawatpagtatanghal ay hindi masusukat sa kawalan ng kamalian o pagiging perpektonito, masusukat ang kagalingan ng bawat pagtatanghal sa kung kanino ninyo itoinaalay at kung sino ang pinaglilingkuran nito.

Parakay Ben, Don Don, Mimet, Momoy, Jesi, Trixie, Harold, Ret, Liezl, Sarah, Maye,Karen at sa inyong unang pagkakataong magtanghal sa entablado ng bayan, isang pinakamataas na pagpupugay sa inyomga bagong artista ng bayan at sa lahat ng manggagawang pangkultura ng bayan!

Kabataan nagprotesta laban sa LRT/MRT fare hike

2011-01-21T06:23:00.000-08:00

Sit-down protest sa loob ng LRT kontra taas-pasahe

Nagprotesta ang may isang daang kabataan sa loob mismo ng Legarda Station ng Light Rail Transit (LRT) kanina upang tutulan ang nakaambang taas-pasahe sa LRT at MRT.

Kabilang sa mga nagprotesta ang ilang mga estudyante mula sa Unibersidad ng Pilipinas, Polytechnic University of the Philippines, University of Sto. Tomas, University of the East, at De La Salle University.

Ayon kay Vencer Crisostomo, secretary general ng Kabataan partylist, hindi naniniwala ang mga kabataan sa sinasabi ni Pangulong Aquino na mapupunta umano sa dagdag serbisyo ang kita sa taas-pasahe bagkus ay magiging dagdag kita at pambayad utang lamang ito sa mga malalaking dayuhang kumpanya at mamumuhunan.

Dagdag pa ni Crisostomo, mula pa man noon ay puro utang lamang ang nababayaran ng LRT at MRT sa dayuhang kumpanya na nagpapatakbo rito na bunga ng pagbibigay ng garantiya ng gobyerno sa mga dayuhang mamamumuhunan ng kita o ang sovereign guarantee.

Ani Crisostomo, ipinagpapatuloy lamang ni Aquino ang ganitong sistema sa pamamagitan ng Private-Public Program o PPP ng kanyang administrasyon.

Ayon pa sa pagtutuos ng mga kabataan, halos P700 pataas kada buwan ang magiging dagdag na gastusin ng mga mananakay ng LRT at MRT dahil sa pagtataas ng pamasahe nito. At tiyak na magiging malaking bagay ito sa mga pangkaraniwang pamilya.

Panawagan ng mga kabataan, kung tunay umanong tinatahak ni pangulong Aquino ang tuwid na daan ay pigilin niya ang mga ganitong pagtataas na lubhang magiging dagdag na pahirap sa bawat Pilipino.

Sa mga susunod na araw ay papataasin pa umano ng mga kabataan ang antas ng kanilang protesta laban sa MRT at LRT fare hike.

Matapos ang ilang minutong programa sa loob ng estasyon, ipinagpatuloy ng mga kabataan ang kanilang protesta sa baba ng estasyon at nangalap ng pirma mula sa mga pasahero na tutol din sa taas-pasahe sa LRT at MRT.

Kodao Productions. Jaime de Guzman/ Cris Balleta
Para sa karagdagang larawan i-click ito.

Sa Ika-24 anibersaryo ng masaker sa Mendiola

2011-01-20T02:56:00.001-08:00

“Makakamtan lamang ng mga biktima ng masaker sa Mendiola at marami pang magsasaka ang tunay na hustisya sa pamamagitan ng pagkakaroon ng tunay na repormang agraryo.”

Pagbabalik tanaw

Taong 1986 nang maluklok bilang Pangulo si Cory Aquino matapos ipagtagumpay ng mamamayan ang laban sa pagpapatalsik sa diktadurang Marcos. Isa sa mga ipinangako ni Gng. Aquino sa mamamayan ay ang pagpapatupad ng tunay na repormang agraryo. Katunayan, mataas pa ang moral ng mga magsasaka sa panahong sila ay nakipagpulong kay Aquino dahil tinanggap pa nito ang dokumentong isinumite nila para sa Genuine Agrarian Program. Nangako din si Aquino na uumpisahan niya ang pagpapatupad nito sa mismong hasyendang pinagmamay-arian ng angkan nila ang-- ‘Hacienda Luisita’.

Ngunit tila iba ang direksyong tinahak ni Aquino. Kaiba sa ipinangako nito sa mamamayan ay walang tunay na repormang agraryong naipatupad ang Pangulo sa mga unang buwan nito sa pwesto. Sa panahong ito, alam na ng mga magsasaka na wala silang maasahan sa administrasyong Aquino. Para sa mga magsasaka, isang kahungkagan ang maniwala sa pangako ni Aquino na magpapatupad ng repormang agraryo ang kanyang administrasyon ngayong kabilang ang pamilya nito sa mga pinamalalaking panginoong may lupa sa bansa.

Disyembre 1986 ng mapagkaisahan sa pambansang konseho ng Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP) na magsagawa ng kampuhan sa tapat Ministry of Agrarian Reform (MAR) para ipaalala kay Aquino ang pangako nitong magpapatupad ng tunay na repormang agraryo.

Ngunit lumipas ang dalawampung araw ng kampuhan nang hindi humaharap ang noo’y kalihim ng agrarian reform na si Heherson T. Alvarez kaya nagpasya ang mga magsasaka na magdaos ng protesta sa Mendiola.

Ika-22 ng Enero 1987 ng magmartsa ang humigit kumulang 10 000 magsasaka mula sa opisina ng Agrarian Reform patungong Mendiola. Panawagan nila sa pamahalaan, ipatupad ang tunay na repormang agraryo gaya ng ipinangako ni Aquino. Bagamat dismayado sa kawalan ng tugon ng gobyerno sa kanilang panawagan, taas moral na nagtungo ang bulto ng magsasaka sa Mendiola para irehistro ang kanilang hinaing.

Sa kabila ng kahandaan ng mga magsasaka sa kanilang kilos-protesta, nakahanda na rin ng panahong iyon ang pinagsanib na pwersa ng militar at pulis na harangin ang mga magsasaka. Nakahanda na sa paanan ng Mediola ang anti-riot police sa ilalim ni dating Capital Regional Command commander Gen. Ramon Montaño, ang Task Force Nazareno sa ialim ng command ni Col. Cesar Nazareno at pwersa ng kapulisan sa ilalim ng command ng dating hepe ng Western Police District (WPD) at ngayo’y Manila Mayor Alfredo Lim.

Kasama din sa bulto ng haharang sa protesta ng mga magsasaka ang ilang myembro ng Integrated National Police Field Force, Philippine Marine Corps, at ang Marine Civil Disturbance Control. At sa likod ng mga crowd dispersal units ay ang ilang truck ng sundalo, mga water cannons, truck ng bumbero at dalawang mobile dispersal team.

Nauwi ang mapayapang kilos-protesta ng mga magsasaka sa karahasan ng estado. Pinaulanan ng bala ng kapulisan at mga sundalo ang mga magsasaka na nagresulta sa pagkasawi ng 13 magsasaka at pagkasugat ng 39 mula sa hanay nila. Kasama sa mga napaslang sina Danilo Arjona, Evangelio, Leopoldo Alonzo, Angelito Guiterrez, Adelfa Aribe, Rodrigo Grampan, Dionisio Bautista, Bernabe Laquindanum, Roberto Caylo, Sonny Boy Perez, Vincent Campomanes, Roberto Yumul, and Ronilo Dumanico.

Dahil sa pangyayari, agarang nagpalabas si dating Pangulong Aquino ng Administrative Order No. 1 na bumubuo sa isang independent investigating body para sa masaker na tinawag na Citizens’ Mendiola Commission (CMC). Binubuo ang komisyon nina retired Supreme Court Justice Vicente Abad Santos bilang chairman, retired Supreme Court Justice Jose Y. Feria at Antonio U. Miranda bilang mga myembro.

Ayon sa report ng CMC, ang protesta sa pangunguna ng KMP sa unang banda ay walang anumang permit na lumalabag sa Batas Pambansa Blg. 880--ang Public Assembly Act of 1985. Nakalagay rin sa report ng komisyon na nilabag rin ng dispersal control units ang nasabing batas dahil na rin sa pagtataglay nila ng .38 at .45 na baril, at ng M-16. Napuna rin ng CMC na ang mga opisyal ng pulis ang mga komander ng militar ay hindi unipormado sa panahong iyon.

Naglabas ang komisyon ng ilang rekomendasyon ayon na rin sa kanilang imbestigasyon. Ilan sa mga rekomendasyon nito ay ang pagkakaso sa ilang nagpoprotesta dahil sa pagbibitbit umano ng mga ito ng ilang nakamamatay at iligal na kagamitan. Kinastigo rin ng CMC ang kabiguan ng mga opisyal ng pulis at militar na i-dispres ang mga nagpo-protesta sa mapayapang paraan at pagpapataw sa mga ito ng administrative sanctions. Nirekomenda rin ng CMC ang kompensasyon sa mga biktima ng masaker.

Taong 1988 naman ng maglabas ang Manila Regional Trial Court Branch 9 na nagbabasura sa P6.5-million class suit na isinampa ng mga kaanak ng biktima. Kinatigan ng Korte Suprema ang naging desisyon ng MRTC na nagpapawalang sala sa administrasyong Aquino. Ayon sa desisyon ng Korte Suprema, hindi maaaring makasuhan ang gobyernong Aquino dahil na rin sa state’s immunity from suit na ginagarantiya ng Konstitusyon.

Higit dalawang dekada ng inhustisya

Sa Ika-22 ng Enero ay gugunitain ng libo-libong magsasaka ang Ika-24 na anibersaryo ng makasaysayang Mendiola Massacre. Higit dalawang dekada na ang nakalipas ngunit mailap pa rin ang hustisya sa mga naging biktima ng masaker. Wala pa ring katarungang nakakamit ang mga kamag-anak ng biktima at wala pa ring nanagot sa karumal-dumal na pangyayari.

Para sa mga kaanak ng biktima at sa marami pang magsasaka, makakamtan lamang nila ang katarungan sa panahon ng ganap na katuparan ng tunay na repormang agraryo. Dahil ito ang panawagan ng kanilang mga kapatid, kaibigan, asawa at anak noong panahong nagdaos ang mga ito ng kilos-protesta at pinaslang dalawamput apat na taon na ang nakakaraan.

At ngayong Pangulo ang anak ng dating Pangulong may malaking kinalaman sa masaker, malaki ang inaasahan ng taumbayan sa pagkakamit ng hustisya ng mga biktima.

Hamon ng nakararami, kung tunay ngang may diwa ng pabibigay hustisya si Pangulong Aquino III, na ipamahagi na niya ang 6,543 ektaryang lupain ng Hacienda Luisita at muling buksan ang kaso ng Mendiola Massacre para mapanagot ang mga tunay na salarin.

Sa Ika-21 ng Enero ay magmamartsa ang ilang libong magsasaka patungong Mendiola upang manawagan ng hustisya at ito ay mauulit sa mga susunod pang taon. Dahil kasabay ng paggunita ng mamamayan sa karumal-dumal na krimen na ito ay ang lalong pagpapalakas ng panawagan para sa panlipunang hustisya sa mga magsasaka.

Mendiola Massacre January 22, 1987 - The Massacre
Uploaded by kmppio. - News videos from around the world.

Bagamat hindi pa ako buhay sa panahong naganap ang Mendiola massacre, malinaw sa akin ang kadakilaan ng mga magsasakang nag-alay ng buhay para sa kanilang matagal nang inaasam na repormang agraryo.

Walang nagbago sa mga panawagan. Ilang dekada na ang nakalipas ngunit ang panawagang LUPA para sa mga magsasaka at pagsusulong ng tunay na repormang agraryo ay nanatiling tumpak hanggang ngayon.

Dahil muna noon hanggang ngayon ay laganap na ang pagsasamantala sa mga magsasaka, pangagamkam ng lupa, ang hindi pantay na hatian sa ani, at higit sa lahat ang kawalan tunay na repormang agraryo.

KATARUNGAN PARA SA MGA BIKTIMA NG MENDIOLA MASSACRE!
Datos mula sa ilang sulatin sa Pinoy Weekly, Bulalat at Philippine Daily Inquirer.
____________________________________________________________________
Kung kayo ay nagkakaroon ng problema sa panonood sa video na nasa itaas, maaari ninyong i-click ang link na ito.

Sa kanilang paglaya

2010-12-10T22:00:00.000-08:00

"Lalaya kami. Naniniwala kami na lalaya rin kami. At sa araw ng aming paglaya, ipinapangako namin na kami ay agad babalik sa kumunidad at sa pagsisilbi sa sambayanang malaon ng pinagkaitan ng serbisyong pangkalusugan"

-43 Health Workers in their 4th month of detention

Tama nga ang Morong 43, lalaya sila. Ganon pa man, ang naging desisyon ni Aquino na ipag-utos sa Department of Justice ang pagwi-withdraw sa mga kaso laban sa ‘Morong 43’ ay isang tagumpay na hindi dapat ikonsidera bilang bahagi ng kagandahang loob ng gobyerno. Ito ay bunga ng puspusang pakikibaka ng mga kapamilya, kaanak, kaibigan at tagasuporta ng mga detinidong health workers.

Pinatunayan lang nito na ang karapatan ay ipinaglalaban. Hindi ito ibibigay sa iyo ng estado lalo na at hindi ang mamamayan ang kanilang pinaglilingkuran.

At para sa mga militar na hindi matanggap ang dagok na nakamit nila dahil sa kainutilang nagawa nila, naway magsilbing aral sa inyo ang tagumpay na nakamtam ng ‘Morong 43’ at ng mamamayan. Pero hindi pa tapos ang laban, humanda kayo sa magiging ganting salakay namin para masiguro na mananagot ang mga taong may pananagutan sa pagkakakulong ng ‘Morong 43’. Lahat kayo na nagtorture, nag-alimura, nandahas sa kanilang mga kapamilya at higit lalo kayo na pinaranas ang kawalang-hiyaan at kawalan ng inhustisya sa bahagi ng mga detinidong manggagawang pangkalusugan. Makukulong kayo at sisiguraduhin naming pagtatagumpayan namin ang laban na ito.

At sa huli, sana sa pagkakataong ito ay matanggap nyo nang mga sibilyan at mga lehitimong mga community health workers ang inyong inaresto at hindi mga NPA. O di kaya ay paniwalain ninyo ang mga sarili ninyo na ang 'Morong 43' ay si Mario Condes. Ayos ba? Apir!

Ang paglaya nila sa mga susunod na araw ay hindi lamang tagumpay ng pamilya, kaibigan at tagasuporta ng ‘Morong 43’ dahil ito ay magsisilbing tagumpay para sa mamamayang malaon nang pinagkaitan ng serbisyong medikal ng pamahalaan.

Mabuhay ang walang patid na mahusay na pangangampanya para sa pagpapalaya sa ‘Morong 43’ mula pa noong nakaraang Pebrero hanggang ngayon. Mabuhay ang lahat ng naging bahagi ng pagtatagumpay na ito.

Mabuhay ang sambayanang lumalaban!

RIGHTS 3 (A compilation of human rights themed short films and public service advertisements)

2010-12-07T17:41:00.000-08:00

RIGHTS is a pioneering compilation of independently produced - human rights themed short films/public service advertisements (PSAs). Initiated by Southern Tagalog Exposure and the Free Jonas Burgos Movement in 2007, RIGHTS exposes the incessant human rights hostilities in the Philippines. It is an open and continuing call for filmmakers to participate in the growing movement to defend and uphold human rights.

This third compilation of RIGHTS is an initiative of Southern Tagalog Exposure, Free Jonas Burgos Movement, Artists' Arrest and KARAPATAN Southern Tagalog.

One Love: Progressives declare LGBT rights are human rights

2010-12-07T03:20:00.000-08:00

People's organizations join the annual Pride March in the Philippines to show their solidarity with lesbians, gays, bisexuals and transgenders (LGBTs) in their quest for recognition, tolerance and equal treatment in Philippine society.

Bayan Muna Partylist, Gabriela, Makabayan and PROGAY enjoin different LGBT groups in an advocacy march. Bayan Muna, a first time participant in the annual event won the "most spirited contingent" award.

Kodao Productions: Jaime de Guzman

Statement of the Morong 43 on Day 1 of their Hunger Strike

2010-12-02T20:40:00.001-08:00

December 3, 2010
Camp Bagong Diwa, Bicutan

Today we begin our hunger strike. This is the only course of action left us to end our continued illegal detention, there being no clear action by the government for our unconditional release.

On December 6, we will be on our 10th month in detention. We were arrested last February 6 by a joint AFP-PNP operation based on a defective warrant. We were tortured physically and psychologically, deprived of sleep, subjected to various indignities, threatened with harm, denied legal counsel for several days and illegally detained until now. Planted evidence was used and false charges were filed against us. Our human rights continue to be violated. Every day in jail is an injustice to us.

For the last 10 months, our families and friends from different sectors have never stopped working for our release. Even the international community was alarmed over our illegal arrest and continued detention. Various human rights advocates here and abroad have been unceasing in staging activities and protest actions calling on the President Benigno Aquino III to withdraw the charges against us.

The Department of Justice has conducted a review of our case. The findings have been submitted to President Aquino. The president himself has admitted that our arrest was based on a defective warrant and that “evidence wrongly gotten cannot be used.” Yet despite these findings, there are no clear indications that the charges against us will be withdrawn anytime soon.

Our action today and in the succeeding days is a call to President Aquino to simply order the withdrawal of the case against us forthwith so that we may be immediately and unconditionally released. We believe it is only fitting that we stage this hunger strike as the world observes Human Rights Week. We fight not only for our freedom but for the freedom of all political prisoners nationwide.

FREE THE MORONG 43!

FREE ALL POLITICAL PRISONERS!

Never Forget

2010-11-21T20:34:00.000-08:00

Media personalities remind the public not to forget the Ampatuan Massacre and to join the call for justice for the victims.

Director: TJ BESA
DOP: NAP JAMIR
Script: ALWYN ALBURO (Tagalog) and SONNY FERNANDEZ (English)
Sound: TJ BESA / JING GARCIA
Executive Producer: ALWYN ALBURO
Production Managers: VERONICA UY / TJ BESA
Producers: NOVEMBER 23 MOVEMENT (N23M) / NATIONAL UNION OF JOURNALISTS OF THE PHILIPPINES (NUJP)
Production: RSVP FILM PRODUCTION & RENTALS
Post-Production: UNDERGROUND LOGIC

Talents / Personalities:

Tagalog
1. Weng Paraan / National Union of Journalists of the Philippines (NUJP)
2. Nikko Dizon / Philippine Daily Inquirer (PDI)
3. Cecille Lardizabal / Radyo Inquirer 992
4. Evangeline Fernandez / Hustisya
5. Luis Liwanag / PCP
6. Inday Espina-Varona / NUJP & ANC
7. Paolo Villaluna / ANC
8. Kiri Dalena / ANC
9. Alwyn Alburo / NUJP & GMA 7

English
1. Ed Lingao / Philippine Center for Investigative Journalism (PCIJ)
2. Paolo Romero / Philippine Star
3. Pat Evangelista / ANC
4. Maria Ressa / formerly ABS-CBN / Veteran Journalist
5. Vergel Santos / Center for Media Freedom & Responsibility (CMFR) & Business World
6. Inday Varona / NUJP & ANC

Courtesy of National Union of Journalist of the Philippines

(Youtube Channel: nujp2010)

Welga kami laban sa budget cut!

2010-11-17T05:59:00.000-08:00

WELGA! Ito na nga siguro ang pinakanararapat na gawin sa panahon na garapalang ipinagkakait sa mamamayan ang kanilang mga demokratikong karapatan. Dahil kahit kailan, wala namang napagtagumpayan sa isang "magandang usapan". Yung tipong makipagdiyalogo daw ng maayos at huwag maging radikal.

Naalala ko tuloy ang argumento noong panahong may nakaambang tuitiong fee increase sa PUP kung saan ay umabot na sa pagsusunog ng mga kagamitan sa pamantasan ang mga estudyante para ipakita ang kanilang pagkundena sa planong TFI. Marami ang bumatikos sa di-umanoy "barbariko at bayolenteng akto" ng mga estudyante hinggil sa isyu. Sa totoo lang, marami ang nagpalunod sa ganong argumento at nawalan na ng panahon para ugatin ang isyu at sino nga ba ang tunay na salarin at sino ang tunay na mas makatwiran.

At dahil sa halos hindi na natapos ang isyu sa mga nagliliparang upuan at nagliliyabang mga kagamitan sa PUP, naglabas na rin ako noong panahong iyon ng isang artikulong sumasagot sa mga subhetibong pananaw ng ilan. Sabi ko:

"Kami pa ba ang nagiging marahas? Kami pa ba ang mga bayolente? At kami pa ba ang may di-akmang aksyon? Hindi ba’t mas marahas na sa isang bansang tulad natin ay ipinagkakait sa iyo ang karapatan mo para sa mura at kalidad na edukasyon? Hindi ba’t mas bayolente na patayin mo ang pag-asa ng bawat kabataan para makapagtapos at magkaroon ng magandang kinabukasan dahil sa pag-aabondona ng gobyerno sa sektor ng edukasyon? At hindi ba’t mas di-akma na ipinapapasan mo sa mga estudyante ang bayaring dapat ay responsibilidad ng gobyerno sa pamamagitan ng garapalang pagtataas ng matrikula? Hindi ba’t mas marahas, mas bayolente at mas di-akma na imbes na dinggin mo ang hinaing ng mga kabataang ito ay patuloy ka sa pagbibingi-bingihan at pagpapatuta sa isang gobyernong kailanman ay hindi nagbigay pagpapahalaga sa mga kabataan!"

Sa ngayon, ay dumarami na ang nakikiisa sa pagkundena sa pagbabawas ni Aquino sa badyet para sa mga pampublikong pamantasan habang nanatili sa pinakamataas na prayoridad ang utang panlabas at ang militar. Ang nakakalungkot nga lang ay sa kabila ng pag-ani ng mga kabataan ng suporta mula sa iba't ibang sektor ay nagbibingi-bingihan pa rin ang gobyerno. Kaya sa ganitong kalagayan, umasa kayo na titindi pa ang galit ng mga estudyante at kabataan dahil sa pagpapatuloy ni Aquino sa pagwawalang-hiya sa mga kabataan. Kaya bukas, sa makalawa, sa susunod na mga linggo at sa mga darating pang buwan ay asahan natin ang iba't ibang uri ng kilos-protesta para ipinawagan ang mas mataas na badyet sa edukasyon at ipaalala sa ating gobyerno na ang edukasyon ay karapatan kaya dapat namin itong ipaglaban.

Dahil muli, hindi namin kahit kailan itataya o isusugal ang kinabukasan ng mga kabataan sa isang 'mapayapang-usapan' kasama ang mga taong wala namang kredibilidad sa pagtupad ng kanilang mga binibitawang salita at mga pangako.

Kaya ang dapat gawin: Kabataan at mamamayan, halina't lumahok sa welgang bayan para sa edukasyon!

WELGA! WELGA! WELGA KAMI!

Mga drayber ng kuliglig at pedicab nagkaisa laban sa phase-out

2010-11-10T23:55:00.000-08:00

Naglunsad ng isang press conference kasama si Bayan Muna representative Neri Javier Colmenares ngayong araw sa Quiapo, Maynila ang mga drayber ng kuliglig at pedicab para tutulan ang planong phase-out sa kanila sa syudad.

Nanguna sa conference ang mga representante ng mga drayber sa iba’t ibang distrito sa Maynila na sina Ben Casinga ng Ika-limang distrito, Fernando Picarro ng Ika-apat na distrito, Vandolph Lacsina ng Ikatlong distrito at si Jeffrey Olidan ng ikalawang distrito.

Ayon kay Fernando Picorro, isang kuliglig drayber at tagapagsalita ng Alyansa ng Nagkakaisang Pedicab at Kuliglig Draybers- Manila o ALNAPEDKU-Manila, libo-libong drayber at pamilya nila ang mawawalan ng kabuhayan kung sakaling matuloy ang Executive Order no. 16 ni Manila Mayor Alfredo Lim na nagbabawal ng paggamit ng mga kuliglig sa mga kalsada ng Kamaynilaan simula Disyembre sa taong ito.

Dagdag pa ni Picorro, nanatili di-umanong alternatibo at murang moda ng transportasyon sa Maynila ang pedicab at kuliglig kaya hindi makatwiran na ipagbawal ito.

Kinondena rin ng mga drayber ang di-akmang panahon ng pagpapatupad ng nasabing kautusan. Ayon sa kanila, hindi makatao na sa nalalapit na kapaskuhan ay aalisan sila ng kabuhayan.

“Magpapasko, ito ba ang ireregalo nyo sa amin? Luha at paghihirap? Magpapasko pero tatanggalan nyo kami ng kabuhayan," giit ni Lacsina.

Kuliglig

Ayon naman kay Colmenares, hindi makatarungan ang planong ito sa mga mamamayan ng Maynila. Giit ng mambabatas, hindi ang mga kuliglig o pedicab ang pangunahing dahilan ng labis na pagbigat ng trapiko sa mga kalsada ng Maynila bagkus ay ang kawalan ng plano at maayos na sistema ng gobyerno para dito. Ang pagbabawal di-umano sa mga kuliglig ay hindi tutugon sa problema ng trapiko sa syudad.

“[Ang] lahat naman ng sasakyan [ay] nagko-contribute sa traffic. Bakit yung mga private ba na kotse hindi nakakadulot ng traffic? Bakit yung mga malalaking truck hindi ba yun nakakadulot--yung mga dyip, mga bus. Bakit kuliglig lang? Dahil tingin nila ay maliliit na [tao] kayo at hindi ninyo kayang lumaban?” ani pa ni Colmenares.

Dagdag pa nito, sa kabila ng kalagayang wala namang naibibigay na maayos na kabuhayan at wala ring naiaalok na murang transportasyon ang gobyerno ay ito pa di-umano ang gagawin ng pamahalaan sa mga taong disenteng naghahanap-buhay.

"Sa gitna ng krisis. Sa gitna ng kahirapan ng buhay. Sa gitna ng pagtaas ng mga pangunahing bilihin. Kayo na disenteng namumuhay [ay] tatanggalan ng hanap-buhay," ani Colmenares sa mga drayber.

Bagamat walang magagawa ang kongreso para mapigil ang kauutusan pagkat ito ay lokal na usapin ng syudad ay malaki di-umano ang magagawa ng pagkakaisa ng mga drayber at mga tagasuporta para pagtagumpayan ang laban hinggil dito, ayon kay Colmenares.

Labis namang ikinatuwa ng mga drayber ang pagdagsa ng mga suporta para sa kanilang laban.

“Hindi kami titigil hanggat hindi namin ito napapagtagumpayan. Hindi kami titigil sa paglaban sa pagkat ito ay usapin ng aming kabuhayan. Kung gayon, hindi kami titigil para igiit ang aming kabuhayan maging buhay man namin ang ialay,’ giit ni Lacsina.

Sa pagtatapos ng press conference ay sabay-sabay na pinunit ng mga drayber ang papel kung saan ay nakalimbag ang EO no. 16 bilang simbolo ng kanilang labis na pagkundena dito kasabay ang pagsigaw ng kanilang panawagang tutulan at huwag pahintulutan ang anti-mamayang kautusang ito.

Sa Lunes ay magdaraos naman sila ng isang malakihang kilos-protesta kaugnay pa rin ng usapin sa pag-phase out sa kanila.

Mga manggagawang pangkalusugan, nanawagan ng dagdag-sahod

2010-11-10T12:41:00.000-08:00

Nanawagan ang mga manggagawang pangkalusugan sa pangunguna ng Alliance of Health Workers ng mas makatarungan at nakabubuhay na sahod sa isang press conference kanina na nilahukan ng mga tagapangulo ng iba't ibang institusyon at asosasyong pangkalusugan.

Dumalo bilang tagapagsalita sina Dr. Teresita I. Barcelo, Presidente ng Philippine Nurses Association; Cecille Banca-Santos, Presidente ng Philippine League of Government and Private Midwives, Inc.; Dr. Fresco B. Yapenson, Presidente ng Philippine Assembly of Medical Specialist; Leah Paquiz, RN, Presidente ng ANG NARS; Eleonor Nolasco, RN, Presidente ng NARS NG BAYAN- Community Health Nurse Association; Dr. Joseph Carabeo, Presidente ng Community Physician Association at si Emma Manuel, RMT, Presidente ng Alliance of Health Workers.

Ikinadismaya ng mga manggagawang pangkalusugan ang pagkakatali nila sa maliit na sahod. Ayon sa kanila, ang mga health workers na nasa salary grade 1 sa mga pampublikong hospital ay kumikita lamang ng P7 575 kada buwan. At ang mga nars ay nakakatanggap lamang ng P15 649 (salary grade 11) sa kabila ng pag-iral ng isang batas (Republic Act 9172) o ang Nursing Act of 2002 na nagsasabing ang mga nurse ay nasa salary grade 15 at dapat ay tumatanggap ng P24 887 kada buwan. Samantalang P26 878 naman ang tinatanggap ng mga doktor. Ito ay malayo di-umano sa pangangailangan nila sa pang araw-araw.

Dagdag pa ng mga manggagawang pangkalusugan, nakakabahala ang tila "kawalan ng interes" ni Pangulong Aquino para bigyang pansin ang sektor ng kalusugan. Sa inaprubahang badyet pambansa para sa susunod na taon ay kitang-kita di-umano ang pag-aabandona ni Aquino sa serbisyong medikal sa pagkakaltas nito ng halos 1.4B para dito.

"Hindi na nga itinataas ang aming mga sahod ay ibinaba pa ng gobyerno ang badyet para sa sektor pangkalusugan. Kumbaga, kami ang bumubuhay pero kami naman ang pinapatay sa ganitong kalagayan," pahayag ni Nolasco.

Ayon naman kay Dr. Barcelo ng PNA, sa taong 2012 ay mag-iisang dekada na ang batas hinggil sa nararapat na sweldo ng mga nars ngunit sa mga nakalipas na administrasyon ay wala silang naramdamang epekto nito bagkus ay lalo lamang lumiit ang sweldong natatanggap ng ating mga nars na nagtutulak sa kanila upang mangibang bansa.

“Gaya ng maraming Pilipino, gusto din naming magkaroon ng maayos na tirahan, magkaroon ng kalidad na edukasyon ang aming mga anak, at matugunan ang batayan naming mga pangangailangan. Pero sa liit ng aming kita, paaano kami mabubuhay nang disente,” ani Manuel.

Dadag pa ng AHW ay ipinagpapatuloy lang ng pamahalaang Aquino ang pagpapabaya sa sektor ng kalusugan ng mga nagdaang administrasyon.

Naghahanda na rin sila ng iba't ibang kilos-protesta kasama ang mas malawak na hanay ng health workers para ipinawagan sa administrasyong Aquino ang mas makatwirang sahod. Kasabay nito ay nanawagan rin sila sa pamahalaan para sa karampatang aksyon hinggil sa lumalalang kalagayan ng serbisyong medikal sa bansa.

Mga anak ng diyos (God's Children) with subtitle

2010-11-05T04:54:00.000-07:00

Nagbabalik ang youtube sensation na si Mae Paner a.k.a "Juana Change" sa isang video teaser higgil sa reproductive health bill.

Ginampanan ni Mae Paner sa video na ito ang isang babaeng naanakan ng isang pari (Lou Veloso) na sa huli ay napagtanto ang pangangailangan para ipasa ang nasabing panukalang batas--na ang RH BILL aytutugon sa usaping pangkalusugan higit pa sa usapin ng populasyon.

Magandat at nakaka-enjoy ang presentasyong ginawa rito. Malupit ang mga ideyang patama sa mga tumututol sa panukalang batas lalo na ang simbahang katolika. Apir!

Maaari nyo ring basahin ito:
Introduction to the comprehensive reproductive health bill

Blog status

2010-11-04T19:08:00.000-07:00

Ako ay nakikiisa sa panawagan para sa pagpapalaya sa lahat ng bilanggong pulitikal kasama na ang 43 manggagawang pangkalusugan.

FREE ALL POLITICAL PRISONERS NOW!

FREE THE MORONG 43 NOW!

Engkwentro Part 2 (Encounter)

2010-11-02T01:39:00.000-07:00

KINABUKASAN

Ako na ang gumising kay mama at bunso. Nang magising si bunso ay natakot siya sa akin dahil nakita niya ang baril na bitbit ko. Palibhasa ay madilim na nang sila ay dumating kaya hindi niya ito napansin kagabi.

“O? Bakit ka natatakot kay kuya? Si kuya ito.”

“Kuya bakit ka may baril?”

“Natatakot ka ba sa baril ko? Diba dati mahalig ka sa baril, bakit natatakot ka ngayon.” Sabay tawa.

“Kuya bakit ang laki ng baril mo? Nakakatakot. Saka bakit may baril ka? May bad ba dito?”

Hinaplos ko ang ulo ni bunso sabay ngiti.

“Oo bunso may bad dito kaya may baril si Kuya. Pero wag kang matatakot kay kuya dahil tulad mo, gud boy pa rin si Kuya. Gusto mo ba ng baril ni Kuya (nakangiti)?

“Pwede din po. Para ipagtatanggol ko si mama sa mga bad.”

“Bakit may nang-aaway ba kay mama?

“Marami po. May pumupunta po kasi sa bahay na mga malalaking tao at laging sinisigawan si mama. Mga bad talaga. Kaya lagi umiiyak si mama e”

Tumingin ako kay mama.

“Ah ganon ba, sige ‘pag big boy ka na tulad ni Kuya at may nang-aaway pa rin kay mama, sasama ka sa akin ah? Ipagtatanggol natin si mama. Ayos ba yun?

“Aprub! Pero dapat may baril din ako.”

“Hehehe. Kapag big boy ka na pwede na pero sa ngayon… hindi muna.”

“Ma, tara na muna, kain na po muna tayo dun sa may bandang taas. Nandun po ang mga kasama.”

Tumaas na kami para kumain. Pinasan ko si bunso at tawa ng tawa. Natutuwa ako kay bunso dahil medyo lumaki na siya at matatas na rin sa pagsasalita. 3 taon pa lang kasi si bunso ng ako ay umalis sa bahay. At ngayon ay sobrang laki na ang pinagbago niya.

Habang kumakain kami ay tahimik pa rin si mama kahit nagpapatawa ang mga kasama. Hindi ko alam ang nasa isip niya pero alam kong hindi isya napapalagay. Tingin siya ng tingin sa paligid. Kaya ako na rin ang kumuha ng atensyon niya.

“Mga kasama alam nyo ba na magaling magluto si mama? Kaya mamayang hapon siya ang magluluto ng hapunan natin. Tama ba, ma?”

Nabigla si mama. Halatang nagulat siya. Nagtawanan ang lahat.

“A-ah-aa… Ah oo ba, ako ang magluluto. Ano bang gusto ninyo? Fried chicken, kare-kare, lenggua.”

Mula pa man noon, magaling ng sumakay si mama sa mga segwey ko. Ganon pa man, natawa ako sa pinagsasabi ni mama.

“Ma, walang pong party. Ayos na po kami sa adobong kangkong hehehe.”

“Ano ka ba anak! Minsan lang kami dadalaw dito tapos ganyan pa magiging pagkain natin? Ako bahala, may mga dala akong de lata. Saka magpapasko noh! May dala din akong mga itlog at hotdog saka lutong adobo. Kaya kahit ngayon lang dapat medyo masarap naman ang kaiinin ninyo.”

“Ma, ganito po ang buhay namin dito. Simpleng pamumuhay, puspusang pakikibaka. Ayos na kami sa mga pagkain na ibinibigay sa amin ng masa. O di kaya ay kung ano’ng mayroon sa paligid.”

“Ah ganon ba? Paano naman ang mga dala ko? Ayaw nyo ba ng mga dala ko?”

Natahimik sandali ang buong paligid. Biglang nalungkot si mama. Alam kong hindi siya nalulungkot dahil lamang sa tinanggihan namin ang inaalok niya. Alam kong nagulat siya sa sinabi kong simpleng pamumuhay, puspusang pakikibaka. Alam niya kasing hindi ako sanay sa ganon dahil nakakaalwa naman kami sa buhay. Pero gaya nga ng sinabi ko, binago na ako ng pinili kong buhay. Mabuti at sumabat agad ang buddy kong si Ka Andres.

“Pero syempre hindi namin yan tatanggihin, Nay. Ayos naman pala ang mama mo Ramon e. Sige po nay, kayo na po bahala sa pagkain natin mamaya, patutulungin na lang po natin ang ibang mga kasama sa pagluluto. Salamat po sa mga dalang pagkain.”

“Loko ka talaga Ka Andres. Mapagbiro ho talaga yan si Ka Andres pero sige po, tutulungan ko na lang po kayo sa paghahanda ng makakain. Salamat po. Ako nga po pala si Ka Rosa."

“Walang anuman yun mga “kasama”. Para naman ito sa bayan hindi ba ka Ramon?”

Nagtawanan ang lahat sa naging tugon ni mama. Natuwa din ako. Pilit kong pinapaniwala ang sarili kong ok na ang lahat kay mama. Agad din naman akong sumagot.

“Opo, ma. Para po sa bayan.”

Natuwa ako sa naging pag-uusap namin ni mama kasama ang ibang kasama. Pakiramdam ko, pinipilit na ni mama na tanggapin kung ano na ako at sino ang mga kasama ko. Pakiramdam ko nabago nang bahagya ang tingin niya sa mga katulad ko na kahit niyakap ang isang marahas na paraan dahil sa karahasan ng lipunan ay mga normal pa ring tao na nagnanais lang ng makabuluhang pagbabago. Natuwa ako dahil nakaramdam ako ng pagkakataong maintindihan na ni mama ang lahat. Pakiramdam ko lang naman lahat ng ito at maaring hindi totoo pero ang mahalaga habang humahaba ang araw at pamamalagi ng pamilya ko dito ay nagiging maayos ang lahat.

Matapos ang masayang almusal. Nagpulong muna ang grupo para sa magiging programa mamaya sa pagdiriwang sa Ika-42 taong anibersaryo ng Partido.

Pagkatapos ng pulong ay nagkaroon uli ako ng pagkakataon para makausap ng masinsinansi mama.

“Ma, salamat po ah.

“Para saan?

“Sa magandang ipinakita nyo sa mga kasama ko. Pakiramdam ko po ay ok na sa'yo ang lahat.”

“Bakit may sinabi ba akong ayos na ako. Anak, kung ako lang tatanungin, ayaw kita dito pero matigas naman talaga ulo mo mula pa noon kaya alam kong hindi ka magpapapigil. Hayaan mo, alam kong darating din ang panahong tatanggapin ko ang naging desisyon mo pero hindi pa sa ngayon. Ang mahalaga anak, tulad ng sinabi mo ay maging masaya kami sa tatlong araw na pamamalagi dito. Isipin mo na lang na pinagbibigyan ko ang hiling mo sa akin na maging masaya kami habang nandito.”

“Kailan nyo po kaya ako matatanggap? Kapag wala na ako?”

Natahimik si mama.

“Ano ka ba anak. Wag ka ngang magsalita ng ganyan. Dinadagdagan mo lang ang alalahanin ko e.”

“Ma, bahagi na ng buhay namin ang kamatayan at wag po kayong mag-alala dahil hinanda ko na ang sarili ko para dun. Karangalan po sa akin na mamatay na naglilingkod sa bayan.”

“Anak ano ka ba? Hindi ka nakakatulong sa pagpapagaan ng damdamin ko. Pinabibigat mo lang ang loob ko. Kahit sinong ina ay hindi matutuwa ‘pag namatay ang anak niya sa kahit ano pa mang dahilan.”

“Ma, hindi ko naman po sinabing matuwa kayo sa kamatayan ko, ang gusto ko lang pong ipaintindi sa inyo ay bahagi na po ng pang-araw-araw na buhay namin ang sakripisyo at kamatayan.”

“Pero anak…”

“Ma, lahat ng tao mamatay pero may pagkakataon kang mamili kung ano ang magiging saysay ng iyong kamatayan. At karangalan para sa akin na ialay ang buhay at kamatayan para sa inyo, para kay bunso, para sa bayan.”

Alam kong hindi ako nakakatulong kay mama para pagaanin ang loob nya pero alam kong dapat ko na itong ipaintindi sa kanya. Tatlong araw lang sila dito at matapos nun, hindi ko na alam ang mga susunod na mangyayari. Nasa digmaan ako at bawat araw para sa akin ay isang bagong buhay. Alam kong mailap sa akin ang bagong umaga. Bawat rebolusyunaryo ay nakalubog na ang kaliwang binti sa hukay. Maaaring bukas, sa isang lingo o sa isang buwan ay maging marahas sa akin ang digmaan at mapatay ako sa gitna ng engwentro.

“Basta ma, lagi nyo lang tatandaan na mahal ko kayo. At kasabay ng pagmamahal ko sa inyo ay ang pag-aasam kong lalaya rin ang bayan para kay bunso at sa lahat ng bata ng heneresyong ito—para na rin sa inyo.”

Sa pangalawang pagkakataon, nakita ko na naman si mama na umiiyak. Pinagmamasdan niya akong mabuti. Ang m16 na bitbit ko, ang ammo pouch na suot ko, ang pangangatawan ko, at ang mukha ko, masinsin niya itong pinagmamasdan.

Hindi ko maintindihan pero parang may sinasabi siya sa bawat tingin niya. Muli, ayokong magpadala sa emosyon ni mama.

“Anak, iba ka na talaga. Nalulungkot ako na ibang tao ka na.”

“Ma naman, wag kang malungkot. Ano po bang kinalulungkot ninyo? Ibinababa nyo naman po ang tingin nyo sa ginagawa ko.”

“Anak, nalulungkot ako dahil pakiramdam ko wala na talaga akong pag-asang baguhin pa ang desisyon mo. Pakiramdam ko, hindi ka nga talaga babalik.”

“Babalik ako, ma. Babalik ako sa araw ng tagumpay. Saka isa pa, dadalaw naman po ako sa inyo kapag may pagkakataon. Huwag po kayong mag-alala.”

“Anak ko... anak ko…”

Mahaba pa ang naging pag-uusap namin. Walang patid ang luhang ibinigay ni mama sa akin. Alam kong naging marahas ako kay mama pero wala akong magagawa. Kailangan kong ipakita ang paninindigan ko. Hindi ako pwedeng magpatumpik-tumpik sa pagpapaunawa sa kanya. Isa pa, pakiramdam ko wala na akong ibang pagkakataon para ipaliwanag ang lahat kundi sa panahong iyon.

Bago pa maghapon ay nagpaalam na ako kay mama na kailangan ko munang umalis dahil may gagawin akong importante. Kailangan kong lumibot sa lugar para tiyaking ligtas kami para sa mamaya sa gagawin naming aktibidad.

Itutuloy...

ENGKWENTRO PART 1 : Click here

ACT Teachers' Hotline for Barangay Elections 2010

2010-10-23T08:53:00.000-07:00

ACT TEACHERS HOTLINE NUMBERS

FOR BARANGAY ELECTIONS 2010

PAALALA sa mga gurong maglilingkod bilang Board of Election Tellers ngayong Oktubre 25 Barangay Elections:

1. Sa pagkuha ng election paraphernalia, dapat na matanggap ninyo mula sa inyong municipal/city treasurer ang P1,000 (kalahati ng kompen-sasyon para sa election service).
2. Sa pagsauli ng election paraphernalia dapat na matanggap ninyo ang nalalabing P1,000 para sa kabuuan ng inyong kompensasyon.
3. Mayroon ding nakalaang P200,000 death insurance coverage at reimbursement ng hospital expenses na sumasaklaw sa buong panahon ng inyong paninilbihan sa eleksyon.
4. Makatatanggap din kayo ng limang araw na service credit mula sa Department of Education.

Ang mga nabanggit ay mga kongkretong kahilingang naipagwagi ng mga kaguruan sa pakikipagharap ng ACT sa COMELEC at DepEd noong Oktubre 1 at 11, 2010. Ang usapin ng dagdag sa kompensasyon ay nakasalang na request ng mga kaguruan sa pangunguna pa rin ng ACT sa Malakanyang noon pang Oktubre 14, 2010.
Ipinaaalala din sa ating mga guro na ang ACT Teachers’ Hotline ay bukas nang 24-oras upang tumanggap ng inyong mga ulat at sumbong hinggil sa anumang kaso ng panggigipit, karahasan at pandaraya na maaari ninyong maranasan sa eleksyon.

Isang paalala mula sa Alliance of Concerned Teachers at ACT Teachers Partylist. Maari nyo ding bisitahin ang kanilang opisyal na online portal: act-teachers.org

Magkakapamilya, magkakapuso at magkakapatid sa ngalan ng pagsasamantala

2010-10-23T05:34:00.000-07:00

Wala talaga tayong maasahan sa mainstream media lalo na sa panahong interes na nila o ng mga taong bumubuhay sa kanila ang pag-uusapan. Sabi nga ni Allain Cadag , bise-presidente ng ABS-CBN-International Job Market Workers Union, magkakalaban lang ang iba't ibang malalaking istasyon sa rating pero magkakampi naman ito sa pagtatanggol sa mga interes nila o sa pambubusabaos sa mga emplyedo nito.

Bilang halimbawa, ilang beses nang nagkaroon ng kilos-protesta o sumama sa mga pagkilos ang IJM Workers Union para igiit ang kanilang karapatan sa trabaho. Tinanggal nang walang pakundangan ng ABS-CBN ang ilan nilang empleyado kabilang na ang batikang reporter na si Wheng Hidalgo pero ni isang kwento mula sa mga mainstream media ay wala akong nakita. Wala akong nabasa at walang akong napanood tungkol dito mula sa kanila. Tanging mga alternative media o mga multimedia outfit lang tulad ng Bulatlat, Pinoy Weekly, Tudla Productions, Mayday Multimedia at Kodao Productions , ang bumitbit ng istoryang ito.

Ang nakakatawa pa nga kahit sa mga online social networks ay wala rin silang paki sa balitang ito. Minsan kasi ay sinubok kong ibenta sa twitter ang aming news video tungkol sa piket ng IJM sa mga media people. Napansin ko kasing akitbo sila sa twitter lalo na ang mga reporter ng DOS. Pero ilang beses ko mang "twinit" sa kanila ang link ay hindi pa rin nila ito pinansin. Kumbaga ay patay malisya talaga sila. Kahit "re-tweet" o "repost" ay hindi nila pinagkaabalahang gawin.

Inisip ko minsan ay baka hindi lang talaga nila ito nababasa sa sobrang dami ng nagpapadala ng message sa kanila. Pero naisip ko na imposible naman ito kasi may mga panahon namang nireretweet nila (repost) ang mga link ko lalo na kapag showbiz news lang naman ito. At saka nagrereply naman sila sa akin kapag may itanatanong ako sa kanila. Kaya napagtanto ko, wala talaga tayong aasahan sa mga ito-- na hindi totoo ang sinasabi nilang walang pinoprotektahan, walang kinikilingan at lalong hindi totoo ang slogan ng mga ito na "in the service of the Filipino people". Pawang mga propaganda! Pawang mga kasinungalingan.

Kanya-kanya ang mga media network sa pagtatanggol sa mga taong nagpapayaman o pumoprotekta sa interes nila tulad ng pamilyang Cojuangco na isa sa mga pinakamalaking advertiser nila, tulad ni Aquino na kasalukuyang Presidente at "nagkataong" kapatid ng isa sa mga pinaka-loyal na artista ng dos na si Kris Aquino, at tulad pa ng ibang mga korporasyon, haciendero, negosyante, politiko na pinakikinabang nila. Ito o sila ang pinaglilingkuran at ipinagtatanggol ng mga ito at hindi ang mga mamamayan. Sabi nga, sa ngalan ng pera kaya nilang baliktarin ang katotohanan o kaya nilang ikubli ang katotohanan. Dito sila magaling.

Naalala ko tuloy ang itinuro sa akin ng aking prof sa kolehiyo na ngayon ay DZMM news achor na rin. Sabi niya, sa media daw ay may tinatawag na ACDC o attack and collect, defend and collect. Maninira ka para bayaran ka o di kaya naman ay ipagtatanggol mo ang isang tao, grupo o anu pa man kapalit ng pera. Ibig sabihin, hindi mahalaga ang katotohanan at ang mahalaga ay kung saan sila higit na makikinabang.

Ito ang nangyayari sa mainstream media at ganito ang sistema sa kanila. Sa totoo lang hindi ko naman layuning idiin ang mga reporter ng mga networks dahil alam naman nating gumawa man sila ng kwento tungkol sa mga mahahalagang balita, ang boss pa rin nila ang magpapasya kung ieere ba ito. Tulad ng balita tungkol sa mga iskolar ng bayan na nagsagawa ng kilos-protesta sa gitna ng programa sa "ulat sa bayan" ni Pnoy, kahit nainterview naman ang mga ito ay hindi pa rin naman inere. Tulad ng huling araw ng "Lakbayan ng magsasaka" noong Ika-21 ng Oktubre, nandun naman ang reporter ng dos at sa katotohanan pa nga ay nag-interview pa ito pero sa huli tanging syete (GMA 7) at singko (TV 5) lang ang nag-air ng nasabing kwento. Biro pa ng kaibigan ko, kasama kasi sa raling (rally) iyon ang ABS-CBN IJM Workers' Union kaya hindi talaga ito ieere. At marami pang pagkakataon na nagkaisa ang mga networks na ito sa isang newsblack out dahil pare-pareho silang apektado.

Pero hindi ko rin naman inaalis ang katotohanang may mga k_ _ _ l din talagang reporter (bonus lang ito). Minsan kasi, ibinabalita nga nila ang mga mahahalagang pangyayari pero wala namang kwenta ang anggulo ng storya nila. Tulad ng balita sa naging kilos-protesta ng mga kabataan noong September 24, lahat ng lead ng balita nila sa telebisyon ay "Nauwi sa rambulan ang naging kilos-protesta ng mga kabataan..blah blah blah". Napaisip tuloy ako, sa rambulan nga ba talaga nauwi ang pagkilos nila? Nandun din naman ako at para sa akin hindi naman basta nauwi sa rambulan ang kilos-protesta nila higit pa roon ay naging malaking tagumpay ito sa mga kabataan. Hindi ba at mas maganda kung ang magiging lead nila ay "Naging matagumpay ang pagkilos ng mga kabataan laban sa nakaambang budget cut sa mga pampubkilong pamatasan blah blah blah".

Sa huli, napagtanto kong makatwiran pa rin ang hindi pagpili sa kasikatan o kayamanang pwede mong matamo sa pagiging bahagi ng mga malalaking network na ito. Ipinagmamalaki kong mabuti at hindi ako kabilang sa mga network na ito at pinili ko pa ring panindigan ang malayang pamamahayag sa pamamagitan ng pagiging bahagi ng isang alternatibong media outfit.

At para sa sakin higit na mas mahalaga pa kaysa karerang inaasam ng lahat ay ang pagsusulong ng malayang pamamahayag na magsisilbi sa mamamayan at hindi sa iilan.

Maari nyong panoorin at basahin ang mga ito:

Hinggil sa pagkakatanggal ni Wheng Hidalgo sa ABS-CBN
Piket ng mga empleyado ng ABS-CBN
Kilos-protesta ng mga kabataan noong September 24
Unang araw ng Lakbayang Magsasaka
Ikatlong araw ng Lakbayang Magsasaka
Pagpupgay sa tagumpay ng Lakbayang Magsasaka

P.S,

"Mas" ang mga network o may-ari ng network ang pinatutungkulan ng akdang ito at hindi ang mga indibidwal na mga mamamahayag. Naniniwala akong marami pa rin ang naninindigan para sa kalayaan ng pamamahayag para sa mamamayan.

At nais ko ding linawin na hindi ko ibig sabihing wala (as in wala) talagang balita na nagawa hinggil sa isyu ng mga empleyado ng ABS-CBN sa mga mainstream media kasama na ang mga peryodiko dahil meron naman tulad sa Manila times atbp. Sa katunayan, nagawan naman mismo ng ABS-CBN ng storya ang balitang ito (sa internet nga lang at hindi sa TV) at syempre ang treatment sa balita nila ay pabor pa rin sa kanilang management.

Nais ko ding pasalamatan ang aking kaibigang si Ron Erik Bautista para sa pagbibigay ng pamagat na ito.

RPG Metanoia: Philippine's first 3D animated feature film (Soon on theaters)

2010-10-22T01:48:00.000-07:00

Ang RPG Metanoia ay isang opisyal na entri sa 36th Metro Manila Film Festival (MMFF) ng Star Cinema kasama ang Ambient Media bilang co-producer.

Ang pelikula ay nasa ilalim ng direksyon ni Louie Suarez. Ang mga boses sa likod ng mga karakter dito ay kina Zaijian Jaranilla (Santino/ Eli), Mika Dela Cruz (kapatid ni Angelica dela Cruz/ Goin' bulilit star), Aga Muhlach, Eugene Domingo at Vhong Navarro.

Ang RPG Metanoia ay ang pinakaunang 3D animated movie sa bansa at sinasabing maaaring maikumpara ang kalidad sa Toy Story, Shrek at iba pang 3D animation film. Ito ay ipapalabas sa mga sinehan sa Disyembre 25.

Para sa iba pang impormasyon sa pelikula magtungo lamang sa therpgmovie.com, opisyal na site ng RPG metanoia.

Video credits: Star Cinema's Youtube channel.

Pagpupugay sa tagumpay ng Lakbayang Magsasaka para sa Lupa at Hustisya!

2010-10-21T07:12:00.000-07:00

Hindi ninyo inalintana ang pagod. Hindi kayo natinag sa ulan at matinding init ng araw. At ni hindi ninyo napansin si bagyong Juan. Hindi rin kayo nagpatali sa pandarahas. Matapos ang sunod-sunod ninyong aktibidad mula sa 100 araw ng kampuhang magsasaka, taas moral pa rin ninyong pinagtagumpayan ang LAKBAYAN PARA SA LUPA AT KATARUNGAN. At para sa tagumpay na ito, pagpupugay sa inyo!

Sa totoo lang masakit pa rin ang binti ko mula sa dalawang araw na lakaran para sa lakbayan. Masakit ang ulo at buong katawan. Marahil ay puyat din pero alam kong wala ito sa mga sakripisyo ng mga magsasakang nagmartsa simula pa noong Ika-18 ng Oktubre mula sa Laguna hanggang dito sa Maynila. Ganon pa man, lahat ng pagod na ito ay nabigyang katwiran ng naging bunga ng aktibidad na ito. Sigurado akong napanginig muli natin sa takot ang gobyerno. At mas lalong sigurado akong tagumpay ang araw na ito para sa libo-libong mamamayang nakiisa at sumuporta sa laban ng mga kapatid nating magsasaka.

Muli ay iginuhit ng mga magsasaka sa kasaysayan ang determinasyon nila para kamtin ang katarungan at lupang matagal na nilang inaasam. Muli ay iginuhit ng taumbayan sa kasaysayan ang pag-aasam nito sa panlipunang pagbabago at ang kagustuhan nitong wasakin na ang daan-taon nang pambubusabos ng isang mala-kolonyal at mala-pyudal na sistemang panlipunan. Ganon pa man, ang kasaysayan ay hindi tigil. Ito ay umuunlad at nagpapatuloy. Sa katunayan, ang mga kasaysayang ito ay magluluwal ng isang makatraungang hinaharap-- isang lipunang makatarungan at pantay-pantay. At ang mga kasaysayang iginuhit ng mamamayan ay magiging ganap na makabuluhan sa araw ng tagumpay. Hindi man natin alam kung kailan ang araw na ito, tiyak naman na ito ay darating. Tiyak ang tagumpay ng mamamayan dahil ito ang sinasabi ng kasaysayan. Tiyak ang pagtatagumpay ng bayan dahil ito ang makatarungan. At tiyak ang tagumpay ng sambayanan dahil titiyakin natin mula ngayon ang ating pagtatagumpay.

At sa araw na ito ay maniningil tayo. Maniningil ang mga magsasaka, mga manggagawa, kababaihan, kabataan at ibang pang sektor ng lipunan sa lahat ng nambusabos sa mamamayan. Kaya ikaw Arroyo, ikaw Aquino at lahat kayo na nanguna sa pagtataksil sa mamamayan ay magbabayad sa araw na ito.

Muli, isang taas kamaong pagpupugay sa mga magsasaka sa buong bansa na nagdaos ng isang pambansa-koordinadong kilos-protesta at lakbayan para sa lupa at katarungan. At tama nga si Tatay Nestor Villanueva, hindi titigil ang mga protestang ito hangga't hindi nakakamtan ng mamamayan ang tunay na pagbabago at kalayaan.

Hanggang sa muling martsa patungong tagumpay!

LUPA AT HUSTISYA, IPAGLABAN!

CARPER AT SDO, IBASURA!

Mga larawan sa pagtatapos ng Lakbayan: Click here

Statement of akosiliet on the "Statement of President Aquino in response to queries about the budget of State Universities and Colleges"

2010-10-19T02:17:00.000-07:00

Nitong mga nakaraan pong linggo, nakarating daw po kay Pangulong Benigno Aquino III ang ilang mga hinaing at reklamo ukol sa iminungkahing budget para sa State Universities and Colleges (SUC’s) sa taong 2011. Pinakinggan daw po nila ang ating saloobin tungkol dito. Bilang paglilinaw po, narito ang katotohanan, at ang aming (mga kabataan) paninindigan.

Ang inilaang pondo para sa edukasyon ay bahagi di-umano ng isunusulong na zero-based budgeting ng gobyerno na pinaniniwalaan nilang mas nararapat. Ito ang mas nararapat para sa kanila dahil magbibigay katwiran ito sa mga neo-liberal na polisiya ng gobyerno tulad ng Public-Private Partnership (PPP) na ipinapatupad nila na lalong nagpapahirap sa iba't ibang sektor ng mamamayan.

Sabi po natin, pinababa ng gobyerno ang budget para sa sektor ng edukasyon. Nagtataka daw po si Aquino kung bakit may ganitong reklamo sapagkat malinaw naman daw na tumaas ang budget para dito ng 12.92%. Para sa taong 2011, 271.67 bilyong piso ang inilaang budget para sa edukasyon samantalang ngayong 2010 naman, 240.58 bilyong piso.

Marahil ay nakalimutan ng Pangulo na tumaas ito ng "bahagya" dahil na rin sa Salary Standardization Law 3 na pinirmahan ni dating pangulong Gloria Macapagal-Arroyo. Ibig sabhin, tumaas ito dahil sa pangangailangang taasan ang sahod ng mga kaguruan pero kung tutuusin ay wala namang pagtaas na naganap para sa maintenance and other operating expenditures at capital outlay. Sinabi rin daw po nating mas mababa ang pondo para sa SUC’s sa susunod na taon at hindi naman daw po ito totoo. Ito ang nakakapagtaka dahil mismong sa pahayag ni Aquino ay sinabi niyang ang mungkahing budget para sa SUC’s sa 2011 ay 23.4 bilyong piso. Ibig sabihin ay hindi totoo na mas mataas ng 11.3 porsyento ang budget para sa taong ito na umabaot sa 23.845 bilyong piso. Saan niya kaya nakuha ang ideyang ito?

Reklamo daw ng iba, dapat raw ay mas mataas ito. Sabi naman daw ng ilan, hindi raw binibigyang-halaga ng gobyerno ang edukasyon. Sagot naman ni Aquino sa atin, huwag sana nating kalimutan na hindi lang tertiary level ang binibigyang-pansin kapag edukasyon ang pinag-uusapan. Kasama daw dito ang CHED, at kasama rin ang DepEd. Alam naman natin iyon. Hindi naman tayo tanga para hindi iyon malaman. At kung susuriin lang daw po sana ng mga bumabatikos sa kanila kung gaano kalaki ang itinaas ng budget ng DepEd, siguro po malalaman din natin na hindi po nila pinapabayaan ang edukasyon. Ang tanong gaano nga ba ang inilaki nito? Maipagpapamalaki nga ba ang "paglaki ng badyet" na tinutukoy nila lalo na ngayong may ipinapanukala pa silang dagdagan ng dalawang taon ang basic education. Sabi pa ni Aquino, mas tinututukan lang nila ang higit na nangangailangan ng tulong. Ang basic education daw po ay dapat libre para sa lahat, kaya malaki ang budget na idinagdag nila sa DepEd. At sa pamamagitan nito, masisiguro na daw pong mabibigyan ng pagkakataon ang mga kabataan na makapag-aral. Ito ay isa pa ring kasinungalingan. Ibabalik ko ang sinabi ko sa nakaraan nating pahayag sa pagpupugay sa mga tunay na iskolar ng bayan.

Ipinagmamalaki mo ba ang P31.1 B increase sa edukasyon? Hindi ka ba nanginginig niyan? Hindi ka ba natatakot na makidlatan dahil sa ipinagmamalaki mong iyan? Subukan mong hatiin yan sa milyon-milyong kabataan. Subukan mong kompyutin o tuusin yan at sabihin mo sa amin kung mapupunan na ba niyan ang 4 060 dagdag na guro, 61 343 dagdag na silid aralan, 816 291 dagdag na silya, 113,051 patubig at iba pang pasilidad at halos 400 milyong bagong libro. Josko naman! Ano ba iyan! Tatandan mo, ang mga ipinagmamalaki ay yung tunay na malaki at lumaki! Hindi yung naungusan mo lang ng kaunti yung iba ay nagmalaki ka na. Tama nga ang sinabi ni Charrise Banes ng Anakbayan--baliw ka nga!

Inamin naman po ni Aquino na bumaba nang "kaunti" ang budget ng Unibersidad ng Pilipinas, mula sa nakalaang 6.9 billion noong 2010 hanggang sa mungkahi nating 5.5 billion para sa 2011. Nangyari lamang daw po ito sapagkat malinaw sa kanila na may paraan na ang UP para dagdagan ang sarili nilang pondo. Kumikita na daw po ang UP-Ayala Technohub, dagdag pa sa kita ng pamantasan mula sa tuition ng mga estudyante, at sa suportang ibinibigay ng estado. Ito na nga ba ang sinasabi ko at ng mga kabataan. Tulad ng mga polisiya ni Arroyo sa mga SUC’s na nakasaad sa kanyang Medium Term Development Plan for Higher Education, itinutulak rin ni Aquino ang pagbabawas ng subsidiya sa SUC’s upang pilitin ang mga ito na lumikom ng sarili nitong pondo sa pamamagitan ng pagtataas ng matrikula at pagpapatupad ng mga income generating projects tulad ng pagbebenta o pagpapa-upa sa mga lupain at pasilidad. At pinaninindigan nga naman ni Aquino ang balak ng kanyang gobyerno to “gradually reduce the subsidy of SUCs to push them toward becoming self-sufficient and financially independent, given their ability to raise their income.” Ano nga ba ang tungkulin ng gobyerno sa kabataan?

Sa kabilang banda naman daw po, marami pa raw pong mga SUC na nangangailangan ng kaukulang atensyon. Sa kanila daw po itututok ng gobyerno ang pondong dati’y nakatuon lamang sa UP. Sabi pa niya, gamit ang kanyang mababangong pananalita, "ang makakalangoy po ay inaasahan nating makararating sa pampang; abutan naman natin ng salbabida ang mga maaari pang malunod."

Lilinawin ko lang po: ang pagpapabuti sa kalidad ng edukasyon ay hindi prayoridad ng ating gobyerno. Sa kanila pong Reform Budget, tinitiyak nilang magpapakasasa pa ang mga dayuhan at mga kapitalista sa mamamayan. At ito ay hindi para siguraduhin na mapopondohan ang dapat na pondohan tulad ng serbisyo-soyal kabilang ang edukasyon at serbisyong medikal. Gaya na rin ng sinasabi sa batas, ang SUC’s po, ayon sa Higher Education Modernization Act of 1997, ay pinahihintulutan na gastusin ang kanilang kinikita mula sa matrikula at iba pang bayarin ng kanilang mga estudyante. Kaya naman po hinihikayat daw po ni Aquino na gugulin ito para sa mga programang pang-akademiko. Nandyan naman daw po ang gobyerno upang alalayan tayo. Pero sa totoo, ang HEMA para sa mga kabataan ay nagbunga lamang ng sistematikong pag-aabandona ng gobyerno sa tungkulin nito sa sektor ng edukasyon. At gaya ng mga nagdaang taon, dahil sa polisyang nakapailalim dito, maraming unibersidad ang nagsipagtaasan ang mga matrikula na nagresulta ng lalong pagtaas ng bilang ng mga 'di na nakakapagtapos sa kolehiyo na mga kabataan.

Nirerespeto ko po ang opinyon ng ating Pangulo sa usaping ito pero maninidigan akong manawagan para sa mas mataas na badyet sa edukasyon. Natutuwa din ako sa pag-angat ng antas ng diskurso ukol dito. Panawagan ko lamang po sa gobyerno, ang sinserong pakikinig at pagbubukas ng isip sa lahat ng panig. Maraming salamat po.

P.S.,

Ginaya ko lang ang statement ni Aquino. Ibinalik ko sa kanila ang mga punto nila. Walang kulang. Walang labis. Basahin nyo yung original statement nila, ganyang-ganyan din ang phasing. Apir!

Statement of President Aquino in Response to Queries About the Budget of State Universities and Colleges

Mga magsasaka, "nag-lakbayan" laban sa administrasyong Aquino

2010-10-18T19:39:00.000-07:00

Oktubre 18, 2010 - Sinimulan ng mga magsasaka sa pangunguna ng Katipunan ng mga Samahang Magbubukid sa Timog Katagalugan (KASAMA-TK) ang apat na araw na "lakbayan" patungong Mendiola upang kundenahin ang anila'y "maka-hacienderong rehimen" ni Pangulong Aquino.

Ang Pambansang lakbayan ay isang taunang aktibidad ng mga magsasaka sa buong bansa upang ipanawagan ang tunay na reporma sa lupa at hustisya para sa mga magsasaka. Ang tema ng lakbayan ngayon ay "LAKBAYAN NG MGA MAGSASAKA PARA SA LUPA AT HUSTISYA LABAN SA HACIENDERONG REHIMEN NI AQUINO".

Video Credits: ST Exposure Real Reels

Peasants on Lakbayan urgently need everyone's support for medicines (vitamins, paracetamol, cold/cough meds & pain relievers), food and rain gear.

PLS CONTACT: 09202737513 | 09336457302

Lakbayang Magsasaka 2010

2010-10-18T01:03:00.000-07:00

LAKBAYAN NG MGA MAGSASAKA PARA SA LUPA AT HUSTISYA LABAN SA HACIENDERONG REHIMEN NI AQUINO

OCTOBER 18-21

Peasants will slam the Haciendero Republic of Noynoy Aquino after more than 100-days in office that has no clear plan on how to address the issues on land reform in the country but rather continues Gloria Arroyo’s state terrorism in addressing the peasants’ grievances.

The marathon protest march dubbed as “LAKBAYAN NG MGA MAGSASAKA PARA SA LUPA AT HUSTISYA LABAN SA HACIENDERONG REHIMEN NI AQUINO” will start-off at Calamba, Laguna on October 18 and culminate in Mendiola Bridge on October 21. The march will pass through key offices and highlight local peasant issues calling for genuine agrarian reform and put an end to militarization in the region.

DAY-TO-DAY SCHEDULES

OCTOBER 18
Location: Laguna

9:00A.M. – 10:00A.M. | Send-off program at Crossing, Calamba City

•   Unveiling of “Señor Haciendero” effigy symbolizing Noynoy Aquino’s military rule as peasant exploiter in the country.
•   Peasants from Hacienda Yulo will join the march to Manila
•   Urban poor victims of demolitions such as Sitio Kabute in Calamba and Sitio Mulong in San Pedro will also merge with the protesters

OCTOBER 19
Locations: Alabang to Baclaran

9:30A.M. | Manila entry and arrival at Alabang with welcoming program

• “Napasong Pangako”, 2-feet high plant-pots containing different crops will be smashed symbolizing the ambition of peasants to own their land still remain as an ambition because of Noynoy Aquino’s broken promises.
• Peasants denounce the 20th Anniversary of CALABARZON project

4:30P.M. | Cavite marchers merge with main contingent via Zapote Road
6:30P.M. | Merging of NCR marchers with main contingent at Baclaran Church

• Peasants from Hacienda Yulo and indigenous people from Rizal will merge with the main contingent
• Cultural night and candle lighting ceremony in honor of peasant victims of extrajudicial killings and other martyrs of Southern Tagalog

OCTOBER 20
Locations: Makati to Quezon City

5:00A.M. | Peasants to attend morning mass at Baclaran Church offer prayers for land and justice
9:00A.M. | Landlords and land developers’ office hopping

Protests actions at Makati:
Cojuangco Building

Philippine Stocks Exchange

Yulo Office

• Unveiling of “Yellow Ribbon-coated Chain” representing that behind the yellow-illusion is the hundred-years exploitation and persecution to peasants.

5:30P.M. | Program at National Housing Authority via EDSA
6:30P.M. | Arrival at Department of Agrarian Reform and start of Cultural night

• Solidarity night Fiery October: Song, Dance, and Poetry for Land and Justice
• “Pintang-iglap” performance at Solidarity Night

OCTOBER 21
Location: Mendiola

9:00A.M | Start of march from DAR, Quezon City to Mendiola
11:00A.M. | Program at Mendiola

• Effigy burning of “Señor Haciendero”

Sa kabila ng banta ng super-bagyong Juan, Lakbayan ng magsasaka inilunsad | Press Release Oct 18, 2010

Important numbers during emergency situation

2010-10-17T04:11:00.000-07:00

Bureau of Fire Protection (NCR): 729-5166 | 410-6254 | 413-8859 | 407-123

Bureau of Fire Protection (Central Luzon): (045) 9634376

National Risk Disaster Risk Reduction and Management Council (NDRRMC) formerly NDCC: 734-2120 | 911-5061 | 912-5668

For contact numbers of NDRRMC directors, click here.

Red Cross: 143 (Hotline) | 5270000 | Portal: www.redcross.org.ph

Metropolitan Manila Development Authority (MMDA): 136 (hotline) | 0920-947-2503 (towing concerns) | 0920-947-1632 or 0917-561-8709 (duty officer)

Philippine Coast Guard: 527-8481 local 6290 and 6292; 328-1098

Manila Electric Co. (Meralco): 16211

Citizens’ Disaster Response Center (CDRC)
72-A Times St., West Triangle Homes, Quezon City, 1104 Philippines
(632) 9299820 (Hotline) | (632) 9299822 (fax number)
Email: info@cdrc-phil.com
Portal: www.cdrc-phil.com

For flight schedule updates:
Philippine Airlines (PAL) hotline: 855-8888

Cebu Pacific Air hotline: (02) 70-20-888 |(032) 230-88-88
Portal: www.cebupacificair.com

You may also read the typhoon preparedness tips from Philippine National Red Cross. Click here.

Typhoon preparedness tips

2010-10-16T16:23:00.000-07:00

Since another "ondoy-like" typhoon is coming, I decided to blog this simple reminders from the Philippine National Red Cross (PNRC). This would be very helpful to all of us.

Before the typhoon:

1. Store an adequate supply of food and clean water. Prepare foods that need not be cooked.
2. Keep flashlights, candles and battery-powered radios within easy reach.
3. Examine your house and repair its unstable parts.
4. Always keep yourself updated with the latest weather report.
5. Harvest crops that can be yielded already.
6. Secure domesticated animals in a safe place.
7. For fisher folks, place boats in a safe area.
8. Should you need to evacuate, bring clothes, a first aid kit, candles/flashlight, battery-powered radio, food, etc.

During the typhoon:

1. Stay inside the house.
2. Always keep yourself updated with the latest weather report.
3. If safe drinking water is not available, boil water for at least 20 minutes. Place it in a container with cover.
4. Keep an eye on lighted candles or gas lamps.
5. Do not wade through floodwaters to avoid being electrocuted and contracting diseases.
6. If there is a need to move to an evacuation center, follow these reminders:

Evacuate calmly.
Close the windows and turn off the main power switch.
Put important appliances and belongings in a high ground.
Avoid the way leading to the river.

After the typhoon

1. If your house was destroyed, make sure that it is already safe and stable when you enter.2. Beware of dangerous animals such as snakes that may have entered your house.
3. Watch out for live wires or outlet immersed in water.
4. Report damaged electrical cables and fallen electric posts to the authorities.
5. Do not let water accumulate in tires, cans or pots to avoid creating a favorable condition for mosquito breeding.

Introduction to the Comprehensive Reproductive Health Bill

2010-10-16T09:20:00.000-07:00

Photo from Pinoy Weekly/ Macky Macaspac

FRAMEWORK

1. Women’s reproductive health problems and concerns are addressed against the backdrop of Philippine society beset with unequal distribution of wealth. The social inequality between the ruling and the exploited classes coupled with government's corruption and its neglect to deliver essential social services is the core basis of poverty, and not overpopulation.

2. Reproductive health must be addressed as basic human rights and an integral part of comprehensive health and not be reduced to population-control premise. The RH Bill is presented with a positive framework and provisions that will basically benefit women, especially the poor. Pro RH bill legislators and advocates must work together to make the bill consistent on the premise of advancing reproductive health rights in a comprehensive, accessible, acceptable, and democratic manner.

3. The struggle for advancing reproductive health care does not end by enacting a law on repro health. Like any other law, its implementation lies on the political will of authorities especially the national government. Ultimately, women’s organized, collective and determined action can pressure any government entity – from barangay up to Malacañang – to act on the need to address women’s rights, reproductive health care included.

OBJECTIVES OF THE GWP RH BILL ADVOCACY

1. Push for a national law providing access to information and reproductive health care services; and 2. elevate as a state responsibility the need to disseminate information and provide services for reproductive health care.

The RH bill must be consistent with its assertion that reproductive health care must be the responsibility of the national government. As such, the implementation of programs regarding reproductive health must be undertaken by the Department of Health and the Department of Education and not be placed under the aegis of the Commission on Population, a government agency that historically and by its very name, simply formulates policies and oversees/monitors implementation of programs related to population and population control.

SALIENT POINTS OF THE GWP RH BILL

Declaration of State Policy and Principles – Consistent with the Magna Carta of Women, and cognizant of primary health care as the key toattaining a level of health that will permit its people to lead a socially and economically productive life, as part of development in the spirit of social justice.

Guiding Principles – Basic principles of Human Rights

Scope of Application – Applies to all Filipino females, throughout the various stages of their life cycle.

Components – Covers reproductive health issues of girls and women, from birth to post menopause.

UNIQUE ELEMENTS

1. Minimum Reproductive Health Standards for Public Lying-in Clinics and Hospitals – the Department of Health should promulgate a set of minimum Reproductive Health standards for public lying-in clinics and hospitals, which shall be included in the set of criteria for accrediting these health facilities. Reproductive health care programs and services at the primary health care level should be reinforced through promulgation of appropriate policies, capacity building programs and resource investments.

2. Employers’ Responsibilities – Employers are obliged to ensure proper protection of women workers handling or working with chemicals known to cause cancer, birth defects and other reproductive harm. Employers are obliged to monitor pregnant working employees among their workforce and ensure that they are provided paid half-day prenatal medical leaves for each month of the pregnancy period that the pregnant employee is employed in their company or organization. These paid prenatal medical leaves shall be reimbursable from the SSS or GSIS, as the case may be.

3. Mothers with infants and preschool children - Barangay day care centers should prioritize enrollment of infants andpreschool children of teenage and primi mothers who need to find work for their family’s economic survival and for working mothers.

4. Sexual and Reproductive Health programs for persons with disabilities (PWDs) - City and Municipalities must ensure that barriers to reproductive health services for persons with disabilities are obliterated by a) providing physical access, and resolving transportation and proximity issues to clinics, hospitals and places where public health education is provided, contraceptives are sold or distributed or other places where reproductive health services are provided; b) adapting examination tables and other laboratory procedures to the needs and conditions of persons with disabilities; b) increasing access to information and communication materials on sexual and reproductive health in Braille, large print, simple language, and pictures; c) providing continuing education on inclusion rights of persons with disabilities among health-care providers; and d) undertaking activities to raise awareness and address misconceptions among the general public on the stigma and their lack of knowledge on the sexual and reproductive health needs and rights of persons with disabilities.

5. Mental health services as essential component of Reproductive Health Care Programs - Mental health is related to many aspects of Sexual and Reproductive Health. These include, among others, perinatal depression and suicide, mental health and psychological consequences of gender-based violence, or HIV/AIDS, feelings of loss and guilt after miscarriage, stillbirth, or unsafe abortion. Measures to promote the mental and psychological well-being of pregnant mothers should be incorporated into the health programs of lying-in clinics and public hospitals.

6. Sexuality and Reproductive Health Education - Regular educational seminars and activities on sexuality and reproductive health must be implemented by public health centers and lying-in clinics, the costs for which should be sourced from the LGU GAD budget.

7. Infertility - The capabilities of lying-in clinics and public hospitals to counsel women and couples with infertility problems must be enhanced. Fertility work up programs must be implemented in at least one tertiary public hospital per municipality of city.

8. Making reproductive health procedures affordable and accessible to marginalized women of menopausal or post-menopausal age - Hysterectomy or hormonal replacement therapy for menopausal or post-menopausal women, pap smears, and related reproductive health procedures required by women of menopausal or post-menopausal agemust be affordable and accessible to marginalized women. It should be considered among the medical procedures that can be applied for health financing through the PhilHealth.

9. Programs for women with cancer of the reproductive system - Marginalized women seeking medical treatments for any cancer of the reproductive system should be eligible for PhilHealth financing for such treatments. They and their families must be supported through educational and counselling programs at public hospitals.

10. Research on reproductive health issues, including appropriate fibromyalgia diagnosis and treatment among Filipino women - The Department of Health, through its Maternal and Health program, must promulgate researches on fibromyalgia and other relevant health issues affecting women’s reproductive health.

11. Pro Bono Services for Indigent Women - Private and non-government reproductive health care service providers, including but not limited to gynecologists and obstetricians, are mandated to provide at least 200 hours annually of reproductive health services ranging from providing information and education, to rendering medical services free of charge to indigent and low income patients, especially to pregnant adolescents.

12. Penalties and Sanctions – Any person who is found guilty of violating any Section of this act shall be fined a penalty ranging from One Hundred Thousand Pesos (PhP100,000.00) to Three Hundred Thousand Pesos (PhP300,000).

Special thanks to Pia Graduce, Chief of Staff of Congresswoman Emmi de Jesus (Gabriela Women's Party Representative) for this primer.

Click here to read the full text of HB 3387 also known as Comprehensive Reproductive Health Bill filed by the Gabriela Women's Party co-authored by Bayan Muna, Anakpawis, Kabataan and ACT Teachers Party.

You may also visit and add the official facebook page of Gabriela Women's Party for more information.

Engkwentro Part 1 (Encounter)

2010-10-15T19:34:00.000-07:00

Tinanong ako ni mama nang may halong pagtataka.

“Anak sino si Ramon? Bakit Ramon ang tawag nila sa iyo?”

Sumagot kaagad ako dahil baka kung ano pa ang sabihin ni Mama at ni bunso.

“Ma, ako po si Ramon. Ramon na po ang pangalan ko dito. Hindi rin po alam ng mga tao dito ang buo kong pagkatao, kung saan ako nakatira at ano pa. Kaya magmula ngayon ma, Ramon na rin po ang itatawag ninyo sa akin habang nandito kayo. Delikado po kasi para sa amin na ipaalam ang aming mga pagkakakilanlan.”

Nakatulala lang si mama sa akin. Pinakakikinggan niya ako ng maiigi kahit alam kong hindi niya ako naiintindihan. Bago pa ako magpatuloy sa aking pagsasalita, nakita ko na lang na pumatak na ang luha ni mama. Napatigil ako.

“Ma, bakit po?” Mabilis na sumabat si mama. “Anak, wala.” Sabay punas ng luha sa mga mata.

Tumalikod sa akin si mama at nagpatuloy sa pagluha. Pero hindi ko na pinansin at nagpatuloy ako sa pagkwento ko ng aking mga karanasan.

“Alam mo ba ma, halos lahat ng katutubo dito ay hindi marunong magsulat at magbasa at natuto na lang sila sa pagsisikap ng grupo namin. Nakakatuwa dahil ngayon, magagaling na sila sa pagsulat at pagbasa.”

Sa gitna ng pagkukwento ko ay biglang humarap sa akin si mama.

“Anak, bakit parang hindi na kita kilala? Bakit parang ibang tao na ang kausap at kaharap ko ngayon? Bakit parang ibang-iba ka na?”

“Ma, ako ito--ang matipuno nyong binata! Naiba lang po ang pangalan ko pero ako pa rin po ito. Lumaki na lang din po ang pangangatawan ko pero ako pa rin ito. Medyo umitim at dumami ang mga peklat pero gwapo pa rin kaya ako pa rin po ito."

Pinipilit kong maging normal ang usapan at ayokong sakyan ang emosyon ni mama.

“Joey…”

“Ramon po, ma.”

“R-ra-ramon (habang lalo pang naiiyak), kelan ka ba uuwi? Kelan ka ba babalik sa bahay?

“Ma, sa susunod pong buwan ay uuwi ako sa bahay at mananatili po dun ng dalawang lingo at babalik din po ako kaagad dito. Bakit po ma?”

“Anak, bumalik ka na. Umuwi na tayo. Bibilhan kita ng kahit anong gusto mo, manatili ka lang sa bahay. Wag ka ng bumalik dito.”

Natahimik ako. Nakuha ko na ang gustong sabihin ni mama sa akin. Gaya pa rin ng dati, hindi pa rin niya natatanggap ang naging desisyon ko.

“Ma, ngayon na lang uli tayo nagkausap makalipas ang isang taon. Ngayon ko na lang uli kayo nakita. Gusto ko po sanang ubusin ang tatlong araw na pananatili nyo dito para maging masaya kasama kayo.”

“Anak, pakiusap…”

“Ma, ako muna ang makikiusap. Sa loob ng isang taong nanatili ako dito, sa loob ng isang taong matinding sakripisyong naranasan ko dito, napatunayan kong ito ang dapat kong gawin at walang mali sa aming ipinaglalaban. At kasama kayo dun sa laban na yun, ma. Kaya ma, nakikiusap ako na tanggapin nyo na ako. Tanggapin nyo na ito ang gusto ko, dito ako masaya.”

Hindi ko rin namalayang lumuluha na rin ako.

“Ma, patawad po. Patawad po sa lahat ng sama ng loob. Pero sigurado po akong ito na po ang buhay ko…Masaya po akong maglingkod sa mga inaapi. Hindi ba ito naman ang pangarap mo sa amin? Ang maging mabuting tao kami? Ma, nagpapakabuting tao ako kaya nandito ako.”

Niyakap ko si mama. Hindi na siya sumagot. Naramdaman ko din ang pagyakap niya sa akin ng mahigpit. Alam kong hindi niya pa rin ako naiiintidihan pero alam kong nilalakasan niya ang loob niya para initindihan at tanggapin ako.

Gabi na rin kaya pinatulog ko na si mama at bunso. Hindi ko sila katabi dahil nataasan akong magbantay sa may bandang taas ng aming pinaglalagian.

Itutuloy...

ABS-CBN workers protest illegal dismissal and union busting

2010-10-13T01:00:00.000-07:00

A big protest action was conducted yesterday in front of ABS-CBN's Sgt. Esguerra gate by members of the Internal Job Market Workers Union. Retrenched workers staged a picket to pressure the network's management to reinstate the illegally dismissed and hold certification elections following the Dep't of Labor and Employment's decision on their case. They were supported by organizations coming from the labor and youth sectors.

Starting October 12, the picket in front of ABS-CBN network’s Sgt. Esguerra gate will serve as the protest center of the Internal Job Market Workers Union (IJMWU). According the IJMWU, the ABS-CBN management gave no response to the demands of the workers and instead, continued to dismiss employees who are mostly union officers and members.

Kodao Productions: Cris Balleta and Karl Ramirez

Certified Imba si Aquino

2010-10-09T22:30:00.000-07:00

Sabi ng tropa kong si Julieto Pellazar na adik sa larong "defence of the ancients" o mas kilala sa tawag na DOTA, ang ibig sabihin daw ng imba ay imbalanced. Ginagamit raw nila ito sa mga kalaro nilang halimaw sa paglalaro ng DOTA o hindi kaya ay sa mga hindi ganoon kagaling. Ang imbalanced raw sa DOTA ay maaaring matamo kung mauungusan mo ang iyong mga kalaban o hindi kaya ay ikaw ang mauungusan. Simple, basta hindi balansyado ang laro. Pero hindi lang sa DOTA ginagamit ang imba dahil sa kahit anong online games, mapa-RPG man o simpleng virtual game ay ginagamit na din ito.

Ni-research ko sa internet ang tunay nitong ibig sabihin at nagbasa rin ako ng mga online surveys, blog posts at mga facebook accounts tungkol dito at tama naman ang pagpapakahulugan ng tropa ko. Ayon sa answers.com, imba is an abbreviation of the word "imbalanced" or someone or something that causes an imbalance. It could describe someone who is very skilled in playing DOTA or an idiot who sucks at the game.

At dahil nga sa uso na ang salitang ito, madalas na rin nating naririnig sa mga kabataan ang ganitong salita. Kahit sa usapan ng mga magbabarkadang lasing bukang bibig na rin nila ito: "pare, imba ka kahapon, ang lupit mo" o di kaya ay "dude, imba syota mo, palitan mo na lang". Laganap na rin ito hindi lamang sa online community ngunit maging sa kalye. Nagiging laganap na ito parang sa paglaganap ng salitang jejemon dati.

At sa pagkakataong ito, gusto kong paabutin hindi na lamang sa kalye ang salitang imba ngunit maging sa Malacanang. Dahil para sa mga kabataan maging sa kalakhan ng mamamayan, certified imba (negative) talaga si Pangulong Aquino.

Imba si Noynoy dahil:

Una, hindi nagawang panagutin o usigin man lang ni Aquino si Arroyo at iba pang naging sangkot sa malawakang korapsyon at paglabag sa karapatang pantao. Ipinagmalaki pa ni PNoy ang binuo niyang Truth Commission e wala naman itong naisampang kaso para kay Arroyo. Sa katunayan ay pinabagal lang nito ang proseso ng pag-uusig sa mga salarin. Marahil ay nagawa nga ni Aquino na i-intimidate (intimidation lang talaga) ang ibang tax-evaders, mga patabaing baboy sa nakaraang adminstrasyon na tumatanggap ng sobrang laking sahod at mga luho mula sa kaban ng bayan pero walang kwenta si Aquino para sa pag-uusig sa pinakapasimuno ng mga anomalyang ito--si GMA.

Pangalawa, sa loob ng isang daang araw ni Aquino sa pwesto ay walang nakuhang hustisya ang mga biktima ng extra-judicial killings at enforced disapparances. Sa unang mga linggo pa lang ng kanyang pag-upo ay tatlo na ang pinaslang na aktibista at sa ngayon ay may kabuuan ng 16 aktibista ang pinapaslang. Sa katunayan ay nagpapatuloy pa ang insidente ng panghaharas, iligal na pang-aaresto at torture sa mga kritiko ng gobyerno. At ang nakakalungkot pa rito ay wala pang umuusad na kaso sa pinakamasahol na human rights violator na si Arroyo. Nandyan din ang isyu ng Morong 43 na magpasahanggang ngayon ay nakapiit pa rin Camp Bagong Diwa. At sa kabila ng lahat ng paglabag sa karapatang-pantao ay nagawa pang i-extend ng gobyerno ang madugong programa kontra-insurhensiya ni GMA na Oplan bantay laya (Operation freedom watch).

Pangatlo, kaiba sa ipinangako ni Aquino ay hindi pa rin nasusolusyunan ang makasaysayang laban ng mga magsasaka ng Hacienda Luisita. Hanggang sa ngayon ay nasa kontrol pa rin ng angkan ng mga Cojuangco ang buong lupain at patuloy pa ring busabos ang mga magsasaka sa kanilang sariling lupa. Sa pangkalahatan ay wala ring esensyal na reporma sa lupa na nagawa si Aquino. Sa katunayan pa nga niyan ay hindi niya rin pinakinggan ang agenda ng mga magsasaka dahil sa pangatlong araw pa lang ng kampuhang magssaka mula sa iba't ibang mga rehiyon ay marahas na itong bunuwag sa Mendiola. Nanatili pa rin magpasahanggang ngayon ang sistemang hasyenda na nagpapahirap sa ating mga magsasaka tulad ng sa Hacienda Yulo sa Calamba, Hacienda Looc, Roxas, Puyat, Agoncillo at Zobel sa Batangas, Hacienda Fule sa Laguna at marami pang iba. At masahol pa dito, sa kanyang ulat sa bayan para sa unang isang daangaraw niya sa Palasyo ay wala rin siyang tinalakay hinggil dito.

Pang-apat, ipinagpapatuloy pa rin ni Aquino ang mga bigong patakarang neo-liberal ng mga nagdaang gobyerno. Tulad ng kanyang sinundan, nakasandig pa rin si Aquino sa mga foreign investments, foreign loans at OFW remittances para isalba ang naghihingalong ekonomiya. Wala rin siyang plano para magpatupad ng mga tunay na reporma sa lupa, pambansang industriyalisasyon na pundamental para sa pambansang pag-unlad.Sa katunayan ay pinangangalandakan ng gobyernong Aquino ang Public-Private Partnership program nito.

Pang-lima, pinaliit din ni Aquino ang badyet para sa serbisyo-sosyal tulad ng edukasyon at kalusugan habang ipinagmamalaki ang programang “conditional-cash transfer” para tugunan di-umano ang kahirapan ng mamamayan. Sa kabila nito ay nakaamba rin ang pagtataas ng pasahe sa LRT/MRT at presyo ng iba pang pangunahing bilihin. Nandyan rin ang pagpapatupad sa susunod na taon ng dagdag na dalawang taon (K+12) para sa basic education.

Pang-anim, nagpapatuloy pa rin sa pagpapatuta ang gobyernong ito sa gobyernong Amerika. Kaiba sa naipangako ni Aquino ay wala pang nagiging hakbang ang gobyerno para sa pagrerebyu ng Visiting Forces Agreement. Sa katunayan ay sinuportahan pa ni Aquino ang US war on terror at ang panghihimasok ng Amerika sa Southeast Asia. Hindi rin ito naninindigan sa pagpapalayas sa mga tropang militar ng Amerika sa Mindanao na nagreresulta lamang ng karahasan lalo na sa mga kababaihan at bata.

Ito ang ilan sa mga dahilan kung bakit "imba" nga talaga si Aquino. Imba siya para sa mga mamamayan. At tulad nga ng sinabi ni Renato reyes Jr, secretary general ng Bagong Alyansang Mabayan, ang pag-unlad na ipinagmalaki ni Noynoy sa kanyang ulat sa bayan noong ika-7 ng Oktubre ay malayo sa bituka ng mamamayang nakakaranas ng matinding kagutuman at kahirapan. Kumbaga, wapakels ang mga tao sa mga pag-unlad na natamo kuno ng gobyernong ito sa unang isang daang araw ni Aquino dahil ang kailangan nila ay LUPA, SAHOD, TRABAHO, EDUKASYON AT SERBISYO-SOSYAL. Ito ang esensyal para sa mamamayan.

Kaya para sa amin, certified imba ka talaga Aquino!

Pagpupugay sa mga tunay na iskolar ng bayan!

2010-10-08T16:56:00.000-07:00

“Libro, hindi bala! Edukasyon, hindi gera! Budget cut sa SUC, tutulan, labanan, ‘wag pahintulutan!"

Kakapanood ko lang ng balita tungkol sa naging "eksena" ng mga estudyante ng University of the Philippines- Manila at ibang militanteng kabataan. Dalawa lang ang naramdaman ko habang at pagkatapos ko itong napanood. Una, ay pagpupugay para sa mga kabataang ito, pangalawa ay suklam kay Aquino.

Una ay pinagpupugayan ko ang mga kabataang ito sa pangunguna ng UPM Student Council chair Ces Santos para sa mapanghas nitong aksyon para iparinig kay Aquino ang panawagan ng milyon-milyong kabataan. Alam kong hindi naging madali ang kanilang ginawa lalo na at marahil ay may maximum security measures na ipinapatupad sa lugar na iyon dahil presidente ang nagsasalita. Kahanga-hanga ang katapangan nila para gawin ito. At tulad ng inaasahan ko, may iilan pa ring magtataas ng kanilang kilay sa ginawa ng mga kabataang ito. Ika nga ng iba, ang mga kabataang ito ay "mga bastos", "mga walang modo" at pinalalabas pang para bang maling-mali ang ginawa ng mga ito. Siguro nga ito ay mali para sa mga nagpapaka-intelektwal at nagpapakasibilisado kunong mga burgis pero tingin ko ay ito na ang pinakatamang gawin ng mga kabataan para ipaglaban ang kanilang batayang karapatan--ang maging mapangahas.

Sa panahong ipinagkakait sa iyo ang pinakamahalagang bagay para sa iyo tulad ng edukasyon ay hindi maling sumigaw, "manggulo" at manawagan para kamtim ito. Hindi ito mali at ang mali ay ang manahimik ka habang ginagago ka na nang harap-harapan. Tulad ng mga nanood sa bulwagang iyon na walang ibang ginawa kundi sumisip kay Aquino. Kahit puro kasinungalingan ang pinagsasasabi ay puros tango lang. Yun ang mali. Yun ang kabobohan. At yun ang pambabastos sa henerasyong magmamana ng kasalukuyan. Mga impokrita! Sabi nga ni Vencer Crisostomo ng kabataan partylist, ang pananahimik sa panahong niloloko at winawalang-hiya ka na ay masahol pa sa kamatayan. TAMA!

Kaso bukod sa pagpupugay na nararamdamn ko para sa mga kabataang nangahas para sabihin ang kanilang hinaing ay ang pagkasuklam ko kay Aquino. Nakakasuklam ang kanyang papogi style para pagtakpan ang kawalang-hiyaan. Nakakainis ang lantarang pagsisinungaling nito sa harap ng maraming tao. Nakakasuka!

Ang sabi ni Aquino matapos ang pagsigaw ng mga kabataan ay:

“Huwag nating kalimutang ‘yung edukasyon, ‘di lang naman yung CHED, ‘yung tertiary level. Meron ding DepEd na kasama, meron ding TESDA. Baka pwedeng tingnan kung gaano kalaki ang inilaki ng budget ng DepEd para maalala natin na ‘di pinapabayaan ang edukasyon,"

Ano ba ito Aquino? Hinahamon mo ba kami para ipamukha sa iyo ang pagpapabaya mo sa sektor ng edukasyon? Putang ina, hindi ka ba nahihiya? Ipinagsanggalang mo pa ang basic education para i-justify ang malakihang pagbabawas sa badyet para sa mga pampublikong pamantasan. O sige, itanong mo sa mamamayan kung natutuwa ba sila sa plano mo para sa edukasyon. Ipinagmamalaki mo ba ang gamumong itinaas o itataas na badyet para sa edukasyon sa pangkalahatan? Yun ba ang ibig sabihin mo na hindi lang tertiary level ang edukasyon kaya't tingnan namin ang itinaas ng badyet? Ni hindi nga ito umabot sa rekomendasyon ng UNESCO na 6% ng Gross National Product ang dapat inilalaan para sa badyet sa edukasyon. Hoy! Sasabihin ko sa'yo mas malaki pa ang naging badyet sa edukasyon nung panahon ni Estrada at sa kasaysayan mula sa panahon ng iyong ina ay ito na ang pinakamataas na badyet para sa sektor ng edukasyon! Isa pa, ano bang ipinagmamalaki mong itinaas ng badyet para dito kung ikukumpara mo naman ito sa itinaas ng badyet para sa militar. E sabi nga sa konstitusyon sa edukasyon dapat inilalaan ang pinakamalaking badyet pambansa. Hindi sa militar!

Ipinagmamalaki mo ba ang P31.1 B increase sa edukasyon? Hindi ka ba nanginginig niyan? Hindi ka ba natatakot na makidlatan dahil sa ipinagmamalaki mong iyan? Subukan mong hatiin yan sa milyon-milyong kabataan. Subukan mong kompyutin o tuusin yan at sabihin mo sa amin kung mapupunan na ba niyan ang 4 060 dagdag na guro, 61 343 dagdag na silid aralan, 816 291 dagdag na silya, 113,051 patubig at iba pang pasilidad at halos 400 milyong bagong libro. Hindi mo nga maitaas ang sweldo ng mga guro e. At ito pa ang panukala mong dagdag na 2 taon sa basic ed. Josko naman! Ano ba iyan! Tatandan mo, ang mga ipinagmamalaki ay yung tunay na malaki at lumaki! Hindi yung naungusan mo lang ng kaunti yung iba ay nagmalaki ka na. Tama nga ang sinabi ni Charrise Banes ng Anakbayan--baliw ka nga!

Hindi ka man lang ba nakaramdam ng hiya sa paghahamon mong tingnan namin kung gaano ang itinaas na badyet sa edukasyon? Mas mabuti pa nga sanang nanahimik ka na lang! Letse!

“It was the loudest feedback President Aquino ever received in his 100 days in office and like what he vowed to do for the rest of his term, [he] listened and heard them well,"

Ito pa, anong pinagsasabi mong (Aquino) hinayaan mong magsalita ang mga kabataan dahil pinaninindigan mong sila ang boss mo? Na ito ang sinumpaan mo sa mamamayan--ang makinig sa mga hinaing namin? Ulul! Naka-live broadcast kasi ito at ayaw mong garapalang ipakita ang hindi mo pakikinig sa kanila kaya ngumiti ka lang. Bakit ganun ba ang nangyayari sa mga rally? Pinakikinggan mo ba ang mga hinaing ng mga ito? Kung pinakikinggan mo bakit nasa kongreso pa rin si GMA at hindi mo pa rin ito nagagawang kasuhan? Ni hindi mo pa yata nauumpisahan ang imbestigasyon. Kung nakikinig ka bakit hindi mo tutulan ang nakaambang budget cut sa edukasyon, serbisyong pangkalusugan, agrikultura at marami pa. Mga bagay na mas higit na kailangan ng mamamayan mo. Kung nakikinig ka bakit nakakulong pa rin ang 43 manggagawang pangkalusugan? Bakit wala pa ring hustisya para sa mga biktima ng karapatang pantao? At kung nakikinig ka e di sana sinusunod mo ang gusto ng mamamayan mo at hindi ng mga dayuhang binubusabos ang bansa mo!

Isa pa, ganon ba ang gagawin ng mga tauhan mo kung sakaling walang camera at hindi ka napapanood sa buong mundo? Nga pala, kita naman sa camera na kinuha agad sa mga estudyante ang kanilang placard. At take note, nilakasan pa ninyo ang music para hindi marinig ang sinasabi nila. Yun ba ang sinasabi ng mga PR people mo na ipinakita mo ang pagkamamamayan mo? Na ikinumpara mo pa ang ang ginawa ni GMA nung panahon may nag-rally din sa programa niya? Na ikaw pinakinggan mo sila at si GMA dinahas sila. Pero ano ba ang ibig sabhin nung marahas na dispersal na nararanasan ng mamamayang nagdaraos lang naman ng mapayapang programa? Dispersal ng mga estudyante sa CHED, DepEd, Mendiola, Kongreso at kung saan-saan pa. Diba't hindi ito pagrespeto sa kanilang demokratikong karapatan para magpahayag ng saloobin? Ganon ka ba makinig? Kung ikaw kaya pakinggan namin sa paraan kung paano mo kami pinakikinggan? Huwag ka na kasing umastang maka-mamamayan at mahal mo ang kabataan dahil hindi bagay! Alam na namin ang totoo. At mulat sapul palang alam na naming wala kaming aasahan sa'yo! Kaya nga hindi ikaw ang naging presidente ko noong eleksyon!

Muli, pagpupugay para sa mga kabataang walang takot na nananawagan para sa kanilang mga batayang karapatan. At nais ko lang sabihin sa mga nakataas pa rin ang kilay, sinuri ko ang slogan na "Edukasyon ay karapatan, ipaglaban! at nakakatuwang kahit pagbalik-baliktarin mo pa ang mundo ay tama ito. Kahit anong ideyolihya o teorya pa ang ilapat mo ay tama at makatwiran pa rin ito. Kahit anong wika pa ang itumbas mo dito. At kahit anong relihiyon pa ang pabasahin mo nito, tumpak talaga ang panawagang ito!

Mabuhay ang mga kabataang lumalaban!
Mabuhay ang mamamayang lumalaban!

UP Manila Student Coucil Chair Cesarie Ann Santos

Maaari ninyong mapanood ang balita ng GMA 7 tungkol dito sa pamamagitan ng link na ito.

Aquino's hundred days a disappointment

2010-10-08T14:08:00.000-07:00

People's organizations led by Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN) rallied to Mendiola to express their disappointment over the performance of PNoy's administration in the first hundred days. PNoy was rated with zero for not addressing basic social issues and for continuing policies his predecessor, Gloria Macapagal-Arroyo.

Kodao Productions: Jaime Sanone de Guzman and Cris Balleta.

100 Araw: Ang pagtutuos sa daang matuwid (Part 6)

2010-10-08T01:05:00.000-07:00

End of (100) days

by Dr. Giovanni Tapang, Ph.D.

In investigating the characteristics of a certain system, one usually performs several measurements simultaneously on it to obtain an average description. Alternatively, one can observe the system for a certain period to find statistical and qualitative behavior patterns that do not change over time. If we have a-priori knowledge about the system’s dynamics, unexpected data points usually indicate the need to revise our original description. On the other hand, if the measurements match our a-priori description, it further validates it and makes it useful in forecasting future behavior.

Describing things and events in ordinary life is no different. The news that we read and hear tells us about the state of things as they happen (together with whatever bias) which one usually couples with direct personal and collective experience. This predilection to observe things for a fixed period of time is the reason why the first 100 days of an administration becomes news in itself.

The current Aquino administration’s first 100 days in office is certainly no different. His campaign promises and rhetoric of +gdaang matuwid+h together with his State of the Nation Address become our a-priori knowledge of his administration’s plans and programs and serves as our yardstick with which to measure his presidency in the past three months.

We recall that in a previous column, we wrote about the immense but not entirely impossible challenges that President Aquino would have to face in order to undo underdevelopment in the country. However, instead of planning for domestic industrial growth to provide local goods and jobs, we have heard about the Public-Private Partnerships (PPP) in the President’s State of the Nation Address. This was realized when he visited the United States offering about P740-billion worth of privatization projects, coupled with generous tax and other incentives to big foreign investors. The President promises $2.4 billion of these investments in the next three years as part of his gain from the US visit. He also promises 40,000 new jobs to be created from these investments.

Yet this is but a drop in the bucket since around half of the Philippine labor force of 39 million are either unemployed or seeking additional employment. Around 30 percent of the graduates last March (around half a million) ended up unemployed. Those who are employed have minimum wage rates that are around one-fourth of a decent living wage.

What is worse is that the burden of the privatization of public utilities and basic industries is going to be shouldered by the public. The riding public is faced with increases in the Metro Rail Transit (MRT) and Light Railway Transit (LRT) systems in Metro Manila, increases in the rates charged by private water utility companies on top of the already high—and increasing—power rates.

This lack of jobs and lack of industries would be challenges to be faced by Aquino’s secretary for the Department of Science and Technology, engineer Mario Montejo. Coming from a very public presidential reprimand of the weather chief (which ended the removal from office of Dr. Nilo Rosas) and a budget for his department that remains very small in terms of UN recommendations for a developing country, Secretary Montejo would have to contend with the acceleration of the brain drain due to further denationalization and deindustrialization that the PPP projects will bring.

It is not just a matter of increasing the numbers of highly trained and motivated men and women in science and engineering if there would be no place for them to go in the country. With our country still lacking basic industries and faced with a shrinking domestic manufacturing sector, they have nowhere to go except abroad or be absorbed by existing corporations that are mostly foreign-owned and -controlled.

It would be one-sided and futile if we hope to develop the forces of production which includes scientists and technologists without addressing relations that keep it in a stunted and backward state—foreign investment-led development, export oriented and import dependent manufacturing and industrial activity, feudal and semi-feudal agricultural production.

At the end of Aquino’s first century of days, it seems that the basic issues that we have pointed out to comprehensively develop science and technology are being overlooked. We cannot continue to be a country that produces mainly agricultural products and raw or semi-processed minerals for export and expect the need for expert scientists and engineers. The dependence on foreign investments and imports for capital creates a lack of industrial pull that allows our scientists and engineers to stay here in the country. Unless a massive shift in policy occurs in this administration to engage in genuine agrarian reform and domestic industrialization, it seems that the perennial problem of underdevelopment would remain as it had in the past.

Special thanks to Agham Nasyunal and Dr. Tapang for this contribution.

Dr. Tapang is the chairperson of AGHAM: Advocates of Science and Technology in the Philippines.

100 Araw: Ang pagtutuos sa daang matuwid (Part 5)

2010-10-08T00:28:00.000-07:00

Isang Bukas na Liham sa Okasyon ng Ika-100 Araw ng Panunungkulan ni Noynoy Aquino

Kahapon ng umaga, ako, kasama ng aking mga kapwa lider estudyante, ay dumalo at nakinig sa “Report kay Boss” ni Pang. Benigno Simeon Aquino III. Sa parehong pagtitipon, nangahas akong ilatag ang mga isyu ng kabataan at mamamayan.

Oo, kami ay inimbitahan para saksihan ang “pag-uulat” ng Pangulo. Gayunman, nakita naming higit sa pagsaksi ang kailangan naming gawin. At higit sa lahat, hindi sinasagot ng naturang “ulat” ang mga panawagan ng kabataan at mamamayan para sa tunay na pagbabago.

Hinintay namin ang pagkakataong ito, ang makaharap ang pangulo upang igiit ang karapatan sa edukasyon, na makailang beses nang niyurakan at inabandona ng mga nagdaang administrasyon. Ilang linggo ang nakakaraan, libong kabataan at estudyante ang kumilos para sa karapatan sa edukasyon. Tinutulan namin ang humigit kumulang P400 milyong kaltas sa budget para sa mga state colleges and universities. Kinokondena namin ang P1.39 bilyong kaltas sa budget ng Unibersidad ng Pilipinas, pinakamataas sa kasaysayan nito.

Kailanman ay di namin matatanggap ang pagbabawas sa pondo ng edukasyon, kalusugan at iba pang serbisyong panlipunan, gayong alam naming nananatiling priyoridad sa pagpopondo ng gobyerno ang utang panlabas at serbisyo militar. Hindi kami mag-aatubiling tuligsain ang pondo ng taumbayan na sa halip ilaan sa edukasyon at mga serbisyong panlipunan ay ilalaan pa sa pagpapalawig ng pwersa ng militar. Ito, habang patuloy na namamayagpag ang mga berdugo at salarin sa libu-libong pamamaslang at sapilitang pagkawala sa nagdaang administrasyon, at nagpapatuloy ang patakaran ng karahasan at panunupil na Oplan Bantay Laya.

Tumampok sa ulat ni Pang. Aquino ang mga aksyon nito sa mga kaso ng korupsyon sa iba’t ibang ahensya ng pamahalaan. Gayunman, bago pa man maupo si Pang. Aquino, batid nating higit sa korupsyon ang suliranin ng ating bayan. Bakit wala ang mga ito sa ulat ng Pangulo?

Kasabay ng pag-upo ni Pang. Noynoy Aquino, mariing ipinanawagan ng mga magsasaka na ipatupad na ang tunay na reporma sa lupa. Nasaan ito sa ulat ni Pang. Aquino? Libu-libong mamamayan ang pinapalayas sa kanilang mga tahanan at kabuhayan, bakit mas pinaboran pa nito ang dagdag-buwis at dagdag-singil sa MRT at LRT? Sa kakapusan ng kabuhayan ng mamamayan, ang natatanging solusyon pa rin ng gobyernong Aquino ay ang paglalako ng mga Pilipino sa mga dayuhan, walang pinag-iba sa mga nagdaang mga Pangulo ng bansa. Sa panawagang usigin ang mga tiwali at maysala sa mamamayan, ang sagot ng gobyernong Aquino ay ang walang pangil na Truth Commission.

Unti-unting lumalabas na kung sino ang boss ni Noynoy. Nitong nakaraang buwan, dumulog si Aquino sa gobyerno ng Estados Unidos, para pag-ibayuhin pa ang suporta nito sa kanyang gobyerno. Kahapon ng umaga, sa parehong mga upuan, pinakinggan namin ang ulat sa bayan kasama ang mga uring makapangyarihan sa ating bayan, ang mga malalaking negosyante at mga haciendero at panginoong maylupa.

Ang tanong ng kabataan: saan patungo ngayon ang daang matuwid? Sa pagkakamit ng katarungan at ng mga batayang karapatan ng mamamayan, o sa pagpapatuloy ng mga kontra-kabataan at kontra-mamamayang polisiya ng mga nagdaang administrasyon?

Hindi, hindi na kami maghihintay ng lampas sa 100 araw, 1000 araw, o ng isang buong termino. Hinihingi ng mga ganitong panahon ang pagkilos ng kabataan at mamamayan. At kung kailangang muling magsalita at maghayag, kung kailangang sumabad sa usapan ng mga maykapangyarihan, kung kailangang basagin ang kanilang katahimikan.

Magsilbi itong babala sa gobyernong Aquino. Ang boss na ang nagsasalita.

Cesarie Ann Santos

Chairperson, UP Manila University Student Council

Salamat kay Ces Santos este sa kaibigan niyang moderator yata ng kanyang facebook account para sa kontribusyong ito. Hanep. Ang lupit ninyo. Mabuhay kayo!

Ang sulating ito ay maaari ding mabasa sa official site ng National Union of Students of the Philippines (NUSP).

100 Araw: Ang pagtutuos sa daang matuwid (Part 4)

2010-10-07T17:47:00.001-07:00

Akala ko sa Wikang Ingles ka lang hirap, Noy.

ni Ayie Montalban

Akala ko.

Akala ko sa Wikang Ingles ka lang hirap, Noy. Akala ko talaga. Kaya nga, sinubukan kitang paliwanagan sa mga terminong ginamit mo kamakailan sa iyong pananalumpati sa harap ng UN, mga terminong, baka kako hindi mo nauunawaan ang depinisyon at kahulugan.

Ngunit, kahit pala sa sariling wika'y hindi ka nakauunawa. Mano ba namang ito ang mensaheng binigkas mo kahapon sa iyong paguulat sa bayan sa mga naabot at itinakbo ng iyong unang isang daang araw.

Ano, kamo?

"Isandaang araw po ang nakalipas, nagpanata ako sa taumbayan: Hindi ko tatalikuran ang tiwalang kaloob ninyo sa akin. Ang nakalipas na isandaang araw ang magsisilbing tanda ng ating paninindigan."

Hindi mo kamo tatalikuran ang tiwalang kaloob namin sa iyo? Alam mo ang ibig sabihin ng salitang "hindi", at ng salitang "tatalikuran" na may salitang ugat na talikod/likod? Alam mo ba Noy, na ngayong araw na ito, na iyong ika-sangdaang araw, ay siya ring ika-dalawangdaan apatnapu't dalawang araw mula nuong ipinangako mong ipapamahagi mo na ang lupa sa Hacienda Luisita? Kampanya pa nuon, Noy, nililigawan mo palang kami. Ipinangako mo ang Luisita bilang dote kung ibibigay namin ang aming matamis na Oo. Ngunit Noy, naikasal ka na sa Bayan at lahat, nakanino pa din ang pagmamayari ng lupaing kasing laki ng pinagsamang Makati at Maynila? Nasa kamay na ba ito ng anim na libong mahigit na magsasaka at pamilya nila, o nasa kamay pa din ng iisang pamilya? Kanino nga uling pamilya Noy? Pamilya Cojuangco-Aquino? Pamilya mo Noy, pamilya mo.

Nagpanata ka Noy? Saan ito napunta? Tinangay ng hangin?

Ano kamo?

"Ngayon, mayroon na po kayong gobyernong handang makipag-usap at magsabi ng totoo; handang makinig sa makabuluhang usapan; handang iangat ang antas ng pampublikong diskurso ukol sa mga isyung makaaapekto sa ating lahat, at maging sa mga darating na henerasyon."

Unang araw ng pagupo mo, nagpasa ang mga magsasaka ng kanilang adyenda. Mahinahon, magalang, nanghihingi sila ng dayalogo. Matiyaga, matimtiman, nag-abang silang sila'y pagbuksan ng pinto ng palasyo. Pero Noy, ika apat ba o ika tatlong araw ng kampuhan sa Mendiola, ay marahas mo na silang pinawalis sa mga aso ng Manila's Finest. Dinampot sila't hinarass na makulong. Habang mapayapa naman ang kanilang kampuhan. Mapayapang paghihintay, kung kailan magbubukas ng pinto ang palasyo, upang dinggin ang kanilang dulog. Ayun ang makabuluhang usapan, ngunit humarap ka ba? Ayun ang diskursong dapat maiangat dahil ang isyu ng lupa, ay isyu ng pagkain, na isyu ng kalam na sikmura, na isyu ng kahirapan, na isyu ng mamamayan---di ba to diskursong makakaapekto sa ating lahat at maging sa mga darating na henerasyon?

Ano kamo?

"Ang natamasa po natin ngayong unang isandaang araw ng ating panunungkulan: Mayroon na po kayong gobyernong hindi kayo binabalewala o inaapi."

:) Kung di ba naman pagbabalewalang iisangdaang araw ka pa lamang ay may labing anim na ang biktima ng pampulitikang pamamaslang... karamihan dito'y magsasaka. Hindi pa kasamang, dumadami pa din ang bilanggong pulitikal. Huwag mong balewalain sila. Naaalala mo bang minsa'y bilanggong pulitikal din ang iyong Ama? Naalala mo bang pinaslang siyang pulitika din ang dahilan? May kapangyarihan kang itigil ang ganitong karahasan. Isang kumpas lang Noy, isang kumpas lang. Isa lang. Pero isangdaang araw na at wala pa ding nababago, nung isang araw lang nariyan ang Lumban 5. NPA daw, porke't lider magsasaka. NPA na din, kahit legal na nakikibaka.

Ano kamo?

"Nakita naman po natin ang katakut-takot na problemang minana natin, pero hindi po tayo natinag. Naisasaayos natin sa loob lamang ng isandaang araw ang hindi nagawa ng dating administrasyon sa loob ng tatlong libo, apat na raan, apatnapu’t walong (3,448) araw."

Ilang beses kang nagpatutsada sa nakaraan? Hindi ko na binanggit ang naruon sa mga naunang talata. Hindi naman kailangang ipaliwanag sa amin gaano kasama ang nakaraang rehimen. Dahil alam namin. Kung seryoso ka sa patutsada mo. Kasuhan mo. Ipakulong natin. Ipakulong na, Noy, hindi puro ka satsat ng mga pagkakamali niya pero wala ka namang konkretong ipinapakitang pagbabayad niya sa kanyang mga pagkakamali. Hindi na ba siya pagbabayarin pa Noy?

Maliwanag naman sa inisa isa mong mga bagay na naabot ang paglalatag mo ng daan para malawakang pagsasapribado ng mga pampublikong serbisyo. Sabi nga ng Representante ng ACT Teacher's Partylist:

“It's clear from his statement that his anti-corruption campaign is in the service of the major free market-oriented reforms of his administration, namely public-private partnerships and conditional cash transfers. The former will privatize even more public infrastructure and social services, leading to higher fees. The latter will provide scant protection for a limited number of the poorest families”

Ang klaro di ba. Nais lang niyang pagsilbihan ang mga nakaambang reporma sa usapin ng free-market. Kabilang dito ang PPP [public-private partnerships] at conditional cash transfers. Ang una, isasapribado nito ang marami pang mga pampublikong imprastraktura at mga serbisyong panlipunan. Ang klaro Noy, we can hear you. Dinig na dinig.

Ano kamo?

"Ang punto po natin dito: Walang maiiwan. Hindi po tayo papayag na yayaman ang iilan habang nalulunod sa kahirapan ang karamihan."

Nice one Noy, nalulunod sa kahirapan ang mahigit anim na libong magsasaka't manggagawang bukid ng iyong Hacienda Luisita, bakit nangyayari pa ring ang yumayaman lang ay ang Pamilya Cojuangco Aquino?

Sumasakit na ulo ko Noy, sa mga sumusunod, hanggang dito----

"Binabatikos lang naman po tayo dahil may iilan na naghahanap ng paraan para magpatuloy ang siklo ng mali. Alam din naman po nila ang tama, hindi pa nila maatim gawin."

Nice one, paawa effect. Ikaw ang tama, ngunit binabatikos ka pa din? At kaming bumabatikos ang nagpapatuloy ng siklo ng mali??? Alam mo ang tama, Noy, bakit hindi mo maatim na gawin ito?

Ano kamo?

"Hinding-hindi po tayo titigil sa tuwid na landas."

Sa daang matuwid?
Sa daang matuwid, na ang lupa'y duguan?
Sa daang matuwid na ang kabataan ay sa pag-aaral walang karapatan?
Sa daang matuwid na sa kababayan sa ibayong dagat ay walang pakialamanan?

Ah! sa daang matuwid, na ang naggigiit ng tuwid, ay dinudukot, pinapatay, minamasaker, o i-ni-imbentohan ng mga kasalanan?

Ah... sa Daan ng Panot na lalamya-lamya. Sa Daan ng Panot, na sa krisis ng lipuna'y ngisi ang sagot.

Tsk, Noy. Tsk. Akala ko sa Wikang Ingles ka lang hirap,
Akala ko.

Salamat kay Ayie Montalban ng Kilometer 64 para sa pagbabahagi ng sulating ito. Salamat kahit parang pilit lang hehehe :-) peace. Apir!

PNoy's first hundred days graded zero by various sectors

2010-10-07T14:00:00.000-07:00

People's organizations led by the Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN) state the people's case on the hundredth day in office of President Benigno "PNoy" Aquino III. From farmers to workers, to students and migrant families, Aquino's performance rating was zero.

Kodao Productions: Jaime Sanone de Guzman

President Benigno S. Aquino III’s speech on the first hundred days of the Administration

2010-10-07T13:30:00.000-07:00

Delivered at the La Consolacion College, Manila October 7, 2010

Maraming salamat po. Maupo ho tayo lahat.

Vice President Jejomar Binay, members of the Cabinet, our host led by Sister Imelda, honored guests, fellow workers in government, mga minamahal ko pong kababayan.

Magandang umaga po sa inyong lahat.

Ang basehan po ng demokrasya kaya mayron tayong mga pulitikong naglalahad ng kanilang plataporma ang nanalo po ay obligadong ipatupad ang platapormang ipinangako.

Isandaang araw po ang nakalipas, nagpanata ako sa taumbayan: Hindi ko tatalikuran ang tiwalang kaloob ninyo sa akin. Ang nakalipas na isandaang araw ang magsisilbing tanda ng atin pong paninindigan.

Malalim at malawak po ang mga problemang minana natin. Nag-ugat ito sa isang gobyernong parang tatlong matsing na nagbibingi-bingihan, nagbubulag-bulagan, at gumawa ng sariling katotohanan.

Mali po ito. Ngayon, mayroon na po kayong gobyernong handang makipag-usap at magsabi ng totoo; handang makinig sa makabuluhang usapan; handang iangat ang antas ng pampublikong diskurso ukol sa mga isyung nakakaapekto sa ating lahat, at maging sa mga darating na henerasyon.

Ang natamasa po natin ngayong unang isandaang araw ng ating panunungkulan: Mayroon na pong kayong gobyernong hindi kayo binabalewala o inaapi.

Bumalik na po ang kumpyansa sa ating bansa. Tumatatag ang ating ekonomiya, at dahil dito, lumalago ang kaban ng ating bayan. Ang lahat ng inani at aanihin pa natin mula sa pinatibay na ekonomiya ng ating bansa, ibinabalik naman natin sa taumbayan upang tuluyan na tayong makaahon sa kahirapan. Binibigyan natin ng katuturan ang paggastos. Walang pisong dapat nasasayang.

Halimbawa po ang mga itinalagang opisyal sa mga GOCC. Naroon po dapat sila para pangalagaan ang interes ng taumbayan. Noon pong nakaupo sila doon, nilabag nila ang Memorandum Order 20, na pinirmahan noon pang Hunyo 2001. Inatupag po nila ang sariling interes na nagdulot ng pinsala sa interes ng taumbayan: nakakuha sila ng kung anu-anong mga bonus at allowance.

Ipinatutupad naman po natin ang Executive Order No. 7 na nagsuspinde sa lahat ng pribilehiyong iyon. Idiniin lamang po natin ang dapat naipatupad pa noon pang 2001. Sa isang kumpanya lang po tulad ng MWSS, ang napigil nating mahulog sa bulsa ng bawat opisyal ay umaabot na sa dalawa't kalahating milyong piso kada taon. Siyam po ang miyembro ng Board nila, at sa MWSS lamang po iyan. At ilan pa po ang ating mga GOCCs, GFIs, at mga ahensyang sakop ng EO No. 7? Isandaan, dalawampu't dalawang mga ahensya at kumpanya (122).

Nariyan din po ang nangyayari sa mga kontrata tulad sa NAIA 3. Isipin lang po natin, tatlong administrasyon na ang dinaanan nito. Pang-apat na kami. Tumagal na po nang husto ang kasong ito, may mga pinaslang pa dahil dito. Kundi dahil sa mga tapat na nagmamahal sa bansa tulad nina Justice Florentino Feliciano at Justice Meilou Sereno, baka wala na ring pinatunguhan ang kasong ito. Sila po ang mga tunay na bida sa kaso, ngunit death threats pa po ang ibinayad sa kanila.

Tila ba nagkulang sa aruga ang nakaraang gobyerno.

Ngayon pong alam nilang suportado sila ng mga kapwa nila nasa tuwid na landas, naresolba na po nila ang kontrata. Kung natalo po ang gobyerno natin rito, 990 million dollars ang nalagas sa ating mga pondo. 43.5 bilyong piso ang perang nailigtas nila at natin. Higit pa rito, mapapakinabangan na natin ang airport sa lalong madaling panahon.

Kung naaalala po ninyo, pinahinto natin itong negotiated contracts ng DPWH; pinarebid natin ito. Ginawa lang po natin kung ano ang tama, napigil na po natin ang paglustay ng 934.1 million pesos, at lumalabas na kung susunod tayo sa tamang proseso ay nasa 600 million pesos lang ang dapat gastusin sa mga proyektong ito. Nabalik po ang pera sa kaban ng bayan na kung pinahintulutan natin ang maling sistema ay natapon na naman sanang muli.

Hindi lang po sa mga kalsada: sa DOTC, pinigil natin ang pagwaldas ng isang bilyong piso.

Sa Department of Agriculture, 30 million at least ang natipid sa iisang proyekto lang na bibili tayo ng isang spectrometer na gusto sanang doblehin ang presyo.

Doon po sa Department of National Defenese ang dinifer po ang pag purchase ng mga helicopter na tila overspecified para paburan ang isang kumpanya lang sinisiyasat ito. Itinabi na muna natin at ang gastos na 3.6 billion ay hindi pa ho nangyari.

Lahat po iyan naibalik natin sa kaban ng bayan.

Meron pa po. May proyektong inaprubahan ang dating administrasyon, huhukayin daw nila ang Laguna de Bay para palalimin ito. Ang sabi raw dadami ang isda. Mas makakaiwas tayo sa baha. Mas madali daw makaikot ang mga bangka at mga ferry service. Tatanggalin din ang mga pollutants doon sa Laguna de Bay.

Isa po sa aking mga tanong? Saan ililipat ang lupang hinukay? Ang tatanggalin sa Laguna de Bay, ay itatambak lang din pala sa ibang bahagi ng Laguna de Bay.

At magkano naman po ang uutangin ng gobyerno para sa pribelehiyong ito? Konti lang raw po 18.5 billion pesos lang naman po. At pareho rin ang kuwento: Tila hindi na naman dumaan sa tamang proseso ang pag-aapruba sa kontrata. Hindi natin dadaanin sa madaliang hokus-pokus ang proyektong ito. Pag-aaralan natin ito nang husto at sisiguraduhing hindi masasayang ang pondong gagamitin para rito. Idadagdag ko lang po eto po ay ni review natin last week isipin po niyo hanggang ngayon meron pa ring mga humihirit.

Napansin niyo po ba, pati 'yung weather forecasting gumanda? Napansin niyo po ba na hindi na paulit-ulit ang mga mensahe ng PAGASA? Ngayon po, nakatutok na at mas malaman ang mga weather bulletin natin. Ang dating intermittent rainshowers across the country, ngayon, sasabihin na uulan sa ganitong lugar nang ganitong mga oras, delikadong lumabas sa mga mangingisda at iba pa.

Tama po na hindi pa kumpleto ang equipments natin. Pero ngayong nagsimula na po tayong magtrabaho, kakaunti na lang ang kulang na kagamitan. Maling sistema at maling palakad ang nangligaw sa pagtataya ng panahon. Ang mga update dati na dumarating kada anim na oras, kada oras na ngayon kung dumating. Marami po tayong binago sa PAGASA, at kasama na po rito ang bulok na sistema.

Nakita naman po natin ang katakut-takot na problemang minana natin, pero hindi po tayo natinag. Naisaayos at naisasaayos na natin sa loob lamang ng isandaang araw ang hindi nagawa ng dating administrasyon sa loob ng tatlong libo, apat na raan, apatnapu't walong (3,448) araw.

Hininto na po natin ang pagkatagal-tagal na sistema kung saan itinuloy nang itinuloy ang mga proyekto na walang sumisiyasat kung angkop ba o kung may katuwiran ba ang mga ito.

Isinulong po natin ang zero-based budgeting. Ang sabi po namin, isa-isahin natin iyan. Kung hindi po mapatunayang may saysay ka pa, tigil na ang ginugugol ng bansa sa iyo.

Ang mga Agriculture Input Subsidies na lalo lamang nagpayaman sa mayayaman na habang binalewala ang mga mahihirap; ang mga programa tulad ng Kalayaang Barangay at Kilos-Asenso na hindi naman inilatag nang malinaw kung ano ang prosesong dapat daanan, at kung saan napunta ang pera. Inilipat po natin ang kanilang mga pondo tungo sa mga programang napatunayan nang makakatulong sa taumbayan. Humigit-kumulang na labing-isang bilyong piso pa po ito na magagamit at mas mapapakinabangan natin lahat.

Sa edukasyon, kalusugan, at pag-ahon sa kahirapan natin itinutok ang pondong natipid natin. Mula 175 billion pesos, umangat ang budget ng DepEd sa 207.3 billion pesos. Gugugulin po ito upang makabuo ng 13,147 bagong classroom, at ng sampung libong bagong teaching positions.

Sa DoH, umangat mula 29.3 billion pesos ang budget papuntang P33.3 billion, upang mapatatag unang una National Health Insurance Program.

Sa DSWD, lagpas doble na po ang budget, galing 15.4 billion pesos papuntang 34.3 billion pesos.

Ang punto po natin dito: Walang maiiwan. Hindi po tayo papayag na yayaman ang iilan habang nalulunod sa kahirapan ang karamihan.

Kaya nga po kaya nga po natin pinatatatag ang Conditional Cash Transfer Program. Salbabida po ito para sa mga nalulunod nating kababayan, upang makapunta na sila sa pampang ng pagkakataon at pag-unlad. Lampas doble po ang bilang ng mga pamilyang matutulungan ng Conditional Cash Transfers, mula isang milyong pamilya sa ngayon, tungo sa kabuuang 2.3 million na pamilya sa 2011.

Patuloy po ang ating tema ng pagbibigay ng lakas sa taumbayan. Dahil na rin po sa panunumbalik ng tiwala sa gobyerno, nabiyayaan ang KALAHI-CIDSS program ng dagdag na 59.1 million dollars-halos tatlong bilyong piso-mula sa World Bank. Sa programa pong ito, dadami pa ang komunidad na magkakaroon ng kuryente, kalsada, at malinis na tubig-mga proyektong ang taumbayan mismo ang nagpaplano at nagpapalakas.

Paulit-ulit po nating ididiin: trabaho ang pangunahing agenda ng ating administrasyon. At marami pong magandang balita ukol dito. Ang papasok na pera sa ating bansa mula sa mga foreign investors ay aabot sa 2.4 billion dollars at yun ay pang umpisa pa lamang. Direkta po itong magbibigay ng 43,600 na bagong trabaho sa mga Pilipino.

Simula pa lamang po iyan: Kung hindi natin sila papadaanin sa butas ng karayom, makukumbinsi pa po silang magnegosyo rito, at madadagdagan pa ang mga trabahong nalikha. At manganganak pa po ng manganganak ang mga trabahong ito.

Halimbawa, sa call center, kailangang panggabi ang trabaho. Kailangang magbukas ng kapihan, ng fastfood, ng mga convenience store. Hindi bababa sa dalawandaang libong bagong trabaho ang malilikha pa-kahit hindi ka marunong mag-computer, may pagkakataon ka sa dagda na mga trabaho.

Trabaho din po ang idudulot ng mga Public-Private Partnerships na patuloy nating isinusulong. Nagtayo na po tayo ng PPP Center, kung saan ang mga gustong makilahok sa pagbabago ay magpapasailalim sa tapat, malinaw, at mabilis na proseso. Mula sa pagpapahaba ng mga LRT Lines, hanggang sa pagpapatayo ng bagong paliparan na tutulong sa turismo, hanggang sa mga eskuwelahan na itatayo sa buong sambayanan. Magsisimula na po ang bidding para sa mga ito sa loob ng mga susunod na buwan.

Kinikilala na ng pandaigdigang merkado ang pagtatag ng piso. All-time high po ang ating Gross International Reserves na umabot na sa 52.3 billion dollars noong ika-dalawampu ng Setyembre. Ang dati rati'y parang imposibleng maabot na Philippine Stock Exchange Index na 4000, nalampasan na po.

Kahapon lamang po, all-time high na naman ito itong index na ito umabot na sa 4,196.73 points. Ipinapakita nito ang kompyansa sa ating ekonomiya, sa ating mga mamamayan at sa atin pong pamahalaan. Kabilang na po ang ating PSE sa mga best-performing stock market sa buong Asya. At habang lumalakas ang piso at lumalago ang ekonomiya, steady lang naman po ang mga presyo ng ating mga bilihin. Handang-handa na tayo po talaga sa pag-unlad.

Lahat po ito nagawa natin dahil nakasandal ang gobyerno sa inyong tiwala. At umaapaw na rin po ang tiwalang iyan sa buong daigdig.

Dalawang ulit na pong nag-apply ang Pilipinas para sa Millenium Challenge Corporation Grant. Sa unang tatlong buwan lang po ng administrasyon natin napaaprubahan ito. Ang sa kanila lamang po, aminado silang hindi natin maiwawasto agad ang lahat ng problema pero naniniwala silang patungo na tayo roon. Sabi nila, gusto namin kayong matulungan para maabot ang inyong mga pinapangarap, heto ang 430 million dollars. Ididiin ko lang po dalawang beses nag apply, ni reject sa loob ng ibababa sa siyam na taon. Tayo po sa tatlong buwan inapurubahan. (applause)

Pati po ang mga international organization tulad ng OECD, tinanggal na tayo sa listahan ng mga bansang kumukupkop ng mga tax evader. Maaari na tayong makakuha ng impormasyon na makakatulong sa paghuhuli sa mga tax evader na isinasagawa na po ng BIR.

Dahil na rin po sa panibagong tiwalang nangingibabaw sa pamahalaan, dumadami ang mga tumutulong sa pamamagitan ng pagbibigay ng mga tip tungkol sa katiwalian. Sumaksi sila sa maling pangyayari, para makatulong sa ating paghahabol ng demanda. Halimbawa, sa bagong-tayo ng Pera ng Bayan website, isa-isa nang lumilitaw ang mga taong makatutulong sa atin upang tugisin ang mga smuggler at tax evader.

Ibinabalik ng mga hakbang na ito ang kompiyansa ng daigdig sa Pilipinas. Nagkakaisa nang muli ang ating lipunan, at ang nananatili na lang na parang sirang-plaka na paulit-ulit ang reklamo ay ang mga gustong manumbalik sa poder upang ituloy ang kanilang ligaya na nagmumula sa ating pagkakaapi.

Sila na nga mga kapatid, ang nagdulot sa atin ng mga problemang pinapasan natin ngayon, sila pa ang may ganang bumanat nang bumanat sa atin. Papansinin ba ninyo sila? Magpapalinlang ba kayo muli?

Hindi po kami nagbibiro sa pagtahak ng tuwid na landas. Kayong mga mali ang palakad at pinipinsala ang mga kababayan natin, ginagarantiya ko sa inyo (applause) may taning kayong lahat.

Ito pong mga problemang pinangako nating solusyonan, tatlong buwan pa lang nakikita na ninyong nabubuo ang solusyon. At ang inyong tiwala po ang pundasyon ng lahat ng ating naaabot sa loob lamang ng tatlong buwan ng ating panunungkulan.

Mula pa noong kampanya, ibinato na po sa atin ang lahat ng puwedeng ibato sa loob at labas na yata ng Revised Penal Code. Pati po ang buhok ko ginawa nilang isyu. (laughter) Sabi honila, at palagay ko dahil siguro binata pa tayo, hindi na tayo binigyan ng honeymoon. (laughter) Payag po si Sister Imelda dyan. (laughter)

Gusto talaga tayong gibain ng mga taong nais mapanatili ang lumang sistema, kung saan para silang mga dambuhalang buwayang nagpapakasasa sa kaban ng bayan.

Binabatikos lang naman po tayo dahil may iilan na naghahanap ng paraan para magpatuloy ang siklo ng mali. Alam din naman po nila ang tama, hindi pa nila maatim gawin. Mayroon po talagang mga nag-aambisyon na makabalik sa poder, nag-aambisyon na panatilihin ang sistemang sila lang ang nakikinabang, mga kapit-tuko sa puwesto na nakikinabang sa lumang sistema-mga taong gusto lamang ituloy ang kanilang ligaya, habang binabalewala naman ang sakripisyo ng taumbayan.

At tayo naman po: tuloy na tuloy ang laban. Hindi po tayo titigil.

Kung mayroon po tayong pagkukulang, ito marahil ay ang hindi natin naging kaugalian na ipamalita ang mga tagumpay na atin pong nakamit. Mas binigyan natin ng halaga ang paghahanap ng mga paraang makakatulong sa ating mga kababayan.

Kitang-kita naman po ng taumbayan ang resulta ng ating pagtatrabaho: talagang nakakagalak ng puso itong satisfaction rating na seventy one percent. (applause) Natural po sa inyo ang tagumpay na ito-sa bawat Pilipinong nagtitiwala at nakilahok sa ating agenda ng pagbabago.

Ang patuloy ko pong panata: Hindi tayo titigil. Habang dumarami tayo sa tuwid na landas, dumadali naman po ang tungkulin nating itama ang mali.

Hinding-hindi po tayo titigil sa tuwid na landas. Unti-unti na pong natutupad ang ating mga pangarap.

Maraming salamat po magandang umaga sa lahat. (applause)

Minarapat kong i-post ito para sa mga tropa nating nanghihingi ng kopya para sa kanilang mga project, assignment or for personal reference. Pero hindi ako panatiko ni Aquino. Kapal niya. Isa pa, pinost ko ito para mabasa ninyo ang kasinungalingan ni Aquino at hindi dahil sa humanga ako sa pananalita niya. Hindi ako mahilig sa fairytale at ayoko rin ng barbero.

Maaari din kayong magkomento at gumawa ng kritik sa kanyang pananalita.

Photo and speech source: http://www.gov.ph

100 Araw: Ang pagtutuos sa daang matuwid (Part 3)

2010-10-07T01:24:00.000-07:00

Aquino’s first 100 days:
No major achievements, no meaningful change,
lots of failed promises

by Renato Reyes Jr

The first 100 days of the Aquino government was marked by the continuation of many of the policies of previous governments, the continuing deterioration of the human rights situation and the failure to make any headway in the prosecution of former president Gloria Macapagal Arroyo.

Aquino’s superficial efforts to make himself appear different from Arroyo cannot cover-up the lack of any meaningful reforms in his government. He gets failing marks in many key areas of governance such as justice, human rights, economic reform and foreign policy.

The Aquino government finds comfort in survey results which it believes are unusually high. History however has shown that even the most optimistic survey results are fleeting if there are no fundamental changes in place. Former presidents Fidel Ramos and Joseph Estrada during their first 100 days had higher scores than Aquino but both ended up as very unpopular regimes.

The president’s first 100 days saw the following developments:

1. The failure to hold Arroyo and her cohorts accountable for gross corruption, human rights violations, and sell-out of national interests. Despite the formation of the so-called Truth Commission, no charges have been filed by the Aquino government against the former president. The TC in fact has slowed down the process of accountability. Even the Department of Justice cannot conduct its own investigations because it will have to defer to the TC. Aquino has gone after some tax-evaders and over-paid officials of the past government, but it has miserable failed to make any headway against GMA.

2. Human rights violations continue with impunity throughout the country. There are now 16 activists who have become victims of extrajudicial killings during Aquino’s first 100 days. There are continuing reports of harassment, abductions, illegal arrests, trumped up charges and torture aimed at critics of government. There have been no charges filed against the known human rights violators of the Arroyo regime. The Aquino government, despite the abuses of the past, has continued the bloody counter-insurgency policy of its predecessor.

3. Aquino has continued the failed neo-liberal economic policies of past governments. Like his predecessors, Aquino has relied on foreign investments, foreign loans and OFW remittances to prop up the ailing economy. He has not shown any plan for genuine land reform and national industrialization as basic requirements for national development. Aquino has slashed the budget for social services (education, health) and plans to impose added burdens on the people such as the MRT fare hike. He has made “conditional cash transfer” (read: dole-out) as the centerpiece program in addressing, nay covering up poverty.

4. The current government has remained subservient to foreign dictates. It has not delivered on its promise of reviewing the VFA. It has expressed unqualified support for the US war on terror and US intervention in Southeast Asia. It has not protested the indefinite stay of US troops in Mindanao.

5. The Aquino government is wracked by internal squabbles and intensifying rifts between different reactionary factions. These warring factions out to corner the spoils of power have severely hampered the functions of government. Aquino remains indecisive in addressing this reality as evidenced by his stubborn refusal to fire his friend and shooting-buddy DILG Undersecretary Rico Puno.

With the current state of affairs, the people must rely on their own strengths, initiatives and struggles in working for justice and meaningful change. Ika nga, ‘wag masyadong masilaw sa dilaw na ilaw.’

Special thanks to Renato Reyes Jr. for this contributions. You may also follow Nato with his blog. This article/statement is also posted in the official site of Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN).

Renato Reyes Jr is the Secretary General of Bagong Alyansang Makabayan.

100 Araw: Ang pagtutuos sa daang matuwid (Part 2)

2010-10-07T00:35:00.000-07:00

Ito na ang pangalawang entri para sa 100 araw series ng blog natin. Sana ay magustuhan ninyo ang simpleng tulang ito na tumatalakay sa naging unang isang daang araw ni Pangulong Benigno Aquino III.

Si Jessie Barcelon, na sumulat ng tulang ito ay isang personal na kaibigan na kasalukuyang nag-aaral sa isang pampublikong pamantasan sa Maynila. Marami na rin siyang nagawang tula at maaari nyo itong mabasa sa pamamagitan ng kanyang facebook account. Salamat.

"5 MISTERYO SA LOOB NG 100 ARAW NA DELUBYO"

ni Jessie Barcelon

"Patawad sa inang maria"
(koro)

Sa ngalan ng Cojuanco, Aquino, lahat ng asendero,
sa basbas ng imperyalismo (BABAGSAK DIN KAYO)!

AMEN.

Narito ang 5 misteryo sa
loob ng 100 araw ng delubyo,
ng administrasyong Aquino.

Ang unang misteryo: Edukasyong negosyo.

Aba ginoong Aquino kabataa'y nadisgrasya.
Pinakamalaking budget cut ay iniatas mo.

Lubos na pinagpala ang mga kapitalista edukador,
na iyong pinaburan, gawing negosyo ang aming sektor.

Sta maria humanda ka na!
ang mga kabataa'y itinutulak mong mag-alsa.

Ngayo'y patuloy na lalakas ang
aming panawagan.
AMEN.

Ang ikalawang misteryo: Demolisyon de peste.

Aba ginoong Aquino maralita'y kinawawa.
Sa ngalan ng mga Ayala, winasak ang kanilang mga dampa.

Lubos kayong pinagpapala habang gutom ang maraming dukha.
Sa tapunan ng Montalban, magsisilbi nilang libingan!

Sta maria gabayan mo sila.
Lalo pang patibayin ang kanilang pakikibaka.
Ngayong sila ay namulat na at handa ng lumaban.
AMEN.

Ang ikatlong misteryo: Ang pagpapakatuta sa dayuhan.

Aba ginoong Aquino, punong-puno ka ng grasya.

Bilyong dolyar na pera,sa baya'y iyong dala-dala.

Dayuhang negosyo ang tiyak na makikinabang rito.

Kaiba sa iyong sinabi,na dadami ang trabaho.

Sta maria ano ang kanyang ginagawa,
sa dayuhang pamumuhunan,
siya'y nangayupapa.

Sukdulang ipamigay ang yaman ng bansa.

Sa huli ang taumbaya'y,
alipin parin ng dayuhan.
AMEN...

Ang ikaapat na misteryo: Repormang agraryo.

Aba ginoong Aquino malinaw na ang tindig mo.
Ang malalaking hasyendero ay nasa likod mo.
Tunay na reporma sa lupa, patuloy mong pinagkakanulo.

Kaya't heto ang magsasaka sa maynila nagkakampo.

Sta maria ginamit mo pa ang Diyos.
Paglakas ng hanay namin,
paghandaan mo ng lubos.

Sa malawak ng kanayunan,handa na kaming lumaban..

Lupa'y babawiin at muli pa'y magiging amin..
AMEN.

Ang ika limang misteryo: Pasismo ng estado.

Aba ginoong Aquino madugo ang mga palad mo.
Sa aming hanay 14 ang agad pinatay,
ng inyong mga halimaw na hukbong sandatahan.

Hulihan sa Mendiola,
batuhan sa North Edsa.

Ngunit pagresponde sa hostage area,
ang hukbo mo'y puros tanga!

Sta maria matakot ka na.

Ang iyong baya'y nag-iisip ng humawak ng sandata.

5 taon mula ngayon ika'y aagawan ng kapangyarihan.
At ito'y ipagtatagumpay ng buong SAMBAYANAN!

AMEN.

Morong 43 101: Sa ika-8 buwan ng Morong 43

2010-10-05T08:00:00.000-07:00

Sa ika-walong buwan ng pagkakakulong ng 43 Health workers o mas kilala sa "Morong 43", balikan natin ang mga detalye ng nangyari sa kanila mula ng sila ay iligal na inaresto hanggang sa kasalukuyan.

Inaalay ko ang sulating ito para sa 43 manggagawang pangkalusugan at sa lahat ng naging at magiging bahagi pa ng kanilang laban para sa ganap na kalayaan.

Maaari din kayong maglagay ng karagdagang impormasyon sa pamamagitan ng pag-iiwan ng komento dito.

February 6 taong kasaluyan ay iligal na inaresto ng mga militar ang 43 manggagawang pangkalusugan sa isang resort sa Morong, Rizal na pagmamay-ari ni Dr. Melecia Velmonte, isang konsultant sa Philippine General Hospital at guro sa Kolehiyo ng medisina sa Unibersidad ng Pilipinas. Ayon sa mga sundalo ay mga kasapi ng New People's Army ang mga ito at nahulihan sila ng mga baril at pampasabog habang nasa "bomb-making seminar". Ayon sa mga manggagawang pangkalusugan ay planted at hindi totoo ang mga ebidensyang iniharap ng mga militar sa media.

Dalawamput anim sa mga nahuli ay babae at dalawa sa mga ito ay buntis-- si Judilyn Oliveros at si Mercy Castro kapwa mga community health workers sa kanilang mga lugar. Ang iba naman sa kanila ay matanda na tulad nila Dr. Alexis Montes ng Community Medicine Development Foundation (COMMED) at Lydia Obrera, 61 yrs old na myembro naman ng Alliance of Health Workers (AHW). Sa kanilang pagkakahuli ay dinala sila ng mga sundalo sa Camp Capinpin, Tanay Rizal.

Ayon kay Velmonte, ang mga hinuli ay mga community health workers na nasa isang mahalagang training na inorganized ng isang non-government oganization na Council for Health Development (CHD). Ang CHD ay kilala sa pag-oorganize ng mga first-responders training tulad ng seminar na dinaluhan ng Morong 43.

Dalawang araw matapos ang kanilang pagkakadakip ay nagsumite ang kanilang mga kamag-anak ng writ of habeas corpus sa Court of Appeal. February 9, nagpahayag si dating Commission on Human Rights Chair Leila de Lima na ang 43 ay nakaranas ng psychological torture sa kustidiya ng mga militar. Dagdag pa nito ay nilabag din daw ng mga sundalo ang right to councel ng mga ito.

Ilang araw ang nakalipas, hiniling ng Supreme Court sa mga militar na iharap sa Court of Appeals ang 43 ngunit noong February 12 ay hindi dinala ng mga sundalo ang 43 bagkus ay iginiit ng mga ito na hindi akma na ibyahe ang Morong 43 mula sa Tanay pa-Maynila dahil sa usapin ng seguridad.

February 26, pinadalhan ng summon ng CHR ang mga sangkot na militar, pulis at huwes para imbestigahan ang 'di-umanoy torture na naranasan ng Morong 43 na itinakda noong March 18. Hiniling din ng komisyon sa dating presidente na si Gloria Macapagal - Arroyo na magpasa ng kanyang mga komento hinggil sa pangyayari.

March 1, in-offeran ng mga militar si Adoracion Paulino, ina ng isa sa mga detinido ng P50 000 at trabaho kapalit ng pag-amin ng kanyang anak. Ang insidente ng panunuhol ay inamin naman ng mga sundalo. Ayon sa kanila ito ay financial assistance na bahagi ng government's social integration program para sa mga rebeldeng nagbalik loob sa gobyerno.

March 10, dinismis ng Court of Appeals ang petisyon ng Morong 43 para sa habeas corpus. Ayon sa CA ay wala ng batayan para kwestyunin ang kanilang pagkakakulong sa oras na mayroon ng nakasampang kaso sa mga ito. Labas na rin dito ang kwestyon sa mga iregularidad ng kanilang pagkakaaresto o pagbasa ng sakdal para sa kanila. Sa mga panahong iyon ay nagsampa na ng kasong illegal possession of firearms ang mga miltar laban sa Morong 43.

March 18, dalawang militar lamang ang humarap sa imbestigasyon ng CHR. Ayon sa kanilang mga abugado, gusto man daw nilang iharap ang Morong 43 sa imbestigasyon ay hindi raw maaari dahil kailangan daw nila ng court order para sa pansamantalang paglabas ng mga ito. Kinadismaya ito ni De Lima dahil hindi naman na kailangan ng ano pa mang court order para iharap ang mga ito dahil ang CHR ay may independent mandate para mag-imbestiga.

April 9, 38 sa Morong 43 ay nakatakdang ilipat sa Metro Manila sa bisa na rin ng Morong court order pero hindi sila tananggap sa Camp Crame sa kadahilanang puno na raw ang kanilang detention center.

May 1, International Labors Day, mabilisang inilipat sa Camp bagong Diwa sa Taguig City ang 38. Ang mga kamag-anak nila ay mabilisan ding sumunod matapos malaman ang balitang ito. Sila ay nasa rally ng malamang nasa daan na raw ang 38 kasama ang mga sundalo at handa nang ilipat sa Camp Bagong Diwa. Nagalit ang mga kamag-anak dahil hindi man lang daw sila pinaabutan ng nasabing paglilipat.

Tatlungput walo na lamang ang inilipat sa Manila District Jail sa Camp Bagong Diwa dahil itinuturing na ng militar na state witness ang limang umamin na sila raw ay mga myembro ng NPA. Ayon sa mga kamag-anak ng 38 sa Morong 43, ang lima na umamin na sila ay kasapi ng NPA ay nakaranas ng matinding psychological at physical torture kaya hindi sila nagtataka na napilitan itong aminin ang mga bagay na hindi naman totoo. Ngunit pinaninindigan pa rin ng 38 health workers na ang kanilang laban ay para sa pagpapalaya sa 43 manggagawang pangkalusugan dahil ayon sa kanila, ang lima ay nasa kustodiya pa rin ng mga militar at wala pa ring ganap na kalayaan bagkus ay patuloy pa rin silang nakakaranas ng psychological torture sa kamay ng militar.

July 6, nagbaba ng direktiba si President Aquino kay Justice Secretary De Lima para rebyuhin ang kaso ng Morong 43 kasama na ang agarang pagpapalaya sa dalawang nagdadalang tao na sina Judilyn Oliveros at Mercy Castro. Sa kasalukuyan, nasa ilalim ng 3-month-long hospital arrest simula nung Ika-30 ng Agosto sa Philippine General Hospital si Oliveros matapos manganak noong nakaraang Ika- 22 ng Hulyo.

Ngayong Oktubre ay nakatakdang manganak na rin si Mercy Castro. Kasalukuyang ipinapanawagan na rin ang pagpapalaya para sa kanya sa kadahilanang hindi mainam kapwa sa sanggol at magulang na manatili sa kulungan.

Ang ibang impormasyon ay nagmula sa bulatlat.com, Inquirer at Pinoy Weekly.

Para kay kasamang Bruks

2010-10-01T20:36:00.000-07:00

Simple lang ang iyong kabaong. Kabaong ng mga pangkaraniwang tao. Hindi rin kaaya-aya ang lugar kung saan ka ibinurol. Pero alam kong payapa ka dahil ang simpleng kabaong kung saan ka nakahimlay ay naglalarawan ng kapayakan ng buhay mo at ang hindi kaaya-ayang lugar kung saan ka ibinurol ng ilang araw ay ang lugar kung saan ka minahal ng mga masang inorganisa mo.

Tama si Jonna Baldres na marahil ay hindi ka nga kilala ng karamihan sa hanay natin dahil wala kang posisyong pang nasyunal. Organisador ka kasi sa komunidad at sa malawak na hanay ng maralita sa inyong lugar. Aaminin ko, hindi rin kita kilala. Nakikita pero hindi nagkaroon ng pagkakataong makausap o makilala. At sa totoo lang, hindi pamilyar ang pangalan mo para sa akin at sa mukha lang kita kilala. Kaya nung nakita ko ang larawan mo, nagulat ako at sabi ko sa sarili ko, ikaw pala ang sinasabi nilang patay. Pagkatapos kong makita ang larawan mo ay nag-post agad ako sa facebook account ng status message na “isang karangalang makasama ka sa mga pagkilos ng hindi ko man lang namamalayan”. Pasensya na talaga pagkat hindi kita kilala at hindi kita kinilala.

Pero hindi man kita nakilala at hindi ko rin alam ang naging gawain mo, malinaw naman sa mga iniwang mensahe ng mga taong nakasama at minulat mo na may pambihira kang husay sa paggampan ng mga tungkulin para sa pagsusulong ng panlipunang pagbabago. Sa kabila ng pang-ekonomiyang kakapusan ay hindi ka nag-atubiling kumilos. Sabi nga nila, mahusay ka! At tingin ko ay mahusay ka hindi lamang dahil sa wala ka na kundi mahusay ka dahil sa mga masang nagpahayag ng kahusayan mo para sa kanila. Sila yung mga taong sa kabila ng pagkakaroon mo marahil ng hindi katanggap-tanggap na estadong panlipunan (dahil sa kasadlakan sa kahirapan) ay ginawang inspirasyon ang kadakilaan mo. Ipinakita mo kung paano ang magpakatao. At mas naging makabuluhan pa ang buhay mo kaysa sa mga taong may karangyaan ngunit wala naman ginagawa para sa bayan. At ako mismo ay humanga sa mga nalaman ko tungkol sa iyo. Hindi man naging maganda ang naging simulain ng buhay mo, nagpupugay ako dahil sa namatay ka ng nagpapakabuti bilang tao. Namatay ka na ipinaglalaban ang mamamayan. At namatay ka hindi lamang para sa sarili ngunit para sa kalayaan ng mas marami. Tinahak mo ang masalimuot na landas ng pakikibaka kahit alam kong sawa ka na sa kasalimuotan ng buhay mo. Tinahak mo ang landas ng makabuluhang laban para sa ganap na kalayaan at sapat na iyon para ikaw ay pagpugayan.

At sana ay naririnig mo pa ang pagpupugay ng mga taong naging bahagi ng pag-unlad mo at ang pagpupugay ng mga masang ginawang inspirasyon ang buhay mo. Pinagpupugayan ka ng mga masang inorganisa mo at tinitiyak kong pagpupugayan ka pa ng mas malawak na hanay ng mamamayang Pilipino sa panahon ng ganap na paglaya nito. At sa panahong ito ay muling dadakilain ang payak ngunit makasaysayang buhay at kamatayang inalay mo sa sambayan!

Tulad pa rin ng mensahe ng iyong kaibigan si Jonna Baldres, marahil ay wala kang lugar para sa mga sikat na libro at pahayagan ng mga apolitikal na intelektwal, hindi rin magiging prominente ang iyong kamatayan sa kasalukuyang lipunan ngunit tatandaan mong malaki ang puwang na nakalaan sa iyo sa piling ng masang labis mong minahal.

LUPA, SAHOD, TRABAHO AT KARAPATAN, IPAGLABAN!

PAGPUPUGAY SA IYO KASAMANG BRUKS!
MABUHAY ANG IYONG KADAKILAAN!
PINAGPUPUGAYAN NAMIN ANG MAKABULUHANG BUHAY AT KAMATAYANG INALAY MO PARA SA GANAP NA PAGLAYA NG SAMBAYANAN!

P.S.

Madalas daw ay banggitin ni kasamang bruks na "YS FOREVER" at ngayon alam na nila ang ibig sabihin nun. Namatay si kasamang Bruks sa edad na 35 at pasok pa siya sa edad ng mga kabataan. YS forever talaga! :-) Paalam at hanggang sa tagumpay, kasama.

Si kasamang Bruks sa piket ng mga manggagawa sa Kowloon. Larawan mula kay Jonna Baldres

Bukas na liham (Tulagalag: 100 official entry)

2010-09-29T01:47:00.000-07:00

Salamat sa Kilometer 64 para sa pagtanggap ng aking tula bilang opisyal na entri sa TULAGALAG: 100 Mobile poetry project. Sa totoo lang ay hindi naman ako mahilig gumawa ng tula, hindi ko nga alam na tula na pala ang ganito. Minsan para kasing sanaysay na pinaghiwa-hiwalay lang ang bawat pangungusap (enter ng enter sa keyboard) ang nagagawa ko. Pero tula na nga ito!

Muli, maraming salamat at asahan ninyong kaisa nyo ako sa inyong mga mithiin.

MABUHAY KAYO!

100 Araw: Ang pagtutuos sa daang matuwid (Part 1)

2010-09-27T21:17:00.001-07:00

Sabi nga ng K.M 64 sa pamamagitan ng kanilang account sa facebook na K.m Poetry, sa pinakahuling mga pag-aaral, sinasabing ang memory ng isang goldfish ay umaabot lamang sa tatlong buwan (lampas pa ang 100 araw). Ang lahat ng mangyayari pagkatapos ng tatlong buwan ay magiging panibagong mga alaala.

At sa nalalapit na ika-100 araw ng pamumuno ni Pangulong Aquino ay nababahala akong maging tulad ng isang goldfish ang karamihan dahil sa nakakasilaw na dilaw na tabing na bitbit niya. Nakakatakot na baka pagkalipas ng 100 araw ay makalimutan na ng iba ang mga nangyari sa atin ng mga nakaraang buwan. Ang pagkakahuli ng mga walang-hiyang gumagamit ng wang-wang, ang star-studded inauguration at State of the Nation Address ni P-Noy, ang paghihiwalay ni Kris at James Yap, ang mga aktibistang pinatay sa unang linggo ni Aquino sa Malakanyang, ang kapalpakan sa Hostage-taking crisis sa Luneta, ang pag-iwas ng mahal nating pangulo sa isyu ng Hacienda Luisita, korapsyon sa MWSS, demolisyon sa North triangle, at ang makasaysayang pagbisita ni Pangulong Benigno Aquino III sa Amerika at marami pang iba.

Kaya naman, minarapat kong buuin ang "100 Araw: Ang pagtutuos sa daang matuwid" na tatalakay sa mga ipinangako, mga hindi nagawa at dapat ginawa ni Aquino sa unang 100 araw niya sa pwesto.

Ito ay serye ng sulatin, pag-aanalisa o mga paglalatag ng naging kalagayan ng iba't ibang sektor sa ating lipunan sa pamumuno ni Aquino sa loob ng unang tatlong buwan nito. And basically, tatalakayin nito ang naging pagtugon ni Aquino para sa people's agenda.

At para sa pinakauna sa mga serye ng ating mga ilalabas tungkol sa 100 araw ni P-noy ay minarapat kong ilatag ang kabuuang plano ng administrasyong Aquino para sa badyet pambansa sa taong 2011.

PAMBANSANG BADYET 2011

Sa kabuuan ay nagtalaga ang pamalahaan ng P1645 B para sa badyet pambansa sa taong 2011. At ito ay hinati sa iba't ibang aspeto o sektor tulad ng serbisyong pang-ekonomiko, serbisyong panlipunan, defense, general public service, at pambayad utang.

At tulad ng inaasahan ng nakararami, pangalawa sa pinakamalaking badyet ay inilaan para sa defense na binigyan ng P77.5 B. Ibig sabihin ay nagtaas ito ng P4.2 B kumpara sa P73.3 B na badyet ngayong taon.

Nagtaas din ang badyet para sa pambayad utang na kung ngayon ay P272.6 B, itataas ito sa P357.1 B o 21.7 % ng kabuuang badyet para sa 2011. Ibig sabihin ay tumaas ng P80.4 B ang badyet para dito.

Samantala, tumaas naman ng bahagya ang badyet na inilaan para sa serbisyo-sosyal. Naglaan ng P 560.8 B sa kabuuan ang pamahalaan para dito. Ngunit, kung tutuusin ay maliit pa rin ito dahil paghahati-hatian pa ang kakarampot na badyet na ito ng iba't ibang sektor tulad ng sektor ng edukasyon na nilaanan lamang ng P271.7 B, mas mataas ng P31.1 B sa badyet ngayon. Ngunit ang nakakalungkot ay sa kakarampot na pagtaas na ito ay lalo namang inabadona ng pamahalaan ang tungkulin nito para sa kolehiyo. Nagbawas ng 1.7% badyet ang pamahalaan para sa pampublikong pamantasan at unibersidad. Ang sektor pangkalusugan ay nilaanan naman P38.6 B badyet na 'di hamak na mas maliit ng P1.4B kumpara sa P40B badyet ngayon. Nakatali naman sa P133 B ang badyet para sa trabaho at P5.8 B para sa pabahay.

Nagsipagbabaan din ang mga badyet na inilaan para sa ekonomiya na kabilang ang agrikultura at badyet para sa general public services na kinabibilangan ng badyet para sa general administration at public order and safety. Sa kabuuan ay maglalaan ng P361.1 B para sa serbisyong pang-ekonomiya. P66 B dito ay nakalaan para sa agrikultura at reporma sa lupa mas maliit ng P23.1 B kumpara sa badyet ngayong taon. P273.5 B naman para sa general public services.

Sa aking pagtutuos ay lalong hindi makakaasa ang sambayanan na giginhawa ang kanilang pamumuhay lalo na at mali pa rin ang priyoridad ng pamahalaan sa pagbibigay ng badyet. Patuloy pa rin nitong nilalabag ang Article 14, section 5, paragraph 5 ng ating konstitusyon na nagsasabing dapat ang edukasyon ang paglaanan ng pinakamalaking badyet pambansa, sumunod ang para sa kalusugan. Ngunit ito ay malaking kabaliktaran dahil badyet sa militar pa rin at pambayad utang ang may pinakamalaking laang badyet sa susunod na taon. Hindi rin nito nasunod ang rekomendasyon ng United Nations Educational, Scientific, Cultural Organizations (UNESCO) na ilaan ang 6% ng kabuuang neto ng Gross National Product para sa edukasyon. At kung matatandaan natin, mula pa sa panahon ni dating pangulong Cory Aquino ay si Estrada na ang may pinakamalaking inilaang badyet para sa edukasyon na umabot ng 3.7% ng GNP (maliit pa rin kung tutuusin). Tulad din ito ng hindi pagsunod ng pamahalaan sa 5% GNP proposed allocation para sa serbisyong medikal ng United Nations.

Hindi rin binigyan ng mataas na priyoritisasyon ang agrikultura na dapat ay pangunahing pagkunan natin ng kita o mismo ng ating kakainin. Lalabas sa proposed budget na ito na wala pa ring pagbabagong magaganap sa pamumuno ni Aquino at mas nakakabahala pa ay baka maging malala pa ito sa nagdaang administrasyon. Ang mga ipinangako ay hindi naman tinutugunan sa aktwal.

Ito ba ang sinasabing matuwid na daan? Paano ka aasa na makapag-aaral na ang mas maraming kabataan kung hindi naman ganon kalaki ang itinaas ng badyet para sa edukasyon. Paano ka aasang matutugunan na ang panganagailangan natin sa 4 060 dagdag na guro, 61 343 dagdag na silid aralan, 816 291 dagdag na silya, 113,051 patubig at iba pang pasilidad at halos 400 milyong bagong libro kung nanatili sa pinakamababang estado ang sektor ng edukasyon o kung pinagpapatuloy lang naman ni Aquino ang pag-abandona nito. Paano ka makakaasa na mababago na ang kalunos-lunos na kalagayan ng mga pasyente sa mga pampublikong hospital kung ang maliit na badyet pangkalusugan ay lalo pang tinapyasan. Kumbaga ang sisikang kalagayan ng mga pasyente sa hospital na may 6:1 ratio o isang kama sa bawat anim na pasyente ay baka maging 10:1 o mas malala pa.

At paano ka aasa na matutugunan na ang usapin sa malnutrisyon, pabahay, kabuhayan at malawak na kahirapan sa ganitong maling priyoridad ng ating pamahalaan. Ibig sabihin, paano ka aasa kung ngayon pa lang ay wala ka ng aasahan?

Marahil tama nga ang sinabi ni Bea Arellano, Secretary General ng Kalipunan ng damayang mahihirap (Kadamay) sa aking interview sa kanya nung nakaraang Setyembre 23 na ang tuwid na daan ay tayo ang gagawa at hindi si Noynoy.

P.S.,
Kaya ko sinabing makasaysayan ang pagbisita ni P-Noy sa US ay dahil ipinakita ng pamahalaang Aquino ang pagpapakatuta nito sa Imperyalistang Amerika ganon din ang pagpapatuloy ng pambubusabos ng Impeng-US sa sambayanang pilipino sa pamamagitan ng pagbibigay nito ng pankonswelo de bobong Compact Grant ng Millennium Challenge Corporation na nagkakahalaga ng $434 M na para daw sa mga programa upang labanan ang kahirapan at korapsyon na sa katotohanan ay isang pakana ng gobyernong Amerika para igiit ang mga neo-liberal na patakaran nito sa atin bansa.

Para sa migrante

2010-09-26T08:32:00.000-07:00

PARA SA MIGRANTE is a song that lauds the Filipino migrant workers' unconditional sacrifices while at the same time raises awareness of their plight. Because of the unfortunate economic conditions in third world nations such as the Philippines, people are forced out of their own countries in order to survive and sustain their families. PARA SA MIGRANTE is a tribute to these "modern-day heroes" who would give up anything, including the comfort of being in one's homeland, for their loved ones.

I offer this song to my beloved father who works abroad--for his exceptional sacrifices for us. And for all Filipino migrant workers. Pinagpupugayan ko kayo.

Composed and Performed by Taospuso
Music produced and recorded by Raul Menchavez
Video produced, directed, photographed, and edited by Roberto Reyes Ang

An RRA-MediaVisions production with the support of Arteon New York Art Foundation and the New York Committee for Human Rights in the Philippines (NYCHRP)

Long live the Filipino workers!

Long live the struggle for social change!

Kodao Productions "Sali Na, Bayan!" replay episodes 1 to 5

2010-09-26T07:44:00.000-07:00

Replay of episodes 1 to 5 of Kodao's public service radio program Sali Na, Bayan! can now be accessed at www.kodao.org. Check our episode guide below.

Sali Na, Bayan! Episode 1 (09-06-2010)
http://www.kodao.org/radio/sali-na-bayan-episode-1-09-06-2010
Aside from our main host Raymund Villanueva, co-hosting during the debut episode are Prof. Danny Arao of the UP Diliman College of Mass Communications and Benjie Oliveros of the independent and alternative online news program Bulatlat.com. Film and TV director and scriptwriter Bonifacio Ilagan, National Artist Bienvenido Lumbera, and Kodao Productions board member Marili Fernandez-Ilagan are guests in this debut episode.

Sali Na, Bayan! Episode 2 (09-07-2010)
http://www.kodao.org/radio/sali-na-bayan-episode-2-09-07-2010
A special episode about people's journalist Alex Remollino and labor and transport leader Ka Roda. Guests: Rebecca Lawson, Len Olea of Bulatlat.com, and Ka Steve of PISTON.

Sali Na, Bayan! Episode 3 (09-08-2010)
http://www.kodao.org/radio/sali-na-bayan-episode-3-09-08-2010
SNB's 3rd episode is about community health workers and the 43 health workers illegally arrested in Morong, Rizal. Guest: Jon-jon Montemayor of the Free the 43 Health Workers Alliance.

Sali Na, Bayan! Episode 4 (09-09-2010)
http://www.kodao.org/radio/sali-na-bayan-episode-4-09-09-2010
The 4th episode of SNB talks about Hacienda Luisita. Guest on the program is Ka Willy Marbella, Deputy Secretary General of Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP).

Sali Na, Bayan! Episode 5 (09-10-2010)
http://www.kodao.org/radio/sali-na-bayan-episode-5-09-10-2010
The 5th episode talks about 9/11 and America's wars of aggression.

Tune in to "Sali na, Bayan!" DZUP 1602khz or through their online Live audio stream http://www.kodao.org/snb daily from 2pm to 3pm.

Silang mga inspirasyon ko sa pagsulat

2010-09-26T05:18:00.000-07:00

Ang daming magagaling na manunulat. Kanina nga lang ay nabasa ko ang sulatin ni Danilo Arao tungkol sa mga maralita ng San Roque II. Magaling. Mahusay at talagang kahanga-hanga ang mga ideya. Iba talaga si Prof. Danny, malinaw at simple lang ang mga gawa. Kumbaga "simple lang pero rock". At sa tuwing nagbabasa ko ang mga akda niya ay wala akong ibang sagot kundi, "oo nga" o 'di kaya ay "tama!". Nakakabilib ang kagalingan niya sa pagbabaybay ng mga ideya at pag-aanalisa sa mga isyu ng bayan. Malupit talaga.

Isa si Prof. Danny sa mga hinahangaan ko sa pagsusulat. At marami pa akong hinahangaan, sila Dean Rolando Tolentino ng UP Masscom at si Teo Marasigan ng Kapirasong Kritika. Pawang mga profesyonal at mga progresibo. Pawang mga may pangalan sa kanilang mga karera pero malawak ang pagtanaw sa pakikibaka ng bayan.

Sa totoo lang, nababasa ko lang ang kanilang mga gawa sa kanilang mga personal na blog o hindi kaya ay sa Pinoy Weekly. Sa bawat gawa nila, hindi ako nagsasawang basahin ito at pag-aaralan ang konstruksyon ng mga ideya, mga ginamit na salita at ang kabuuan ng sanaysanay. Ito kasi ang ginagamit kong istandard sa paggawa ng mga sulatin ko dito sa aking blog. Pero nakakahiya at hindi ko naman masasabing magka-level na ang aming mga sulatin. Malayo--sobrang layo.

Pero bukod pa sa teknekalidad ng kanilang mga gawa ay mas hinahanggan ko ang mga ideya nila. Mas hinahangaan ko ang mga pananaw nila sa mga isyu ng bayan o kahit sa mga simpleng usapin. Ito 'yung mas pinag-aaralan ko sa mga sulatin nila. Ito 'yung mas gusto kong magawa sa mga sulatin ko--ang maging simple, tumpak at progresibo ito. Naisip ko nga, mga tunay na manunulat at progresibo kasi sila kaya sa kabuuan ay maganda ang kanilang mga sanaysay. Hindi sila mga basta intelektwal, may pinaghuhugutan ang kanilang mga pananaw.

Sa tuwing mababasa ko ang kanilang mga gawa lalo kong nagkakaroon ng dahilan para magsulat nang magsulat. Magsulat tungkol sa iba't ibang usapin ng bayan. Kaya nga ako may blog. Isa sa mga dahilan kung bakit ako nagsumikap matutunan ang blogging ay dahil gusto kong maging katulad nila. Ang magsulat para maglingkod sa masa at magpropaganda. Gaya nga nang nakapaskil sa aking sidebar, hindi ko itinuturing na online diary ang aking blog, bagkus ay tinuturing ko itong lunsaran ng mga propaganda. At ginawa ko ang blog na ito para maglingkod sa mga api at hindi para lang tanawin ito bilang isang simpleng personal na site. Hindi ako magpapakapuyat para gumawa ng mga sulatin at hindi ako magpapakahirap matutunan ang teknikalidad ng blog kung ang magiging dahilan ko lang naman ay gumawa ng isang diary na nakabalandra online. Ayokong maging tulad ng iba.

Marami pa akong dapat matutunan. Marami pa akong dapat malaman at patuloy kong magiging inspirasyon ang mga sulatin ng mga hinahanggan kong manunulat at mamamahayag tulad nila Prof. Roland, Prof. Danny at Teo kahit sa katotohanan ay lumiliit ang tingin ko sa aking mga sulatin sa twing nababasa ko ang gawa ng mga taong ito. Hindi naman kasi ako mahusay sa balarila, ortograpiya, simtasis at komposisyon. Hindi rin ako epektibo sa paggamit ng retorika. Sa madaling salita ay hindi ako dalubhasa sa wika at sa pagsulat. Pero ganon talaga, naniniwala akong gagaling din ako pagkalipas ng ilang sulatin. Minsan nga iniisip ko na lang, nauna kasi sila kaya 'di-hamak na mas magagaling talaga sila.

At sa pagkakataong ito ay nais ko nang ibigay ang pinakamataas na pagpupugay para sa kanilang mga ginagawa. Kahit wala lang naman ako para sa kanila--baka nga hindi nila ako kilala. Pero naniniwala naman akong may isang bagay na nag-uugnay sa amin--ang pagiging magkasama. Kaya hindi ko na hihintayin ang panahon ng parangal para sa naging mga ambag ninyo para sa pagsusulong ng panlipunang pagbabago dahil sa panahong iyon ay hindi nyo na ito maririnig. Ngayon pa lang nagpupugay na ako. Sana ay patuloy kayong magsulat at maglingkod sa mamamayan. At tulad ko, sana ay marami pang mapukaw sumulat nag mga sulating tumatalakay sa pakikibaka sa pagsusulong ng panlipunang pagbabago.

Mabuhay kayo!

Demolisyon at pansariling interes

2010-09-23T22:25:00.000-07:00

Kumakain ako kasama ang aking kasamahan matapos ang aming coverage sa naging marahas na demolisyon sa North Triangle sa Quezon City kanina. Pagod at talagang depress sa mga natunghayan. Nakakagalit ang kaarogantehan ng mga tao sa demolition team pati ang mga pulis. Habang kami ay kumakain ay may pumasok na lalaki at nagsabing grabe naman daw yung mga tao, binayaran na daw lahat at binigyan na raw ng ilang pagkakataon ay nakikipagmatigasan pa. Kawawa naman daw yung mga pulis na nasaktan. Pero hindi ako nagreact, gusto ko sanang sumabat kaso baka awayin ko lang ang mga tao. Gutom pa naman ako. Ito na lan ang masasabi ko, alamin nyo muna kasi ang pinaglalaban nila.

Nakakalungkot na sa ganitong kalagayan ay may iilan pa rin ang nagagawang kumampi sa mga salarin--sa mga ahente ng salarin. Paano nga ba naisip ng lalaking iyon na kawawa ang pulis na nasaktan habang hindi niya naiisip ang magiging kalagayan ng mga pamilyang palalayasin doon. Mas kawawa pa ba ang pulis na nasaktan kaysa sa mga batang ilalayo nila sa mga kanya-kanya nilang paaralan? Mas kawawa pa ba ang pulis na ito kaysa sa mga tatay na aalisan nila ng tabaho at sa mga pamilyang mawawalan ng kabuhayan? Hindi ba at mas nakakaawa ang mga taong aalisan ng tirahan para lamang sa kapakanan ng iilan? Sino nga ba ang mas agrabyado sa ganitong kalagayan? Ang mga mahihirap o mayayaman? Nakita ng lalaking iyon na kawawa ang kapulisang nasaktan habang hindi naaabot ng isip niya na mas kawawa yung mga residenteng nasaktan din dahil sa karahasan. Nakalimutan niya na yata na may gamit proteksyon ang kapulisan habang ang mga residente ay wala. Ano ba naman yan! Bagamat nag-umpisa ang pambabato sa mga residente, hindi ito nangangahulugang walang kabuluhan ang kanilang paglaban. Ang karahasang ibinunga ng kahapong pangyayari ay isang manipestasyon na ang sinumang aalisan ng kabuhayan ay handang lumaban para igiit ito. Hindi sila mga basta basag-ulo. At kumpara sa mga ipinuputok ng butsi ng iba, mas makatwiran pa ang mga salitang lumalabas sa bibig ng mga ito. Kahit ang "putang ina" na isinisigaw nila habang may hawak na bato ay mas makabuluhan pa kaysa sa mga walang kwentang reaksyon ng mga taong nanood lang naman at hindi nakialam o hindi inalam kung ano nga ba ang totoo. Mga simpleng tsismosa o kontrabida sa mga ganitong eksena.

Sabi ko nga sa sarili ko, baka 'pag sila na ang inalis sa kani-kanilang mga tirahan dahil may mall na itatayo, dahil may LRT na gagawin, dahil binili na ito ng dayuhan o dahil trip lang ng pamahalaan ay saka pa nila maramdaman ang naramdamang galit ng residente ng North Triangle.

Ang Quezon City Central Business District (QCBD) ay ang 256-ektaryang proyekto na layuning gawin ang lungsod bilang isa sa mga sentruhan ng kalakalan at negosyo na manggagaling sa iba't -ibang bansa. Ang proyektong ito ay nasa bisa ng pinirmahang Executive Order no. 670 noong Ika-apat ng Mayo taong 2007 ni dating pangulong Gloria-Macapagal-Arroyo. Ang nasabing EO 670 o ang Rationalizing and Speeding Up the Development of the East and North Triangles, and the Veterans Memorial Area of Quezon City, as a “well-planned, Integrated and environmentally balanced mixed-use development model” ang nagbigay daan para itayo ang QC-CBD.

Ang pamilya Ayala sa pamamagitan ng Ayala Land Inc., isa sa mga pinakamalalaking real estate developer sa bansa, ang namumuno sa proyektong ito. Sila ay pumirma ng isang kasunduan kasama ang National Housing Authority para i-develop ang 29.1 ektaryang ng kabuuan ng QC-CBD sa North Triangle. Ito ay nagkakahalaga ng 22 bilyon at magpapalikas sa tinatayang siyam na libong pamilyang naninirahan dito.

Hulyo 27 ng unang makatanggap ng notice of demolition ang mga residente ng nasabing lugar ngunit lumipas ang ilang linggo ay walang demolisyong naganap. Nakahanda at nakabarikada na ang mga resdente dito. Setyembre 15 naman ng mapadalhan muli sila ng "15-day notice of demolition". At kanina nga (Setyembre 23) ay dumating na ang mga magdedemolish dito. At ito ay muling pinigilan ng mga residente sa pammagitan ng pagbabarikada dito. Alas-tres kanina (Setyembre 23) ay inaprubahan ni Judge Maria Luisa Padilla ang mosyon para sa Temporary Restraining Order at ipinag-utos sa mga otoridad na ihinto ang demolisyon sa Central Terminal at North Triangle.

Bago ang demolisyon, ang bawat residente ay inalok ng reloskayon sa may Montalban, Rizal na nakakahalaga ng Php 250 000 at karamihan ng mga residente dito ay tinanggap na ito Nunit makalipas ang ilang araw ay nagsipagbalikan din ang mga ito matapos malamang mahirap pala ang kalalagyan nila roon. Walang kuryente, walang tubig, mahal ang transportasyon, malayo sa paaralan at higit sa lahat hindi pala ito libre. Napag-alam din na ang relocation site na ito ay nasa gitna ng isang fault line na ayon sa mga pag-aaral ay maaring lumikha n lindol na may lakas na 7.2 magnitude. Ibigsabihin ay hindi mainam na tirahan ng mga tao. Wala rin daw maipangtutostos ang bawat pamilya dito na kumkita lamang ng halos mababa pa sa minimum wage.

Panawagan ng mga residente: Kabuhayan, hindi demolisyon!

Ayon sa isang residente, hindi naman daw nila ipinaglalaban na mapasakanila ang lupang iyon. Maaari ngang hindi sa kanila ang lupang kinatitirikan ng kanilang mga bahay. Ngunit ang hiling nila sa pamahalaan ay makataong pagtrato para sa kanila.

Hinihiling nila na ibigay kung ano ang nararapat at patas para sa mga katulad nila. Nais nila na sila ay mailipat kung hindi man sa tabi ng itatayong proyekto ay sa lugar sa loob rin ng Quezon City ng sa ganon ay hindi sila malayo sa kanilang kabuhayan, mga trabaho at paaralan.

Naiisip ko ngayon, ito na ba ang sinasabing tuwid na daan ni P-Noy? Ito ba ang sinasabi niyang iaangat niya sa kahirapan ang mga taga-maralitang lungsod? Sila kaya ang alisan ng bahay at ilipat malayo sa kanilang kabuhayan? Ganito na nga ba talaga kagarapal ang pamahalaan sa pambubusabos sa sarili nitong mamamayan? Halimbawa ay paano nga ba naatim na ibenta ng NHA, isang institusyon ng gobyerno ang lupang ito para sa dayuhan o sa mga negosyante nang hindi iniisip ang magiging kalagayan ng mga pamilyang naninirahan doon.

Wala akong ibang narinig sa mga residente kundi galit. Lalo na sa mga residenteng nasira na ang bahay. Hindi naman kasi natuloy ang demolisyon pero nawalan na sila ng tirahan. Wika pa nga ng isang residente sa mga kapulisan, "Maawa naman kayo, may patay kami ngayon".

Pero ang galit na ito ay magiging paninidigan kaya ngayon pa lang, sinasabi ko na sa inyo na mga mapagsamantala, kay Noynoy, sa mga Ayala at sa mga putang inang gahaman na iyan na handang pumatay ang mga taong ito lalo na at hindi lang naman bahay ang inaalis nyo sa kanila--buhay! Buhay o kabuhayan nila ang ipinagkakait nyo sa kanila kaya handa rin nilang ialay ang kanilang buhay para igiit ang karapatan nila para dito. At matakot kayo sa pagkakataong wala nang sini-sino ang mga taong ito kundi ang kanilang paninidigan para igiit ang karapatan nila para sa mas maayos at desenteng pamumuhay.

At mas nakakagalit pa ay iwas-pusoy pa rin si Noynoy sa isyung ito--sa mga isyung inalako niya noong panahon ng kampanya na di-umano ay tutugunan niya. Mga isyung kinakikitaan ng interes ng kauri at angkan niya. Nasan na ang yabang ni P-Noy? Nasan na ang makamasang pamumuno kung sa loob pa lang ng ilang linggo ay puros pahirap na ang nararanasan ng bayan? Malawakang demolisyon sa mga komunidad, pagtaas ng mga pangunahing bilihin at pasilidad, kahihiyan sa hostage-taking, pagtaas ng singil sa MRT, LRT, kuryente, tubig, mga anomalya at marami pa.

Sabi nga ng Kilusang Mayo Uno ay hingi ng hingi ng honeymoon period si P-Noy para sa kanyang pamunuan pero wala namang honeymoon para sa mga isyung nagpapahirap sa bayan!

Putang ina!

P.S.
Kakatapos ko lang mapanood ang bidyo na inilabas ng Mayday Multimedia at lalo akong nasuklam at nainis sa mga nangyari. Naalala ko ang reaksyon ng lalaki kahapon na kawawa naman daw ang mga pulis. Parang gusto kong isigaw, "sige, basahin mo ito, panoorin mo ang mga bidyo at ngayon mo sa akin sabihing sino ang higit na mas kawawa sa kalagayang ito!"

Ito ang mga larawang nakuha sa pamamagitan ng video footage ng Mayday Productions kahapon:

Statement of the Morong 43 on the Commemoration of the Declaration of Martial Law

2010-09-21T22:08:00.000-07:00

Dalawampu’t apat na taon na ang nakalipas nang wakasan ng People Power I ang may dalawang dekadang diktadura ni Marcos. Apat na administrasyon na ang nagdaan simula nang ituring ng sambayanang Pilipino ang pag-alpas mula sa pangil ng Batas Militar at malalang paglabag sa karapatang pantao.

Dalawampu’t apat na taon at apat na administrasyon, kasing-edad na ng ilan sa aming mga itinuturing na terorista ay ngayo’y nananatiling nakapiit. Karamihan sa amin sa Morong 43 ay hindi na naabutan pa ang bagsik ng diktadurang naranasan ng sambayang Pilipino. Ngunit sa aming naranasang dahas mula sa military at iba pang ahente ng gobyernong Arroyo, may pagkakaiba nga ba ang mabuhay noong panahon ni Marcos sa ating ating panahon ngayon?

May pitong buwan na ang nakalipas mula nang iligal na inaresto ang Morong 43 ng mga sundalo sa aming ika-anim na araw para sa pagsasanay medical na aming inilunsad sa Morong, Rizal. Nananatiling nakamarka ang pait at hirap ng karanasang iyon noong Pebrero 6, 2010. Ang pisikal, mental at sikolihikal na tortyur ay bahagi ng aming naranasan, na ayon sa mga humuli sa amin ay SOP daw. Standard operating procedure pala ng militar at pulis ang tortyur! Kasabay ng pagpiring sa aming mga matang luhaan, narinig namin ang paglibak sa aming hangaring maglingkod sa bayansa sarkastikong pagtawa, paulit-ulit na tanong at pagsambit ng “Nars ka ba ng NPA?” o “Sayang ka, yan tuloy ang napala mo!” Inihahalintulad nila ang pagseserbisyo sa mahihirap sa isang bagay na hindi dapat tularan.

Ito nga ang napala ng 43 manggagawang pangkalusugan --- ang mapiit dahil sa pagkalinga sa mahihirap at kapos-palad. Ito rin ang sinapit ng daan-libong aktibista, mamamahayag at iba pang sektor ng lipunan dahil sa paniniwalang makatarungan ang lumaban para sa wasto at makatwiran. Kinukutya, tinotortyur at pinapatay ang mamamayang lumalaban dahil sa simpleng paniniwala sa
katotohanan at paninindigan para sa inaapi at pinagsasamantalahan. Sa desperasyong ipangalandakan ang katapusan ng insurhensya sa bansa, ginagawang tropeo ang iligal na pagdakip, pagdukot, pagpatay at pagmasaker.

Sa ating paggunita ng deklarasyon ng Martial Law ngayong Setyembre 21, alalalahanin natin ang pananatili ng mga militarista at maka-hayop na pagturing sa karapatan ng mamamayan. Kasama nating alalahanin ang hindi mabilang na paglabag sa karapatang pantao. Kasama nating alalahanin ang mga buhay at pag-asang kinitil kapalit ng gantimpalang pilak at ginto ng mga salot sa lipunan. Kasabay ng ating pag-alala ay ang ating patuloy na paninindigan para sa kanilang ipinaglalaban.

Ang laban ng Morong 43 ay hindi natatapos sa aming pagkapiit. Sa aming pakikibaka para sa katarungan at paglaya, batid naming ang napakalaking papel ng suporta at pagkilos ng mamamayan. Bilang mga manggagawang pangkalusugan, hindi hiwalay an gating mga ipinaglalaban -- ang makamit ang katarungan at sapat na serbisyong panlipunan. Bilang mga ina, ama, o anak, hindi hiwalay an gating nais na magkaroon ng malayaat tunay na payapang
pamumuhay.

Sa kabila n gaming pagkapiit, asahan niyo ang patuloy naming pakikibaka para sa paglaya, at ang patuloy na pag-asang muli’t muli, babalik kami sa mga komunidadupang magbigay ng serbisyong pangkalusugan. Nagpapasalamat kami at patuloy na nananawagan sa inyo para sa aming paglaya at paglaya ng lahat ng bilanggong pulitikal. Ang pagkilos ng sambayanan ang nagbibigay sa amin ng katatagan at lakas ng loob sa pagharap sa hamong ito sa aming buhay.

Palayain ang Morong 43 at lahat ng bilanggong pulitikal!
Ilantad, tutulan at labanan ang pasismo ng estado!
Katarungan at kalayaan sa lahat ng biktima ng paglabag sa karapatang pantao!

ABS-CBN's exploitation scheme

2010-09-12T07:55:00.000-07:00

Hindi ko alam kung bakit ngayon ko lang nabalitaan ito. Marahil ay hindi naman nga kasi ito binabalita ng mga sikat na network tulad ng ABS-CBN at GMA 7...isama na rin natin ang TV 5. Pero matapos kong mabasa ang balita hinggil sa tumitinding tanggalan sa ABS-CBN at sa isang sikat at magaling nitong reporter na si Wheng Hidalgo ay lalo akong nainis at nasuklam sa kapamilya network. Gaya nga ng sabi sa mga nakaraang balita at artikulo ng bulatlat.com ay wala namang kapamilya treatment sa empleyado nila--na paano naaatim ng mga Lopez na ipangalandakan ang pagiging kapamilya nila kung mismo sa bakuran nila ay may mga manggagawa silang pinagsasamantalahan at binubusabos.

Si Wheng Hidalgo habang nagrereport para sa ABS-CBN News and Current Affairs program TV Patrol

Labing anim na taon ng nagtatrabaho si Wheng Hidalgo bilang reporter ng ABS-CBN. Kahit mismong ang network ay kinikilala ang kakaibang husay ni Ms. Hidalgo sa trabaho. Pero ang nakakagulat na katotohanan ay sa labing anim na taong pagtatrabahong ito ay hindi pa siya regular na empleyado ng kompanya. Ibigsabihin o marahil ay hindi pa rin siya tumatanggap ng mga benipisyo at sahod na tinatanggap ng mga regular na empleyado. Isa pa rin siyang kontrakwal na empleyado na kahit anong oras ay maaaring tanggalin ng kompanya. Na katulad ng nangyari sa kanya ay wala siyang seguridad sa trabaho.

Taong 2002 nang nagsampa si Hidalgo sa Department of Labor and Employment (DOLE).ng kaso hinggil sa kalagayan nila sa nasabing kompanya. Iginigiit ng reporter ang kanyang karapatan para maging regular, mabigyan ng karampatang sahod at benipisyo at pagkilala sa mahabang panahon nitong pagseserbisyo sa kompanya.

Noong nakaraang August 13 ay naglabas ang DOLE ng isang desisyong nagsasabi na dapat nang maging regular na empleyado si Hidalgo at iba pang mga empleyado na ilang dekada nang nagtatrabaho sa kompanya. Pero hindi ito kinalala ng ABS-CBN, bagkus ay naglabas ito ng termination order para kay Wheng Hidalgo.

Tinapos na ng ABS-CBN ang 'kontrata' ni Hidalgo noon lamang August 31 at tuluyan ng tinanggal sa trabaho nitong September 3. At bilang pakonswelo de bobo (sa totoo lang ay hindi naman ito consolation kundi isang iskema ng pagsasamantala sa kanila) sa kanya ay nag-offer naman ang kompanya na siya ay maaring gawing 'regular' sa kondisyon na siya ay tatanggap lamang ng basic-pay o starting pay bilang reporter at walang benipisyo. Dagdag pa ng kompanya, hindi rin daw nila kikilalanin ang labing anim na taong pagtatrabaho ni Hidalgo sa kanila at dapat raw iatras na niya ang kaso na isinampa niya sa DOLE. Mariin itong tinutulan ni Hodalgo. Hindi niya tinanggap ang isultong ito.

Ayon sa kanya, marahil ay pwede niya pang sikmurain ang kawalan ng mga dagdag na sahod para sa kanya pero dapat daw ay kilalanin ng kompanya ang kanyang labing anim na taong pagseserbisyo dito.

Si Wheng Hidalgo ay isa lamang sa mga empleyado ng ABS-CBN na nakakaranas ng pagsasamantala at pambubusabos. Simula pa ng June ay nagpatupad na ang ABS-CBN na malawakang tanggalan sa mga empleyado nilang bahagi ng International Job Market o IJM na isang workers’ database ayon sa kompanya. Ang mga empleyadong tinanggal ay tulad din ni Hidalgo na nagtatrabaho sa kompanya ng lima hanggang dalawampung taon na ngunit nasa katayuang kontrakwal pa rin. Tulad ng kalagayan ni Hidalgo ay inofferan din ang mga ito ng regularization package o yung regularisayong hindi kikilala sa ilang taon na nilang pagtatrabaho kung kaya ay makakatanggap lamang sila ng sahod na kahalintulad ng mga baguhang empleyado.

Mga myembro na IJM Workers Union habang nagmamartsa kasama ang iba't ibang People's Organization sa pinakaunang State of the Nation Address ni Pangulong Noynoy Aquino. Photo by akosiliet

Ang tanggalan sa mga emplyedo na bahagi ng IJM ay nag-umpisa matapos tanggihan nila ang offer ng kompanya na ayon sa kanila ay "conditional and discriminatory". In short ay isang insulto para sa mga empleyadong ilang dekada nang nagtatrabaho sa kompanya.

Ang kalagayan ng IJM ay isa sa mga kasong nakahain rin sa DOLE. Sa totoo lang, marami pang iskema ng pagsasamantala sa mga empleyado nila ang nasabing network, katulad sa kaso ni Hidalgo na kabilang naman sa Intellectual Property Creators (IPC). Ang IPC ay parang IJM kaiba lamang dahil ang mga empleyado sa ilalim nito ay tinaguriang mga “talents” sa bawat proyekto or binabayaran sa kanilang “artistic output.”

Ang IPC at IJM at iba pang grupo ng mga "talents" tulad ng mga bahagi ng Technical Staffs ng ABS-CBN ay hindi sakop ng walong oras na pagta-tarbaho at mga benipisyo na nakasaad sa labor code. Ibigsabihin, kahit sila ay magtrabaho ng lampas walong oras ay parehong kabayaran pa rin ang matatanggap nila. Hindi rin sila nakakatanggap ng mga over time pay. Bihira din ang day-off. Dagdag pa ni Hidalgo ay ni yung iba ay walang Pag-ibig at SSS.

Kumbaga ay nasa iskema sila ng “no-work, no-pay” na nararanasan ng libo-libong mga hindi regular na empleyado ng ABS-CBN

Ito ang mga mahahalagang isyu na hindi ibabalita ng mga sikat na network dahil sila mismo ang salarin. Sa totoo lang, matagal na ito pero kahit isang balita hinggil dito mula sa mga pinagpipitangan nating network ay wala akong nakikita. Kung meron man ay pabor pa rin para sa kanila.

Minsan nga ay naikwento sa akin ng mga kaklase ko na hindi raw sila tinanggap sa ABS-CBN matapos malamang taga PUP sila, sabi ko: "may welga kasi doon, since taga-PUP kayo na kilala sa aktibismo, inisip nila na baka sumuporta kayo sa welga kaya hindi nila kayo tinanggap". Nagtanong sila kung para saan yung welga, at diniskas ko sa kanila yung kalagayan doon. At lalo lang silang naiinis. Nagbiro pa nga ako at sinabing, ganon kasi magmahal ang kapamilya.

Kaya mula ngayon ay aantabay ako sa mga sususnod na kaganapan hinggil sa mga empleyadong ito. At ako ay sumusuporta sa labang ito. At nais kong ipaabot ang aking mataas na pagpupugay at paghanga sa kanilang paglaban at dedikasyong igiit ang kanilang mga karapatan.

Mabuhay kayo!

P.S

ABS-CBN IJM Workers are composed of camera men, lights men, audio men editor, vtr man from Technical Operations Department and writers, production assistants, associate producers from Production dept. The group first filed their petition for union recognition last, November 23, 2009. But the ABS CBN management opposed the union, saying that there's no employee - employer relationship between the workers of IJM work pool and the network because they were merely talents, meaning, they were hired based on their talent and not as regular employees.

Based on the Department of Labor and Employment's decision last August 2010, these workers were regular employees because they perform jobs 'necessary and desirable to the ordinary course of business of ABS-CBN' and they have worked several years of service to the company.

Watch their video here:

Tudla Productions

Comedy Bar

2010-09-12T00:43:00.000-07:00

BASTOS PALA ITO!

Idol ko si Eugene “Uge” Domingo ‘pag dating sa aktingan at syempre sa komedya. Gaya nga ng taguri ng nakakarami ay isa na siya sa mga pinakamagaling na babaeng komedyante sa industriya ng showbiz bukod pa kay Ai-Ai. Dahil sa kagalingan niya isa siya sa mga may pinakamaraming proyekto--hosting, pelikula, concert at iba pang raket. At isa sa mga proyekto ni Uge ay ang comedy bar ng GMA network na umeere tuwing sabado, mga alas onse ng gabi pagkatapos ng imbestigador.

Minsan ay napanood ko ito. Hindi pala minsan! Madalas pala dahil nga sabado. Sa mga una nitong episode ay ok naman. Nakakatuwa talaga. Iniisip ko nga e siguro ganon talaga ang nangyayari sa isang comedy bar. Tamang tama dahil hindi pa ako nakakapasok sa mga ganon.

Kaso na-realize ko, parang nagiging masyado ng bastos yung program na hindi na akma bilang isang TV program rated as General Patronage. Nagiging bastos na halos lahat. Yung mga segment, mga jingle at maging mga sinasabi ng mga guests.

THE BEER-GINS
Grupo ng kababaihan at mga kalalakihan na mga birhen?

The Beergins

Deretso na tayo. Ano kaya ang ibigsabihin nito? Nakakatawa ba na yung mga sexy na babae at mga lalaking may malalaking katawan ay tawagin nila bilang beer-gin? Na sa katotohanan ay ‘virgin’, birhen o mga taong wala pang karanasan sa pakikipagtalik ang gusto nilang ipagpakahulugan. Bahagi kasi ito ng humor sa program—green humor in particular. Siguro nga nakakatawa. Ay hindi pala. Hindi naman talaga nakakatawa. Nakakaasar dahil nag-iimply lang ng mga hindi magagandang ideya. Nag-iimply ng pambabastos sa mga kababaihan at siguro sa kalalakihan na rin. Bastos para sa mga batang marahil ay gising pa. Bastos para sa mga taong may mataas na pagtingin sa kababaihan. Bastos talaga at hindi nakakatawa.

Kaya ‘wag na tayong magtaka kung yung mga bata sa elementarya ay magkaroon na rin ng mga grupong ganito ang katawagan lalo na sa siguro sa hayskul. Huwag na tayong magtaka kung may mga grupo ng kabataang lalaki ang sisipol sa ‘seksing chicks’ na dadaan at tatawaging “beer-gin”. Nakakatawa e.

Natatandaan ko pa nga na nung mga una nilang episode e regular ang mga myembro ng grupong ito pero nang nagtagal na ay naging pa-contest na ito na lahat ay pwedeng sumali. Sila ang nagsisilbing parang ‘waiter’ sa nasabing show. Nakakatawa nga naman mwahahahahaha.

IPASOK MO ANG IYO
Dahan-dahan lang para swabe. Aw!

Kantahan naman ito. May mga guest na singer at kakantahin nila ang isang kanta na may konting twist. Ang twist ay magpapasok sila ng mga salitang naka-assign sa kanila sa kantang aawitin nila. Nakakaaliw pero muli...bastos! Ang mga salita kasing ‘ipapasok’ mo ay may kakaiba ring meaning. Kagabi halimbawa, ang mga salitang ipapasok sa kanta ay mga pangalan ng artista. Mga pangalang may kakaibang meaning kapag ginamit mo sa ibang paraan tulad ng Tonton, Dodot at Pepe.

Tawa nga ako ng tawa kagabi dahil yung Pepe ay nagamit sa lyrics na nagsasabing “masakit ang _________ ko”. Babae pa naman ang kakanta. Hahaha sobrang nakakatawa talaga.

Ang salitang ito ay maaari mong gamitin bilang kinalkal, kalkalin, atbp. Mas bastos, mas nakakatawa!

HAPPY BIRTHDAY SAYO

Isang beses ko palang napapanood ang segment nilang ito kung saan ay pinapapunta nila sa entablado ang mga audience nila na may kaarawan at kakantahan. Nakakatuwa.

Pero mas nainis ako kesa natuwa nang marinig ko yung kanta. Isang lumang happy birthday song na iniba ang lyrics. Nilagyan ng mga double-meaning na lyrics. Syempre bastos uli. Yung tipong nakakalibog sa mga manonood.

Hindi ko na isusulat yung lyrics baka kantahin nyo pa sa mga tropa ninyo tuwing kaarawan nila. Pero ang mga nilalamon ng kanta ay: “Birthday mo ngayon kaya maghanda ka ng magpacanton, birthday mo ngayon kaya ifa-fax kita at babatiin, birthday mo ngayon kaya dapat i-blow mo ako tapos ay ibo-blow din kita at magbo-blow-awtan tayo, Birthday mo ngayon meron kiss sabay hug ka” Nakakatawa noh? Cool. Parang bastos pero hindi naman (daw). Ulul!

Hindi ko maintindihan kung para saan nga ba ang mga ito? Bakit kaya sa makabagong panahon ay nauuso na ang mga komedya na may pagkabastos na rin. Sa totoo lang marami pang ibang show na ganito rin ang nature. Comedy o spoof na may pagkabastos. Nandyan ang Bubble gang at ang Banana Split na puro halikan, mga joke na double meaning atbp. Ito marahil yung sinasabi nilang adult comedy o mga programa na nakakatawa pero hindi naman para sa mga bata kundi para sa mga matatanda. Parang sponge bob. Cartoon-comedy pero relatively ay hindi naman akma sa mga batang manonood o ‘di kaya ay hindi naman siguro ganon naiintindihan ng mga bata. At sa totoo lang ay mas kinagigilawan pa ng mga matatanda.

Ang nakakadismaya lang ay ang pagdami ng mga ganitong programa na tumatalakay o may mga temang dekadente. Naisip ko nga, kabastusan na nga lang ba ang ikasasaya ng mga Pinoy? Para kasing wala ng comedy TV program na walang bastusan. Naalala ko tuloy yung isang episode ng banana split kung saan ay may anim na segundong halikan sila Zanjoe Marudo at si Nina. Naisip ko, kailangan ba talaga na tunay yung halikan? Makakabawas ba sa katatawanan kung hindi sila maghahalikan at dadayain lang nila ang eksena?

Minsan ay nagsulat ako dito sa aking blog ng tungkol sa sex education at ang pagtutol ko para sa pagpapatupad nito. At isa sa mga dahilan ng aking pagtutol ay ang kulturang laganap sa lipunan. Binanggit ko doon na paano mo maituturo at maipatitimo sa mga kabataan ang sex education kung paglabas naman nila sa eskwelahan ay puro kabastusan ang nakikita nila. Nandyan ang mga poster ng mga hubad na babae na nageendorso ng alak at nandyan din ang mga palabas sa mga TV na nagbibigay ng mga dekadenteng ideya sa mga kabataan. Nandyan ang Rubi, Kristine, at mga tulad ng mga nauusong comedy program ngayon. Puro kabastusan ang pinalalaganap. Nakakatawa naman…bastos nga lang.

Suguro iisipin ng iba ay OA naman ng reaksyon ko sa mga ganito. Parang KJ as kill joy naman. Pero ito lang ang masasabi ko, nais kong ipagpalagay na isa sa mga dahilan ng kawalan ng disiplina ng mga kabataan sa usapin ng pag-aasawa at pakikipagtalik na nagreresulta ng pagkakasakit at maagang pagbubuntis nila ay ang mga programang tulad ng mga nabanggit. At kapag kapatid, anak at kaibigan mo na ang nabiktima nito, ngayon mo sa akin sabihing OA ang reaksyon ko.

Salamat sa lahat ng bumati, regalo at handa

2010-09-08T11:59:00.000-07:00

Wala akong handa. Wala ring programa para ipagdiwang ang birthday ko. Ganon pa man, kahit siguro sa pinakasimpleng dahilan ay naging makabuluhan ang araw na ito para sa akin. Naging masaya ang aking kaarawan dahil sa mga bumati sa akin sa pamamagitan ng text, tawag, comment sa blog, twitter at syempre sa facebook. Nakakatuwa lang dahil kahit mga hindi ko personal na kilala ay bumati rin. Kilala ko sila sa facebook o twitter o 'di kaya ay dahil follower sila ng blog ko--marami sila. At nagpapasalamat ako sa mga kontribusyon nila para maipalaganap ko ang blog na ito.

At dahil sa sobrang kagalakan ko ay minarapat kong ilagay at ipangalandakan lahat ng pangalan ng mga bumati sa akin. Hahaha.

Juriz Malinao

Gilbert Albetria

Lian Miguel Atienza
KARAPATAN Senbis
Gerry Albert Corpuz

Rix Labalan
Ron Bautista
Tala Alojipan
Cariss Marzan
Megan Sebastian
Tonyo Cruz
Christian LhikesYuh Sadsad
Vincent Silarde
Cybelle Diones
Olib Bernardo
Alma Serrano
Jarell Corpuz
Joey Hernandez
Tine Sabillo
Unica Dhelly
Adrianne Tolentino
Angelique Valenton
Jayson Oroncillo
Gilbeys Sardea
JM Buena
Jake Tordesillas
Kit Mendoza
James Galen Soria
Lileth Benipayo Perez
Monica Marie Estupin
Karlo Sancho-Omalay Delfin

Leonardo Sucion

Marjorette Castillo

Liezl Quiapo

Eva Bautista

Marra Solana

Elpidio Lontoco

Don Don Pellazar

Jezebel de Silva

Jerry Matagsico

Francis Atienza

Mak Mongis

Francis Quevedo Casaba

Kitz Eisma

John Robert Paras

Marie Ren

Ronelo Coma Hayahay

Fred Garcia
Sarah Velasco
Leche Flan
Ysa Erandio
Ren Guray
Jay Ann Oblipias
Anto Balleta
Karyll Justine
Jona Balagat
Arlo Migs
Gian Carlo Gutierrez
Ak Guray
Archer Urbano
Karl Ramirez
Joanny Balangatan
Cyrill Gatialian
Grace Pauig
Vian Bautista
Dhong Hementiza
Murhy St. Claire
Anne Bernadette Larego
Kwein Pagong
Bismarck Gaviola
Bhelle D'hunters Velasquez
Bokni del Rosario
Mona Bernardo
Felix Latuna
Albert Aguilar
Obet de Castro
Jola Mamangun
Raymund Villanueva
Walkie Miraña
Mhel Asuelo Guisinga
Clyejon Carullo
Jhen Esplana
Enteng ng Antipolo
Rissa Faigmani
Jha Postrado
Prinsesa Soliven
Bernie Carolino Aldana Montiverdez
Jun Fermilan Decena
Bppk PinÄi CRøwn Stär
Micah Pernada
Mary June Espina
John Marvinch Dinapo
Lexlly Janeo
Carrel Marie Ante Cruz
Jenny 예성 Millares
Donna Catapang Castillo
Karen Kaye de Dios
Emme Velasco
Maria Ramirez
Karen Encinarez
Realiza Clemente
Jheanne Istarshayn
Mark Angelo Sunga
Jude Nelson Apolonio
Dyabby del Pilar
Ysay Espedido
Wilson Regañon
Ephraim Dalmacio
Dyiwel Istambay
Juan dela Cruz
Kayiin Felarca
Maria Leah Andrea
Rommel Forbes- Aguilar
Aldrich Garcia
Micko Ferrer
Faye Umagat
Rane Sanchez
Dan Andrew Quilla Cula
Arra Kimber Talakera
April Clarise Navarro
Ellen Camposano
Retno Pulupi
Karen Reynoso
Rebellen de Guzman
Anne Besin
Maria Cecilia Romero
Liza Maza

Muli, ako ay nagpapasalamat sa lahat ng bumati at nagbigay ng halaga sa aking kaarawan. Sa mga tao at grupong nagparamdam na may halaga ako sa kanila. Nais ko ding bigyan ng espesyal na pasasalamat ang aking mga kasamahan sa Bayan Muna-PUP para sa isang espesyal na handog nila para sa aking kaarawan. Maganda at talagang na-appreciate ko ito! This time, nagustuhan ko ang konsepto ninyo. Astig! \m/ rakerol!


Mga kuha sa N70 ni Eyli Castillo at ipinadala sa akin sa pamamagitan ng Facebook

At hindi lang iyan, nag-rally pa sila (BMPUP pips) sa harap ng bahay dala ang mga placard na iyan at bumati sa akin, nakakahiya pero nakakatuwa. O linawin natin, nakakahiya sila at ako ay natatawa. Joke. Ayos talaga. May cake (ice cream na may kandila) pa sila. Nag-ambagan at ok na.

Puro sila babae noh? Lahat yan pinagnasahan na ako

Salamat din sa idol kong si Vincent Silarde para sa ~~marahil ay~~ regalo niyang picture ko (kita ang stress sa mukha) na tinag (as in tag) niya sa fb account ko. In-edit ko yung pimple ko. Wala naman na kasi yung mga pimple na yun sa ngayon kaya tinanggal ko na. Saka masisira ang career ko sa mga tagahanga ko. Pero lupit ng kuha na ito! Idol talaga!

Kuha sa parangal ni kasamang Alex Remollino

Salamat din kay Jarell Corpus para sa effort na ito. Nakakatuwa. Si Jarell ay isa po sa mga masugid na tagapagsubaybay ng blog natin at masipag din sa pagsi-share ng mga blogpost ko at links sa FB. Ayos ito!

Salamat din kay Jenny Millares para sa pagpapadala ng cake sa akin. Masarap siya. Buti na lang nagpadala ka na dahil bibili na sana ako. Salamat ah. Mukhang mamahalin pa naman ito. Apir!

Salamat din sa mga kaklase ko mula elementarya hanggang kolehiyo na bumati at 'di nakalimot. Salamat sa poor-juan at sa pamilya ko sa Arsi dos. Hindi yan frat o gang. Section yan sa mga naging klase ko. Hahaha.

Nais ko ding pasalamatan ang bago kong pamilya sa Kodao Productions para sa munting salo-salo. Pasensya na at naubusan ka ng pansit at coke Ka Boni. Bawi na lang sa susunod. Si Ka Albert kasi ang kumain ng parte mo. Haha. Salamat din sa wall post na tinag ng Kodao sa aking account:

"Maligayang kaarawan sa bibong videographer, editor, at soon to be radio reporter ng Kodao Productions na si Jaime Sanone de Guzman!"

Salamat din sa mga taga-Antipolo na tumawag pa para manggulo este bumati. Kaso wala kasi kayong surprise kaya wala kayong magandang exposure dito. Sa susunod bonggahan ninyo ang regalo at pagbati para may exposure ang grupo ninyo dito. Basta, salamat sa Bayan Muna mula sa mga tao nila sa komunidad, pati paaralan hanggang sa nasyunal. Salamat sa pagbati. Kaso maraming di sa inyo nakabati e. Si kuya Panggoy, ate CJ, nanay Gemma, Caloy, Don2, ate Ching, at yung iba pa. Marahil ay hindi nila alam. Haha

At syempre nais ko ding magpasalamat kay mama at papa sa kanilang makabuluhang pagbati. Salamat din sa munting handa na para lang sa amin at sa mga kapitbahay. Ito lang kasi ang nakayanan.

Pansit din ang niluto sa bahay haha

Salamat din sa mga mensaheng nagpapahayag ng suporta para sa aking adbokasiya para isulong ang tunay na panlipunang pagbabago. Salamat lalo na sa mga 'di ko personal na kakilala at nakilala ko lamang sa pamamagitan ng blog at facebook. Sana ay patuloy pa rin ang inyong pagsuporta at inaasahan ko na rin ang inyong paglahok. Siguro doon, magkakakilala tayo.

Sa lahat, pasensiya na rin at hindi ko kayo naimbita, wala kasi akong handa. kaya wala akong karapatang mang-imbita. Alangan namang imbitahan ko kaya para lang magtipon at para sabihing batiin nyo ako. Hahaha. Wala akong pera para tustusan ang handaan, tsibugan at inuman! Huwag ninyong isipin na nakalimutan ko lang kayong imbitahan. Hindi naman ako ganon tulad ng iba (nagpaparnig lang sa nakalimot mang-imbita nung nakaraang linggo para sa isang napakahalagang araw marahil sa kanya. Hindi niya ito kaarawan pero mahalaga sa kanya). Ganon pa man, ganon talaga.

Salamat sa mahabang listahan ng mga bumati at nagbigay ng kahit anong ikakasaya ko ngayong araw. Muli, salamat! Hindi ko na rin alam kung may nakalimutan akong ilagay, ganon pa man, maraming salamat sa lahat. Apir!

Muli, salamat ng marami sa mga bumati, nagregalo at magreregalo. Sa mga kasama, kaibigan, pamilya at kakilala, salamat! Salamat sa pagpupugay, mensahe at simpleng handog! Mabuhay din kayo!

Salamat muli. Apir!
\m/ rakerol!

Nagdadrama,
akosiliet

Teka, Teka, bakit ikaw hindi mo ako binati? Tsk! Tsk!

Facebook apps virus?

2010-09-07T21:09:00.000-07:00

Hindi ko alam kung anong nangyayari sa facebook pero kaninang hapon ay biglang may nagpadala sa akin ng message thru chat box about sa isang video kung saan nandun daw ako. Ito yung message niya:

"Hey Jaime, what are you doing in this video? LOL No comment! apps.facebook.com/friendvidti/"

Sinubukan kong puntahan yung link kaso biglang nag-warn ang firefox na may malware something daw yung link o yung address na yun at it will be very dangerous to continue. Hindi ko masyadong naitindihan yung mga nag-pop out na message at hindi ko rin masyadong inintindi dahil akala ko ay ano lang. Pero may mga natandaan akong salita na nabasa ko sa mga mensahe na iyon. Nandun yung facebook applications, malware detection, get me out of here atbp na nagsasabing mapanganib para tumuloy sa site na iyon dahil sa ito ay hindi lehitmong site o meron daw something that is untrusted ekek.

Hindi ko ito pinansin kasi akala ko ay applications lang. Hindi naman ako mahilig sa mga applications sa FB kaya nga konting apps lang ang naka-activate sa account ko. Kaso biglang nag-chat sa akin ang isang personal na kaibigan na ganon din ang mensahe. Sinubukan kong replyan at tanungin kung ano ba iyon kaso ay bigla naman siyang nag-offline. Ilang beses itong nangyari, nag-chachat siya pero offline naman.

Ngayong gabi lang ay nag-message siyang muli ng isang personal na mensahe kaya nagkaroon ako ng pagkakataong tanungin siya kung para saan yung ini-spam nya. At mabilis ang naging tugon niya. "Hindi ko nga alam, marami na ding nagpadala ng comment sa account ko at naiinis, sinabi ko na lang na hindi ako online kanina at hindi ako ang nagpapadala nun". Ibigsabihin, malinaw na ito ay spam message lang. Ang problema ay kapag in-open mo ang link na ito ay mako-corrupt na rin ang buong account mo. Hindi ko alam pero sinabi sa akin ng kaibigan kong iyon na nasira daw account niya dahil doon. Hindi ko alam kung paanong sira ang ibig niyang sabihin. At dahil sa nasira nga ito, binura niya ang account niya at nagpalit ng bago! Nakakapanghinayang lang dahil halos 700 na ang kanyang FB buddies at mahirap iyon ipuning muli. Pati yung mga photos, videos atbp na uploaded sa account na iyon ay balewala na. Pero ang nakakatawa, kahit deactivated na yung account ay patuloy pa rin itong nagpapadala ng spam message kaya patuloy pa rin akong nag-aabang dito. Hehe

Minarapat kong i-blog agad ito ng sa ganon ay mabalaan agad ang maraming facebook user hinggil dito. Sa totoo lang hindi ko alam kung paano tatwagin ito. Ito ba ay virus o malfunction sa applications, o applications para magpalaganp ng virus or hacking ba ito. I really don't know. Ang tumpak lang ay nakakasira ito ng account ng kahit sino ng hindi mo alam kung paano. At sa akin bilang certified FB addict at may halos 1400 ng friends dito ay sadyang 'di magiging kaaya-aya na masira ang account ko dahil dito. Lalo na at malaki ang pakinabang ng FB account ko para sa gawaing propaganda!

Sa mga nakaranas na nito ay maaari kayong maglagay ng komento hinggil dito at ikwento kung ano'ng nangyari sa inyong account dahil dito. At sa mga maalam naman sa ganitong usapin, sa mga computer geek sana ay mag-iwan kayo ng mensahe para ipaliwanag kung ano ito, paano ito nangyayari at anong dapat gawin. Salamat. Sana rin ay mayroong mag-translate ng blogpost na ito sa english ng sa ganon ay mas marami pang makabasa sa buong mundo na gumagamit ng facebook at maaaring maging biktima din nito!

Kodao Productions: "Sali na, Bayan!"

2010-09-01T02:00:00.000-07:00

We are very happy to announce that the debut episode of Kodao's people oriented public service radio program Sali na, Bayan! will start airing on Monday, Sept. 6, 2010. Tune in to DZUP 1602 Khz Monday to Friday, 2-3 PM (Manila) or browse www.kodao.org/snb for the live audio feed, SNB's interactive features and episode archive.